W okresie wakacji katecheci uczestniczą w spotkaniach formacyjnych, które odbywają się w Domu Rekolekcyjnym w Łabuniach. Ponieważ w diecezji pracuje ponad 350 katechetów świeckich, rekolekcje są organizowane w 5 turnusach. W dniach od 30 czerwca do 3 lipca br. odbył się drugi turnus rekolekcji prowadzony przez ks. prał. Czesława Grzyba - przewodniczącego Wydziału Nauki Chrześcijańskiej Kurii Diecezjalnej w Zamościu.
Pierwszy dzień ćwiczeń duchowych rozpoczął się zawiązaniem wspólnoty i Mszą św., która stała się jednocześnie wprowadzeniem do głównego tematu rozważań rekolekcyjnych, jakim była encyklika Jana Pawła II O Eucharystii w życiu Kościoła.
Każdy kolejny dzień rekolekcji rozpoczynał się wspólną modlitwą brewiarzową. W ciągu dnia odbywały się konferencje, spotkania w grupach, forum dyskusyjne i inne formy zajęć, które sprzyjały wyciszeniu się i medytacji nad Słowem Bożym.
Podczas konferencji Ksiądz Prałat mówił o bardzo istotnych zagadnieniach, dotyczących Eucharystii, która, jak pisze Papież, jest „Komunią Kościoła, Ofiarą, źródłem i szczytem życia chrześcijańskiego, bramą nieba, która otwiera się już tu na ziemi”. Rozważania nad encykliką pomogły nam na nowo dostrzec piękno Liturgii i lepiej zrozumieć, że tym, co robimy, wyrażamy miłość do Chrystusa. Dlatego każde spotkanie z Nim na Mszy św. staraliśmy się przeżyć jak najpiękniej. Przygotowywaliśmy śpiewy, komentarze do czytań, a przede wszystkim staraliśmy się stworzyć odpowiednią atmosferę do modlitwy, aby móc usłyszeć Boga, który mówi do nas w ciszy.
Innym bardzo istotnym elementem rekolekcji były zamyślenia nad Słowem Bożym podczas spotkań w grupach. Taka forma pracy pozwoliła nam otworzyć się przed sobą - mówić i słuchać, dała też możliwość podzielenia się własnymi doświadczeniami. Każde spotkanie kończyło się podejmowaniem postanowień, które z kolei były przedstawiane na forum dyskusyjnym.
Zajęcia formacyjne to nie tylko modlitwa i zamyślenia nad Słowem Bożym, to też zajęcia integracyjne, które miały miejsce podczas pogodnych wieczorów. Były one okazją do wspólnej zabawy i wyrażenia naszej radości. Do nowych form należy m.in. taniec integracyjny przy odpowiednio dobranej muzyce, prowadzony pod nadzorem „wodzireja-katechetki” - M. Polańskiej. Ta zabawa wyzwoliła w nas wiele entuzjazmu i dostarczyła sporo pomysłów do wykorzystania w pracy katechetycznej.
Każdy bogato wypełniony dzień kończyliśmy wspólną modlitwą. Gromadziliśmy się w kaplicy przed Najświętszym Sakramentem, aby w ciszy i spokoju podziękować Panu za wszystkie doświadczenia i za Jego obecność wśród nas.
Rekolekcje są czasem odnowy duchowej. Kiedy w oderwaniu od codziennych obowiązków, w ciszy i zamyśleniu możemy spojrzeć na nasze życie. W ich ostatnim dniu był czas na podsumowanie swoich przeżyć i możliwość wzajemnego ubogacenia się nimi. Niektórzy katecheci zechcieli podzielić się własnymi refleksjami:
„Każde rekolekcje są dla mnie cennym czasem, darem od Boga. Jest to czas wyciszenia i trwania z pokorą przed Panem, bardzo potrzebny w dzisiejszym, pełnym hałasu świecie. Na tegoroczne rekolekcje przyjechałam z wiarą i nadzieją w to, że problemy, które spiętrzyły się w moim życiu, dzięki pomocy Boga zostaną rozwiązane. Dziś mogę szczerze powiedzieć za Psalmistą «Biedak zawołał i Pan go wysłuchał»”.
„Każde rekolekcje są dla mnie czasem, kiedy tak naprawdę mogę zostawić całe moje zabieganie i zatrzymać się, wyciszyć, spotkać z Chrystusem sam na sam. Mogę powiedzieć, że Liturgię umiłowałam już dawno i cieszę się, że na tych rekolekcjach został podjęty ten temat. Eucharystia jest dla mnie darem największym, bogactwem duchowym, skąd czerpię siły do życia i pracy”.
„Wieczór pogodny, a szczególnie tańce integracyjne, były dla mnie wyrazem tego, że każdy, nawet najbardziej zamknięty i nieśmiały człowiek, może się włączyć do wspólnego przeżywania radości. Zanikają wszelkie kompleksy i bariery, które niekiedy są przeszkodą w otwarciu się na drugiego człowieka”.
Z refleksji uczestników wynika, że wspólnie spędzony czas pozwolił na nowo doświadczyć szczególnej bliskości Boga w Eucharystii. W oderwaniu od „rozkrzyczanego” świata mogliśmy w ciszy usłyszeć głos Boga, który posyła nas do dalszej pracy i daje zapewnienie o tym, że jest z nami.