W tym roku Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Archidiecezji Częstochowskiej obchodzi jubileusz 10-lecia swojego oficjalnego działania. Na początku lat 90. postanowiono w Polsce reaktywować
katolicką organizację młodzieżową, która w okresie międzywojennym odegrała olbrzymią rolę w formowaniu młodych elit katolickich. KSM odrodziło się dzięki inicjatywie wielu osób.
Wśród nich należy wspomnieć ks. prał. Antoniego Sołtysika z Krakowa, który do dziś pełni funkcję asystenta generalnego KSM. W archidiecezji częstochowskiej reaktywowanie stowarzyszenia
rozpoczęło się w 1991 r., tuż po VI ŚDM. Z inicjatywy abp. Stanisława Nowaka pierwsze wspólnoty KSM zakładał ks. Marian Szczerba. Doprowadził on do sądowej rejestracji stowarzyszenia
i zbudował pierwsze struktury organizacyjne. Dziś KSM jest drugą co do wielkości wspólnotą formującą młodzież. Organizacja ta ma charakter nie tylko religijny, ale i społeczny, z założenia
ma wychowywać młodych świeckich do aktywnego udziału w życiu społecznym i politycznym. Obecny asystent diecezjalny KSM, ks. Marek Bator, zapowiada, że skromne uroczystości jubileuszowe
odbędą się w uroczystość Chrystusa Króla.
Szkoły katolickie w archidiecezji częstochowskiej
Reklama
Coraz więcej szkół katolickich powstaje w archidiecezji częstochowskiej. W tym roku rozpoczęło pracę edukacyjną 28 placówek. Mamy obecnie w archidiecezji 6 katolickich
przedszkoli, 10 szkół podstawowych, 7 gimnazjów i 5 szkół średnich. Najwięcej placówek prowadzonych jest przez Stowarzyszenie Przyjaciół Szkół Katolickich. Dużą renomą cieszą się katolickie
szkoły prowadzone przez Siostry Zmartwychwstanki i przez Braci Szkolnych. Znaczące osiągnięcia mają również szkoły katolickie prowadzone przez archidiecezję, pod patronatem Niedzieli, z siedzibą
w Częstochowie przy ul. Górnej.
Forum Młodzieży Akademickiej w Olsztynie k. Częstochowy
W dniach 26-28 września br. w Domu Rekolekcyjnym „Święta Puszcza” w Olsztynie k. Częstochowy odbędzie się Ogólnopolskie Forum Akademickie. Jest to spotkanie przedstawicieli
duszpasterstw akademickich z całej Polski. Studenci będą dzielić się doświadczeniami z pracy ewangelizacyjnej w swoich ośrodkach i na uczelniach. Będą rozmawiać
o tym, jak zbudować wspólnotę wiary odpowiadającą oczekiwaniom współczesnych studentów, jak głosić Chrystusa na uczelni. Całość spotkania koordynuje ośrodek Duszpasterstwa Akademickiego przy
kościele św. Anny w Warszawie.
Taizé w Hamburgu
Kolejne Europejskie Spotkanie Młodych odbędzie się na przełomie roku w Niemczech - w Hamburgu. Bracia z Taizé rozpoczęli już prace przygotowawcze. Istotną formą
przygotowania się do spotkania jest praca Punktów Przygotowań, w których młodzi wspólnie modlą się i poznają ducha ekumenicznych spotkań. Najwięcej takich punktów działa oczywiście
w Polsce, gdyż Polacy w Pielgrzymce Zaufania przez Ziemię stanowią najliczniejszą grupę. W archidiecezji częstochowskiej jeden z takich punktów rozpocznie pracę
od października w Duszpasterstwie Akademickim „Emaus” przy kościele św. Wojciecha. Spotkania odbywać się będą w każdy poniedziałek od godz. 19.30. W programie
spotkania Msza św., modlitwa z kanonami z Taizé, rozważania biblijne i adoracja ikony Krzyża.
Jeśli odczuwasz zmęczenie, rozproszenie albo masz poczucie, że Twoje serce jest daleko od Boga - nie uciekaj od tego. Właśnie do takiego serca chce przyjść Jezus. Najświętsze Serce Pana Jezusa nie jest jedynie świętym symbolem - to prawda o Bogu, który kocha człowieka realnie do końca i bezwarunkowo. W historii Kościoła Bóg często wybierał ludzi prostych, ukrytych, niepozornych, by przypomnieć światu rzeczy najważniejsze. Tak było również w przypadku św. Małgorzaty Marii Alacoque.
Na każdej drodze spotykamy znaki i tak samo tutaj tymi znakami są:
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
W katechezie, poświęconej misji Kościoła we współczesnym świecie, Leon XIV mówił o tym, że wspólnota wierzących nie żyje ponad światem, ani obok niego, ale jest jego częścią, ukazując w niej Boga. Podkreślał, że fundamentem wypełniania tej misji jest spójność wiary i uczynków każdego ochrzczonego i przestrzegał przed „uatrakcyjnianiem” chrześcijaństwa przez „rozwadnianie treści i łagodzenie wymagań”.
Katechezę podczas audiencji generalnej 7 października Papież poświęcił omówieniu czwartego rozdziału 1. Części konstytucji soborowej Gaudium et spes, mówiącego o zadaniach Kościoła we współczesnym świecie. Przypomniał, że Kościół nie znajduje się „ponad” światem, ani „obok” niego, ale „jest światem już pojednanym z Bogiem” i znakiem Bożego Wcielenia „aby ukazywać Jego zamysł uczynienia nas wszystkich swoimi dziećmi w jednej wielkiej rodzinie ludzkiej”. Dzieje się to na przestrzeni dziejów narodów i kultur, z którymi splecione jest życie Kościoła.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
