2 października minęło 590 lat od jednego z największych wydarzeń w historii Polski, czyli od uchwalenia w nadbużańskim Horodle unii - zespolenia dwóch dotąd wrogich w przeszłości narodów, jakimi były Polska i Litwa. Wprawdzie już istniała umowa polsko-litewska zawarta w 1385 r. w Krewie, która te narody zbliżyła do siebie, ale Polskę i Litwę dzieliło jeszcze zbyt wiele.
Po zwycięstwie grunwaldzkim postanowiono zacieśnić więzy między oba narodami, co znalazło wyraz w akcie nowej unii podpisanej w Horodle, do którego zjechał król Władysław Jagiełło wraz z panami polskimi i książę litewski Witold ze szlachtą litewską. Obrady przedstawicieli obu stron zaowocowały dokumentem, w który wpisano miłość jako naczelną zasadę łączącą jednostkę, społeczeństwo i społeczność międzynarodową.
W dokumencie tym potwierdzono odrębność państwa litewskiego, na którego czele stał wielki książę. Król polski otrzymał tytuł księcia zwierzchniego. Panowie litewscy otrzymali takie same prawa majątkowe, jakie obowiązywały w Polsce, podjęto też decyzję o reorganizacji administracji litewskiej na wzór polski. Polskie rody szlacheckie w imię miłości przyjęły do swych herbów 47 rodzin bojarskich.
Horodło pamięta o wydarzeniu sprzed wieków, które go wyniosło na orbitę historii.
2 października ulicami miasteczka przemaszerowali uczniowie miejscowego Gimnazjum i innych szkół na wzgórze znajdujące się nad samym Bugiem, gdzie był zamek królewski, w którym miało miejsce podpisanie Unii. Tam w pięknej inscenizacji przygotowanej przez nauczyciela języka polskiego Kazimierza Dejera odtworzono przebieg obrad sprzed 590 lat i odczytano fragmenty aktu Unii. Następnie młodzież zebrała się na Kopcu Unii Horodelskiej upamiętniającym Unię i patriotyczną manifestację z roku 1861, gdzie odśpiewano hymn, złożono kwiaty i zakończono uroczystość ogniskiem. Także parafia Horodło świętowała tę uroczystość w niedzielę 5 października w święto Matki Bożej Różańcowej. Odczytano wiernym fragmenty aktu Unii, a następnie w procesji różańcowej do pięciu ołtarzy rozmieszczonych dookoła kościoła modlono się za Ojczyznę.