Zapytają Państwo pewnie, skąd taki międzynarodowy skład? Otóż wszystko zaczęło się w 2000 r. podczas V Światowych Dni Młodzieży. Jedna z lubelskich grup czas przed spotkaniem z Ojcem Świętym spędziła w Trei, goszcząc u rodzin, które zaproponowały im "dach nad głową". Jak zawsze przy tego typu spotkaniach zawiązały się znajomości i przyjaźnie, które postanowiono kontynuować. Rok później Magdalena Bień i Agnieszka Furtak pojechały ponownie do Trei w charakterze obserwatorek. Spotykali się tam ludzie z Irlandii, Czech i Włoch. Na owym spotkaniu postanowiono do programu wymiany włączyć również Polskę. Rok po tym spotkaniu (w 2002 r.) 14-osobowa grupa z Lublina wyjechała w ramach tego projektu do Arklow pod Dublinem. Można więc powiedzieć, że w pewnym sensie obecne spotkanie młodzieży w Lublinie było formą rewizyty.
Te dziewięć dni młodzi Europejczycy spędzili poznając Lublin i jego okolice. Zwiedzali m.in. Zamek, Bramę Grodzką i Majdanek. Były to wycieczki zatytułowane Lublin jako miejsce gdzie Wschód i Zachód spotykają się. Młodzi byli ponadto w Częstoborowicach, gdzie odbywały się rekolekcje kandydackie dla przyszłych członków Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Goście z zagranicy uczestniczyli tam w spotkaniu zatytułowanym Wymarzona Europa Młodych. Byli też w Lubartowie na koronacji obrazu św. Anny. Ostatnie dwa dni spędzili w Zawieprzycach. Tam też spotkali się z ordynariuszem archidiecezji lubelskiej, abp. Józefem Życińskim.
Każdego dnia miały miejsce różnego rodzaju dyskusje i warsztaty. Rozmawiano m.in.: o problemach młodzieży z różnych środowisk, o ubóstwie, o wspólnej Europie i o tym, co nasze kraje mogą wnieść do tej wspólnoty. Stałym elementem była międzynarodowa Msza św. Odprawiano ją w czterech językach: polskim, czeskim, włoskim i angielskim. To spotkanie miało służyć upowszechnieniu cywilizacji miłości. Koordynator tego spotkana, Magdalena Bień w rozmowie powiedziała: "Nasze spotkanie odbywało się po to, aby wypromować Europę wspólnych wartości. Ojciec Święty nawołuje do budowy cywilizacji miłości. My chcemy być budowniczymi tej cywilizacji".
Na owoce tego spotkania trzeba będzie jeszcze poczekać. Ale już teraz powinniśmy mieć świadomość tego, że inny nie oznacza gorszy. Tak naprawdę mamy wiele do zaoferowania. Poza tym przy bliższym poznaniu okazuje się, że wszyscy mamy takie same problemy. A to, co nas pozornie dzieli, tak naprawdę - łączy.