Krótka historia

Dzieje parafii rozpoczęły się w małej, przydrożnej, drewnianej kaplicy zbudowanej w 1922 r. Do tej kapliczki zaczął dojeżdżać w 1969 r. ks. Zdzisław Gilski, wikariusz parafii w Truskolasach. Jego następcami byli ks. Franciszek Kaczmarek i ks. Tadeusz Małolepszy. Od 1971 r. z polecenia Kurii Diecezjalnej starania o utworzenie samodzielnej placówki podjął ks. Marian Jezierski. Kulejską świątynią stało się mieszkanie rodziny państwa Jarzębowskich. 2 marca 1981 r. trzeci ordynariusz częstochowski - bp Stefan Bareła erygował parafię, której pierwszym proboszczem został ks. Marian Jezierski. 9 sierpnia 1981 r. bp Stefan Bareła poświęcił plac pod budowę kościoła. Od 1982 r. kolejne prace w parafii podjął ks. Jan Marczewski. Realizacja dzieła budowy świątyni rozpoczęła się 8 lipca 1984 r., gdy bp Franciszek Musiel, biskup pomocniczy diecezji częstochowskiej, wykopał pierwszą łopatę ziemi pod fundamenty kościoła. Następne prace podejmowali: ks. Władysław Pabiasz, ks. Andrzej Tomala, ks. Sławomir Wojtysek. Pierwszą Mszę św. w nowym kościele odprawił w Niedzielę Palmową 1991 r. biskup pomocniczy diecezji częstochowskiej Tadeusz Szwagrzyk. 14 listopada 1998 r. arcybiskup metropolita częstochowski Stanisław Nowak wmurował kamień węgielny wraz z aktem erekcyjnym w mury powstającej świątyni, a w sierpniu 1999 r. dokonał zwykłego poświęcenia świątyni. Dalsze prace budowlane przy dużym zaangażowaniu wiernych podjął od marca 2000 r. ks. Henryk Dusza.

Powitanie Pasterza

Uroczystości rozpoczęły się przy małej drewnianej kaplicy. Przybycie i powitanie Pasterza Kościoła częstochowskiego poprzedziło czuwanie modlitewne, które wprowadziło wiernych w tajemnicę Kościoła i Eucharystii. Było dziękczynieniem Bogu przez ręce Maryi i za wstawiennictwem św. Maksymiliana Marii Kolbego za dzieło i trud budowy świątyni. Następnie Księdza Arcybiskupa powitał proboszcz ks. Henryk Dusza i przedstawiciele parafii. Dostojny Celebrans wyraził radość z obecności tak dużej liczby wiernych. Powitał kapłanów, szczególnie pierwszego proboszcza ks. prał. Mariana Jezierskiego. Podkreślił wagę i symbolikę uroczystego poświęcenia świątyni. Po rozpoczęciu liturgii wyruszyła procesja do kościoła przy śpiewie psalmu Idźmy z radością do świątyni Pana.

Otwarcie drzwi świątyni, poświęcenie wody i pokropienie

Po przybyciu do kościoła nastąpił obrzęd uroczystego otwarcia bram świątyni. Przedstawiciel parafii wręczył Księdzu Arcybiskupowi klucze do kościoła. Ceremonia otwarcia drzwi świątyni oznacza, że to Bóg otworzył nam Siebie, abyśmy do Niego przychodzili. Otwierając drzwi świątyni, przechodzimy przez Bramę, którą jest Chrystus.
Po wejściu wiernych do kościoła miała miejsce dalsza część uroczystej Liturgii. Ksiądz Arcybiskup poświęcił wodę przeznaczoną do pokropienia ludu na pamiątkę chrztu i na znak pokuty oraz do poświęcenia ścian i ołtarza nowego kościoła. Następnie Dostojny Celebrans pokropił wodą święconą wszystkich zebranych, ołtarz i ściany kościoła.

