Grupa dzieci i młodzieży zrzeszonej przy parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Bolesławcu mogła wypoczywać w Zakopanym, zwiedzając nasze piękne polskie
Tatry. Zaraz po przyjeździe i zakwaterowaniu spożyliśmy pierwszą wspólną kolację, po niej uczestniczyliśmy w Eucharystii, podczas której mogliśmy podziękować Bogu za szczęśliwą
podroż, trwająca prawie dziesięć godzin. Kolejne dni mijały nam bardzo szybko. Po porannej Mszy św., którą sprawował dla nas ks. Andrzej Gidziński, zjadaliśmy śniadanie i wyruszaliśmy na górskie
wędrówki. W pierwszym tygodniu naszego pobytu zwiedziliśmy zabytki Zakopanego, Tatrzański Park Narodowy, Morskie Oko, Dolinę Pięciu Stawów Polskich oraz odwiedziliśmy rodzinne miasto Ojca Świętego
Jana Pawła II - Wadowice. Tam rozkoszowaliśmy się smakiem papieskich kremówek. Podziwialiśmy również piękno Kalwarii Zebrzydowskiej.
Uwieńczeniem pierwszego tygodnia naszego wspólnego pobytu w górach była Eucharystia sprawowana w największym drewnianym kościele w Polsce w Kościelisku.
Kolejny tydzień naszego pobytu w górach także obfitował w różne wydarzenia. Jednym z nich był wjazd kolejką na Gubałówkę, skąd mogliśmy podziwiać przepiękną panoramę Zakopanego.
Odwiedziliśmy górali wyrabiających tradycyjne „oscypki” w Dolinie Kościeliskiej, wędrowaliśmy szlakami Doliny Strążyńskiej. Nie mogliśmy ominąć przepięknego sanktuarium Matki Bożej
Fatimskiej na Krzeptówkach. Tam, odmawiając jedną z tajemnic Różańca Świętego, prosiliśmy o błogosławieństwo Boże i opiekę Matki Najświętszej dla naszego Papieża. Pod
koniec kolonii byliśmy na wycieczce w Krakowie. Zwiedziliśmy katedrę na Wawelu z kryptami, konfesję św. Stanisława, głównego patrona naszego kraju. Widzieliśmy wspaniały dzwon Zygmunt.
Zobaczyliśmy m.in. Collegium Maius, Krakowskie Sukiennice, kościół św. Anny, prześliczny kościół Mariacki i usłyszeliśmy hejnał grany z jego wieży. Udaliśmy się też do sanktuarium
Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach.
Kulminacyjnym punktem naszej wycieczki była Eucharystia sprawowana przy ołtarzu, przy którym w sierpniu ubiegłego roku Mszę św. celebrował Jan Paweł II. Tak nadszedł ostatni dzień
naszego pobytu na kolonii. Pożegnaliśmy się z Zakopanym i górami. Tak dobiegła końca nasza letnia przygoda w górach. Tego, co dzięki Caritas Diecezji Legnickiej i wszystkim
naszym dobroczyńcom, mogliśmy zobaczyć i przeżyć, nie da się opisać, ale na pewno na zawsze pozostanie to w naszych sercach. Dziękujemy również Grażynie Wierzejskiej, która była
kierowniczką naszej kolonii i służyła pomocą medyczną, wszystkim wychowawcom: paniom Gosi, Krysi, Oli, panu Wiesławowi, jak również klerykom: Jankowi i Sławkowi, którzy razem z nami
przemierzali górskie szlaki i dbali o przygotowanie Eucharystii. Mamy nadzieję, że za rok znów się spotkamy.
Rada m.st. Warszawy przyjęła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który – zdaniem dominikanów – stanowi bezpośrednie zagrożenie dla dalszego funkcjonowania i misji duszpasterskiej ich klasztoru na Służewie. Dokument blokuje nie tylko rozwój, ale nawet podstawowe remonty, zmuszając zakonników do funkcjonowania w warunkach zagrażających bezpieczeństwu.
