Na to szczególne wybranie Mistrza z Nazaretu odpowiedziało 14 sióstr ze Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, które 26 lipca br. w archikatedrze częstochowskiej złożyły śluby wieczyste. Powiedziały swoje „kocham” Bogu na wieki. Przyjęły wolę Bożą, by stać się darem dla świata, drugiego człowieka i dla Kościoła.
Do tego wyjątkowego i ważnego dnia prowadziła długa droga, kilka lat formacji w Zgromadzeniu, wiele godzin spędzonych na modlitwie i osobistej rozmowie z Chrystusem, rekolekcje, wierne i z miłością w sercu kroczenie drogą Nazaretu, rozmiłowanie w charyzmacie Zgromadzenia, odkrytym przez bł. Marię od Pana
Jezusa Dobrego Pasterza, wiernie z ofiarowaniem własnego życia podjętym i wypełnionym przez Błogosławione Siostry Męczenniczki z Nowogródka.
Za bezpośrednie przygotowanie sióstr do złożenia wieczystych ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa odpowiedzialna była s. Mirona Domaradzka.
Uroczystej Eucharystii w archikatedrze Świętej Rodziny przewodniczył i homilię wygłosił bp Antoni Długosz. Wraz z Księdzem Biskupem koncelebrowali Mszę św. licznie przybyli kapłani. Uroczystościom towarzyszył piękny śpiew chóru sióstr nazaretanek i asysta kleryków z Wyższego Seminarium Duchownego. Komentarz obrzędów liturgicznych prowadził ks. prał. Grzegorz Ślęzak. Obecne były siostry nazaretanki, także rodziny sióstr profesek, przełożone domów zakonnych z s. Janice Fulmer, przełożoną generalną, s. Marią Stachurską, przełożoną Prowincji Krakowskiej.
W homilii Dostojny Celebrans przypomniał, że w ślubach wieczystych wyraża się tajemnica miłości. Człowiek z miłości ofiarowuje swoje życie Jezusowi. Ksiądz Biskup nawiązał do tajemnicy powołania. „Często w świecie, w życiu codziennym słyszymy o kimś, że jest z powołania. Jest kapłan z powołania, są rodzice z powołania, jest siostra zakonna z powołania. Co to znaczy być nazaretanką z powołania?” - podkreślił Kaznodzieja. Nawiązując do prawdy o powołaniu człowieka przez Jezusa i odpowiedzi człowieka na to wezwanie, Ksiądz Biskup przedstawił każdą z sióstr profesek, ukazując ich misję w Zgromadzeniu, talenty i charyzmaty. Dostojny Celebrans powiedział także, iż uroczystość ślubów wieczystych to święto dla całego Zgromadzenia nazaretańskiego, dla rodzin i dla Kościoła.
Życzył siostrom, aby były wierne tej drodze, temu powołaniu, które odkryła i zrealizowała w swoim życiu błogosławiona Matka Siedliska.
Po homilii rozpoczął się obrzęd złożenia profesji wieczystej. Po uroczystym odśpiewaniu hymnu do Ducha Świętego Veni Sancte Spiritus (Przybądź, Duchu Święty) siostry profeski trwały w modlitwie błagalnej leżąc krzyżem, podczas gdy całe zgromadzenie liturgiczne wzywało wstawiennictwa Świętych w Litanii. Następnie każda z sióstr złożyła śluby wieczyste, podpisała tekst ślubowania na ołtarzu i wręczyła go na ręce matki generalnej - s. Janice Fulmer. Po specjalnym błogosławieństwie siostry otrzymały znaki zewnętrzne złożonych ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa: obrączkę z napisem Dilectus meus mihi et ego illi (Mój Miły jest mój, a ja jestem Jego) - znak przymierza zawartego z Bogiem i zaślubin na wieki z Oblubieńcem, i całkowitego Jemu ofiarowania własnego życia oraz świecę - znak Chrystusa, z Którym siostry mają kroczyć przez całe swoje życie w miłości i nadziei. Świece te zostały włożone we wcześniej przygotowany na ołtarzu świecznik, a następnie - po uroczystości w archikatedrze - przeniesione do kaplicy domu zakonnego, by tam przed Bogiem spłonąć do końca, jako znak szczególnego i całkowitego zawierzenia swojego życia Bogu. Obrzęd profesji zakończył akt wieczystego włączenia do Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, odczytany w języku angielskim przez Matkę Generalną s. Janice Fulmer, a następnie w języku polskim przez s. Marię Stachurską.
Na zakończenie uroczystej Mszy św. siostry profeski podziękowały wszystkim za obecność i przygotowanie uroczystości. Podziękowały samemu Bogu za ich poślubienie i wybranie. Podziękowały Księdzu Biskupowi za przewodniczenie uroczystej celebrze i wygłoszenie Słowa Bożego. Wyraziły miłość i wdzięczność swoim rodzicom - za dar życia i wychowania, rodzeństwu - za wspólne wzrastanie w domu rodzinnym i bycie razem w wielu ważnych chwilach życia, a także siostrom przełożonym i całemu zgromadzeniu nazaretańskiemu. Zawierzyły swoje powołanie i misję w Kościele Maryi, prosząc równocześnie wszystkich zebranych o modlitwę, by dochowały wierności Nazaretowi.

Swoje „tak” na wieki powiedziały Bogu:
s. M. Bogumiła od Pana Jezusa Dobrego Pasterza,
s. M. Emanuela od Jezusa,
s. Maria Monika od Trójcy Świętej,
s. M. Leonika od Miłości Boga Ojca,
s. M. Inez od Oblicza Jezusa,
s. M. Gabriela od Miłości Trójcy Świętej,
s. M. Beata od Jezusa Miłości Ukrzyżowanej,
s. M. Justyna od Eucharystii,
s. M. Agata od Boga Ojca Bogatego w Miłosierdzie,
s. M. Urszula od Jezusa Dobrego Pasterza,
s. M. Małgorzata od Miłości Boga w Trójcy Świętej,
s. M. Michaela od Krzyża,
s. M. Jolanta od Miłosiernych Serc Jezusa i Maryi,
s. M. Bogusława od Jezusa Eucharystycznego.