Liturgia Słowa

Rozpoczynając obrzędy Liturgii Słowa Ksiądz Arcybiskup uniósł księgę Pisma Świętego-lekcjonarz i ukazał ją ludowi, wypowiadając słowa: „Niech w tej świątyni zawsze rozbrzmiewa słowo Boże, aby Wam odsłaniać tajemnicę Chrystusa i przyczyniać się do Waszego zbawienia w Kościele”.
W homilii Celebrans nawiązał do obrzędów uroczystego poświęcenia świątyni. Konsekracja kościoła - podkreślił - jest największą i najważniejszą chwilą w życiu parafii. „Jest to zstąpienie Boga w to, co ludzie przygotowali. Bóg zstępuje do swojego ludu. Bóg schodzi do ludzi, jest z nami, by nas zbawiać, by nam odpuszczać grzechy, by nas uświęcać”. W świątyniach Bóg jest „w tajemnicy bycia dla nas”. Konsekracja to chrzest świątyni. Nawiązując do sakramentu Eucharystii, Ksiądz Arcybiskup podkreślił, że w Eucharystii, szczególnie Komunii św., Bóg „nas dotyka i jednoczy się z nami (...). Jest to dotyk zbawczy Boga”. Eucharystia to upamiętnienie ofiary Chrystusa na Krzyżu. Dlatego - jak przypomniał Celebrans - chrześcijanin, człowiek „musi w swoim sercu wystawić krzyż”. Od dnia uroczystego poświęcenia świątyni - nauczał Ksiądz Arcybiskup - zaczęła się szkoła u Boga, szkoła Boża... W tej świątyni wszyscy mają stawać się uczniami Boga.
Przywołując wielki trud dzieła budowy świątyni w Kulejach, Dostojny Celebrans podkreślił, że świątynia ta jest męczeńska, jak jej Patron - św. Maksymilian Maria Kolbe, męczennik, który oddał swoje życie za drugiego człowieka.

Modlitwa poświęcenia i namaszczenia

W dalszej części uroczystej celebracji wezwano wspólnie wstawiennictwa Świętych w śpiewie Litanii do Wszystkich Świętych. Następnie Ksiądz Arcybiskup umieścił w ołtarzu relikwie św. Marii Goretti, dziewicy i męczennicy, która przyszła na świat k. Ankony, na ziemi włoskiej w 1890 r. W 12. roku życia, broniąc swojej godności i czystości, 5 lipca 1902 r. poniosła śmierć męczeńską. Po uroczystym złożeniu relikwii Ksiądz Arcybiskup odśpiewał najważniejszą Modlitwę Poświęcenia, modlitwę konsekracyjną. Następnie Celebrans namaścił świętym olejem ołtarz i ściany kościoła. Po obrzędzie namaszczenia Pasterz Kościoła częstochowskiego rozpalił kadzidło do obrzędu okadzenia ołtarza, kościoła i ludu.
W dalszej części liturgii nastąpiła uroczysta iluminacja kościoła, jako znak, by w kościele jaśniało światło Chrystusa. Po zapaleniu świec umieszczonych na ścianach świątyni, tzw. „zacheuszek”, zapalono świece na ołtarzu i światła w kościele.
Po uroczystej iluminacji kościoła rozpoczęła się Liturgia eucharystyczna. Po Komunii św. i modlitwie Ksiądz Arcybiskup uroczyście przeniósł Najświętszy Sakrament do tabernakulum. Na zakończenie uroczystości swoją wdzięczność wyrazili przedstawiciele parafii. Następnie proboszcz - ks. Henryk Dusza podziękował Księdzu Arcybiskupowi za dokonanie uroczystego poświęcenia kościoła, podziękował wszystkim swoim poprzednikom, licznie zgromadzonym kapłanom, wiernym i gościom, w sposób szczególny parafianom parafii św. Jakuba Apostoła w Częstochowie. Ksiądz Proboszcz wyraził ogromną wdzięczność budowniczym, fundatorom i architektom kościoła.
Ksiądz Arcybiskup także podziękował wszystkim za trud, gratulując tak pięknego kościoła. Po uroczystym błogosławieństwie Dostojny Celebrans dokonał odsłonięcia tablicy upamiętniającej dzieje parafii i duszpasterzy-budowniczych świątyni.