W połowie października warszawscy radni przegłosowali plan zagospodarowania „Służew w rejonie Klasztoru oo. Dominikanów”. Przeor klasztoru, o. Lucjan Sobkowicz OP, wydał w tej sprawie oświadczenie, w którym stanowczo protestuje przeciwko przyjętym rozwiązaniom. Jak podkreśla, plan w praktyce przekształca teren klasztoru w skansen, uniemożliwiając prowadzenie i rozwijanie działalności duszpasterskiej oraz społecznej.
Pochodziła z ziemiańskiego rodu herbu Dołęga. Była żoną, matką, babcią i zakonnicą. Celina z Chludzińskich Borzęcka urodziła czworo dzieci, z których dwoje zmarło we wczesnym dzieciństwie. Wraz z córką Jadwigą założyła zgromadzenie sióstr zmartwychwstanek.
Małżeństwo Celiny z Józefem Borzęckim było szczęśliwe, choć bywały trudne chwile. Za pomoc udzielaną powstańcom styczniowym została w 1863 r. osadzona wraz z kilkumiesięczną córeczką Jadwigą w więzieniu w Grodnie. Po śmierci męża Celina wraz z córkami wyjechała do Włoch, gdzie spotkała o. Piotra Semenenko, współzałożyciela zmartwychwstańców, który stał się jej kierownikiem duchowym, a także młodszej córki, Jadwigi. Starsza córka, Celina, poślubiła Józefa Hallera, a matka z Jadwigą założyły habity zakonne. Jesienią 1891 r. Matka Celina otworzyła pierwszy dom w Kętach. Kolejne były w Częstochowie i Warszawie. Przeżyła boleśnie śmierć swojego kierownika duchowego, a później 43-letniej córki Jadwigi. Błogosławiona Celina Borzęcka CR była niezwykłą kobietą, która połączyła w swojej biografii życie rodzinne z zakonnym, stając się swoistym fenomenem w historii Kościoła.
W Eucharystii uczestniczył również rodak Bonifrater brat Eugeniusz Kret. Uroczystości towarzyszyła piękna oprawa muzyczna przygotowana przez Państwową Szkołę Muzyczną I stopnia w Kolbuszowej pod przewodnictwem pani dyrektor Aleksandry Niezgody. Na początku Eucharystii Ks. Proboszcz powitał Księdza Biskupa, kapłanów oraz zgromadzonych gości,
Historia parafii rozpoczęła się na długo przed jej oficjalnym erygowaniem. Mieszkańcy Domatkowa i Bukowca przez wiele lat należeli do parafii pod wezwaniem Wszystkich Świętych w Kolbuszowej. Ważnym momentem był rok 1972, kiedy podczas wizyty bp. Jerzego Ablewicza mieszkańcy przedstawili swoje pragnienie utworzenia własnego ośrodka duszpasterskiego. Pierwsza Msza Święta w Domatkowie została odprawiona 18 maja 1975 r. w domu Stefanii Mycek. Później kaplicę przeniesiono do punktu katechetycznego w domu Marii Kowalskiej. W 1983 roku ks. Stanisław Saładyga został mianowany rektorem kaplicy w Domatkowie. 30 października tego roku bp Józef Gucwa poświęcił plac pod budowę kościoła. 24 kwietnia 1984 r. rozpoczęto prace, a 8 lipca bp Władysław Bobowski poświęcił kamień węgielny. W dniu 5 czerwca 1986 r. bp Jerzy Ablewicz erygował parafię pw. Miłosierdzia Bożego w Domatkowie, a jej pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Saładyga. 12 października tego samego roku odbyło się poświęcenie kościoła, punktu katechetycznego i plebanii. W dniu 8 września 1991 r. parafia powitała nowego proboszcza – ks. Stanisława Marczewskiego, który kontynuował dzieło poprzednika. Od 26 sierpnia 2017 r. proboszczem parafii jest ks. Bogdan Janik. Podczas jego posługi podjęto kolejne prace i inwestycje. Integralną częścią parafii jest kaplica w Bukowcu pod wezwaniem św. Ojca Pio. Przy parafii działają aktywnie różne wspólnoty i grupy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.