Piszę te słowa u kresu upalnego, sierpniowego dnia, dziesiątego etapu niezwykłej przygody, jakiej dane jest mi doświadczyć po raz pierwszy. Ponad stuosobowa grupa nauczycieli i wychowawców z całej Polski pokonuje kolejne kilometry pielgrzymkowego szlaku, czerpiąc z bogatego programu formacyjno-warsztatowego przygotowanego przez organizatorów jedynej w swoim rodzaju „wędrownej rady pedagogicznej”. Już za dwa dni dwutygodniowy trud zostanie uwieńczony spotkaniem z Jasnogórską Panią, a XI Nauczycielskie Warsztaty w Drodze przejdą do historii, dopisując kolejną kartę do przebogatej spuścizny intelektualnej i duchowej wypracowanej charyzmą ich organizatorów i uczestników. Za rok znów się spotkamy w takim lub innym gronie, aby pogłębiać nauczycielską wrażliwość, doskonalić swój warsztat pracy, uczyć się odpowiedzialności za powierzone naszej wychowawczej trosce młode pokolenie, które tak bardzo potrzebuje autentycznych wzorców wychowawczych. A gdzie ich szukać, jeżeli nie pośród nauczycieli, którzy opierają swoją tożsamość tu i teraz na trwałym fundamencie wiary i świadomi etosu swojego zawodu, pragną stawić czoła nowym wyzwaniom, jakie niesie uczestnictwo w strukturach jednoczącej się Europy. To właśnie klarowny system wartości, ufność pokładana w Bogu sprawiają, że nie boimy się tych wyzwań i czujemy się uzdolnieni a nawet moralnie przynaglani do kształtowania takich postaw, które potwierdzą jedno z pielgrzymkowych haseł „Jeszcze Polska nie zginęła, dopóki kochamy”.
Tegorocznej „ogólnopolskiej radzie pedagogicznej” towarzyszy przemożny patronat św. Urszuli Ledóchowskiej i nauczycielki bł. Natalii Tułasiewicz. Z ich bezgranicznego, heroicznego poświęcenia dla idei wychowania w duchu ewangelicznym czerpiemy mądrość i duchowe siły do bycia świadkiem miłości, bo przecież wychowanie bez miłości jest samo w sobie anachronizmem, bo tylko ten, kto kocha może w pełni dawać a nie udawać.
Jestem tutaj po raz pierwszy, ale dzięki niezwykłej atmosferze życzliwości czuję się jak w wielkiej rodzinie, w której każdy dokłada cegiełkę do budowania wspólnego dobra i czuje się odpowiedzialny za współpielgrzymującego brata. Od siebie nawzajem uczymy się pokonywania egoizmu, bycia lepszymi, by z nastaniem kolejnego roku szkolnego, przenieść to doświadczenie do naszych środowisk i zaszczepiać je w sercach młodych ludzi.
Każdy dzień Warsztatów to szczególna lekcja rozpisana na wykłady, konwersatoria, rozważania, śpiew i modlitwę. Angażujemy serce i umysł w odbiór bogatych treści obejmujących wiele dziedzin wiedzy: pedagogiki, literatury, psychologii, historii, teologii, lecz najważniejszym elementem formacyjnym, najważniejszą lekcją miłości jest sprawowana każdego dnia Eucharystia, w której uobecnia się ofiara Najlepszego Nauczyciela, niedościgłego wzoru wychowawcy.
Słońce chyli się już ku zachodowi. Wkrótce rozlegnie się radosny śpiew utrudzonych długą wędrówką pielgrzymów. Będzie radość wspólnej wieczerzy, a potem modlitewne wieczorne wyciszenie. Znów poczujemy się jak zdobywcy szczytów, którzy wracają na zasłużony odpoczynek. Warsztaty w Drodze są takim wspinaniem się na Górę Przemienienia, przemienienia serca, umysłu i duszy. Nauczycielu Dobry - nie pozwól nam zejść z tego szczytu, upaść w przeciętność i bylejakość!
Za trzy tygodnie rozpoczniemy nowy rok szkolny. Skumulują się wymagania, nawarstwią problemy. Zaczniemy funkcjonować w rzeczywistości nie zawsze sprzyjającej szerzeniu naszego ideału wychowawczego. Ale ziarno zasiane podczas Warsztatów już w nas nie obumrze. Pozwólmy mu zakorzenić się głęboko w nas podczas kolejnego, wspólnego wędrowania. Już za rok!

Krzysztof Jeleń jest nauczycielem języka francuskiego w Kolegium Języków Obcych w Legnicy.