Mieszkańcy podłańcuckiej parafii Głuchów chętnie włączają się w różne formy pielgrzymek do sanktuariów, m.in. tak znanych jak Częstochowa, Licheń, Łagiewniki. Od kilku lat z inicjatywy POAK w naszej parafii, przy współpracy proboszcza ks. A. Pawińskiego organizujemy lokalne pielgrzymki do sanktuariów maryjnych w Łańcucie i Leżajsku oraz relikwii bł. Achillesa Puchały w pobliskiej Kosinie. Kilkukilometrowe odległości pozwalają na radość pieszego pielgrzymowania wśród pól złocących się kłosami dojrzewającego zboża. Szeroki horyzont, śpiew ptaków skłaniają do refleksji i wewnętrznego skupienia.
16 sierpnia br. zorganizowaliśmy rowerową pielgrzymkę do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Leżajsku. W grupie rowerzystów liczącej ponad trzydzieści osób, znalazły się zarówno dziesięcioletnie dzieci jak i starsze panie Zofia i Maria, którym szczególnie należy pogratulować wytrwałości. Około dwudziestu osób, które nie czuły się na siłach, by ponieść trudy 70 kilometrowej trasy (dojazd i powrót), przyjechało samochodami.
Po przyjeździe na miejsce wielkie wrażenie wywarła na nas Bazylika Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny, zbudowana w XVII w., z barokowym bogato zdobionym wnętrzem. Najstarszym znajdującym się w niej zabytkiem jest drewniany krucyfiks pochodzący z 1590 r., który był postawiony na miejscu objawień Matki Bożej. Poza bogatą polichromią i freskami naszą szczególną uwagę zwróciły unikatowe organy.
Wszyscy wzięliśmy udział w Mszy św. koncelebrowanej przez towarzyszącego nam Księdza Proboszcza. Msza św. odbyła się w kaplicy Matki Bożej Pocieszenia. Do znajdującego się w niej Cudownego Wizerunku pochodzącego z XVI w. a koronowanego 251 lat temu przybywały liczne pokolenia pielgrzymów.
Po skończonej Mszy św. jeden z Ojców Bernardynów opowiedział o historii powstania w tym miejscu kultu Matki Bożej i o cudach, które dokonały się za Jej przyczyną. W celu lepszego zobrazowania powieści zainscenizował (wykorzystując niektórych z nas jako aktorów) dwa spośród nich.
Na zakończenie pobytu w Leżajskim Sanktuarium udaliśmy się do Muzeum Prowincji Ojców Bernardynów, mieszczącego się przy klasztorze. Obejrzeliśmy zgromadzone tam zabytki sakralne, pochodzące w większości z klasztorów zza wschodniej granicy. Są to obrazy, rzeźby, monstrancje itp. Jednym z najcenniejszych zabytków jest ornat i kielich, których używał św. Jan z Dukli.
Po wyjściu z muzeum prezes naszego POAK, T. Rupar omówił uroczystości, święta oraz okresy w roku liturgicznym, w ramach formacyjnego programu Akcji Katolickiej Uwielbić Jezusa w Liturgii.
Zmęczeni, ale zadowoleni zakończyliśmy pobyt w sanktuarium. Dziękowaliśmy Matce Bożej i Panu Bogu oraz sobie nawzajem za radość wspólnego pielgrzymowania i życzyliśmy ponownego spotkania za rok.