Rok bieżący jest rokiem jubileuszowym dla Bernardynów obchodzących jubileusz 550-lecia działalności w Polsce. W Rzeszowie natomiast zakonnicy służą 374 lata. Bernardyni to franciszkańska prowincja Zakonu Braci Mniejszych.
Jej początki sięgają 1453 r., kiedy to do Krakowa przybył św. Jan Kapistran, który w Zakonie Franciszkańskim reprezentował nurt obserwancki, czyli ścisłe zachowanie reguły św. Franciszka. Nazwa tej gałęzi franciszkańskiej pochodzi od pierwszego klasztoru w Krakowie, któremu patronował św. Bernardyn ze Sieny, duchowy mistrz św. Jana Kapistrana.
Dzięki pracy apostolskiej, jaką podejmowali, szybko zyskali popularność w społeczeństwie polskim. Powołani byli przede wszystkim do pracy duszpasterskiej przy swoich kościołach. Sprawowali Eucharystię, głosili słowo Boże, posługiwali w konfesjonale, prowadzili Trzeci Zakon św. Franciszka i bardzo liczne bractwa. W pracy duszpasterskiej bernardynów, szczególne miejsce zajmowało kaznodziejstwo. Swoimi kazaniami w języku polskim zasłużyli się dla ojczystej mowy. Ich działalność pod koniec XV i na początku XVI w. przyniosła ożywienie religijne wiernych. Szczególnie dała się zauważyć działalność bł. Władysława z Gielniowa. Działalność bernardyńska w tym okresie kładła podwaliny dla rozwoju polskiego piśmiennictwa. Dobrze rozwinięte kaznodziejstwo zjednywało fundatorów i oddanych przyjaciół.
W XVIII w. bernardyni zajęli się przeprowadzaniem misji parafialnych, głównie w Prowincji Litewskiej na prośbę bp. Ignacego Masalskiego.
Duży wkład wnieśli w zakładanie przy klasztorach różnorodnych bractw, niemal w każdym klasztorze istniał Trzeci Zakon Świeckich. W tym czasie również wytworzyli nabożeństwo Drogi Krzyżowej, które rozwijało się w szybkim tempie w tzw. „kalwariach bernardyńskich”, np. w Kalwarii Zebrzydowskiej, Górze Kalwarii k. Warszawy i w Cytowianach na Litwie. Stąd nabożeństwo to było przenoszone do świątyń przez zakładanie stacji drogi krzyżowej. Utworzono sanktuaria Pana Jezusa Cierpiącego w Alwerni, Tarnowie i Paradyżu. Rozwijany kult Matki Bożej w kościołach bernardyńskich wpłynął na powstanie wielu sanktuariów maryjnych. W kilku kościołach ukoronowano figury bądź obrazy Matki Bożej, np. w Sokalu koronacja odbyła się już w 1724 r. W ubiegłym roku Matka Boża Sokalska nawiedzała parafie bernardyńskie na południu Polski, była także w Rzeszowie, obecnie obraz Pani Sokalskiej znajduje się w Hrubieszowie w parafii bernardyńskiej. W 1752 r. koronowana była Matka Boża w Leżajsku, w 1763 r. w Rzeszowie - nasza Pani Rzeszowska. Sanktuarium w Rzeszowie jest jednym z najstarszych w Prowincji Bernardyńskiej i zawsze Matka Boża cieszyła się tu wielkim nabożeństwem i czcią wiernych.
Nabożeństwo do św. Antoniego Padewskiego jest również związane z działalnością duszpasterską bernardynów.
Historia ukazuje, że bernardyni zapisali piękną kartę także w obronie Ojczyzny i Narodu. Zapisali swój udział w powstaniach listopadowym i styczniowym. W działaniach wojennych, gdy trzeba było zamieniali klasztory na fortece wojenne.
Zawsze starali się być z ludem i dla ludu.
Obecnie pracują w wielu parafiach w Ojczyźnie i na misjach, np. w Kongo, Libii, Zimbabwe, również wśród Polonii w USA, Australii, na Ukrainie i Białorusi, w Belgii, Izraelu, we Włoszech. Nie tylko zapoczątkowali kult maryjny w licznych sanktuariach, ale są także ich wiernymi stróżami.
W sanktuarium Pani Rzeszowa do Rodziny Franciszkańskiej zapraszamy osoby świeckie, które pragną poznać i żyć duchowością franciszkańską w Trzecim Zakonie św. Franciszka. Każdego roku przed uroczystością św. Antoniego odprawiana jest przez dziewięć tygodni uroczysta Nowenna do św. Antoniego. Zapraszamy także na maryjne uroczystości odpustowe, najbliższa to święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, zwane też świętem Matki Bożej Siewnej, obchodzonym 8 września. Uroczysta Msza św. zostanie odprawiona o godz. 18.00 przez bp. Kazimierza Górnego. Zapraszamy młodzież, dzieci i dorosłych czcicieli Matki Bożej.