W dzisiejszym świecie upijanie się i alkoholizm jest oczywistym dramatem nie tylko człowieka dotkniętego tym nałogiem, ale boleśnie w swoich skutkach promieniuje na najbliższe otoczenie. To już nie tylko rujnowanie zdrowia uzależnionego, ale także psychiczne i fizyczne znęcanie się nad rodziną, najbliższymi. To także przyczynianie się do ruiny materialnej, bo zamiast na chleb wydaje się pieniądze na alkohol. Alkoholik wymaga także kosztownego leczenia. Nikt też nie policzy ludzkich łez ani cierpień wynikających z brutalności i z agresji uzależnionych. Dlatego Pan Bóg wyraźnie w swoim objawionym słowie zakazuje upijania się alkoholem, bo wiedzie on do rozkładu rodziny, do uległości względem nieuporządkowanych popędów ciała. Pismo Święte mówi: „(...) nie bądź z tych, co winu hołdują (...), bo pijak (...) jest w nędzy” (Prz 23, 20-21); „Wielkie zło - kobieta pijaczka” (Syr 26, 8); „Nie łudźcie się! Ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy (...), ani chciwi, ani pijacy (...) nie odziedziczą królestwa Bożego” (1 Kor 6, 9-10). Prorok Joel wzywa: „Ocknijcie się pijani, a płaczcie!” (1, 5).
Kościół dzisiaj głęboko przeżywa dramat pijaństwa i alkoholizmu, który może przekreślić osiągnięcie zbawienia i staje się nierzadko trudno gojącą się raną dla wielu. Dlatego biskupi i kapłani podejmują trud przeciwdziałania tej społecznej patologii. Obok modlitw w intencji trzeźwości narodu i konkretnej pomocy uzależnionym organizuje się pielgrzymki do miejsc świętych, gdzie uprasza się Boga za przyczyną łaski trzeźwości. Po raz szósty wyruszyła także z naszej łomżyńskiej diecezji taka pielgrzymka - z kościoła poklasztornego pw. św. Antoniego Padewskiego w Ostrołęce do Niepokalanowa.
Pielgrzymka ta - ten Boży wspaniały marsz ku trzeźwości narodu - przebiegała na trasie: Ostrołęka - Goworowo - Kunin - Rząśnik - Somianka - Wójtostwo - Zakroczym Kampinos - Niepokalanów. Pątnicy wyruszyli 5 lipca br. i dotarli do celu 11 lipca. Kierownikiem VI Pieszej Pielgrzymki Diecezji Łomżyńskiej w Intencji Trzeźwości Narodu był ks. Tomasz Wilga ze Szczuczyna. Na trasie oraz w czasie Mszy św. posługiwali i udzielali sakramentu pojednania kapłani: ks. Robert Sulich z Ostrołęki oraz ks. Przemysław Artemiuk z Kolna. W pielrzymce uczestniczyło też kilku kleryków z Wyższego Seminarium Duchownego w Łomży.
Po powrocie z pielgrzymki widać było wyraźne zadowolenie wśród pątników ze swego marszu pełnego refleksji i modlitwy, ale także pełnego zrozumienia i pomocy w czasie wędrówki. Wśród 240-osobowej grupy najwięcej było młodzieży, zwłaszcza dziewcząt. Już po raz czwarty pielgrzymował do Niepokalanowa Bartek Siódmak, uczeń I klasy Gimnazjum nr 1 w Ostrołęce. „Udział w pielgrzymce wzmacnia mnie duchowo. Idę jako harcerz w służbie porządkowej. Modlimy się, śpiewamy. Pragnę, żeby nie było pijaństwa (...), bo ono niszczy duszę i rozum człowieka”. Inny pielgrzym Krzysztof Peła, pracujący jako mechanik samochodowy w Olszewie Borkach, dodał: „W czasie pielgrzymki człowiek się ubogaca. Wspólna modlitwa i śpiew otwiera mnie na drugiego człowieka, zwłaszcza na człowieka cierpiącego i potrzebującego pomocy. Miałem okazję zastanowić się nad sobą, nad celem swego życia. Szedłem modląc się o trzeźwość naszego narodu, gdyż alkohol niszczy człowieka i zamyka go na Boga”. Krzysztof Lipiński pielgrzymował do Niepokalanowa już piąty raz. Marcin Lipiński z Łap po raz drugi brał udział w pielgrzymce, która - jak sam mówi - „pomogła mu podjąć ważną decyzję”. Marcin wyznaje: „Było cudownie. Zrozumiałem, że nigdy nie można odwracać się od człowieka w potrzebie. Pomagam i nie jestem odpychany (...). Sam modliłem się za swojego wujka”.