9 listopada - 32. Niedziela zwykła. Święto rocznicy poświęcenia Bazyliki Lateraneńskiej.
Tę świątynię wzniesiono w dwudziestych latach IV w. Jest katedrą Biskupa Rzymu, czyli Ojca Świętego. Z tej też racji nazywa się ją „Matką wszystkich kościołów”.
10 listopada - wspomnienie św. Leona Wielkiego, papieża, doktora Kościoła.
Wybrano go na Stolicę Piotrową w 440 r. Znał osobiście św. Augustyna, biskupa i doktora Kościoła. Odegrał bardzo znaczącą rolę w rozwoju liturgii Kościoła Zachodniego. Dwa razy ocalił Rzym przed spaleniem przez barbarzyńców. Zmarł 10 listopada 461 r.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
11 listopada - wspomnienie św. Marcina z Tours, biskupa.
Żył w latach: 316-397. W młodym wieku był żołnierzem rzymskim w północnej Francji (Amiens). Z tego okresu pochodzi przekaz o podzieleniu się płaszczem z biedakiem. Jako biskup Tours był gorliwym głosicielem Ewangelii i opiekunem ubogich.
12 listopada - wspomnienie św. Jozafata, biskupa, męczennika.
Jego życie i działalność (1580--1623) są nierozerwalnie związane z dążeniem do unii między Kościołem prawosławnym i Kościołem katolickim. Jesteśmy Kościołem Jezusa Chrystusa w takim stopniu, w jakim staramy się być „jedno w Chrystusie”.
13 listopada - wspomnienie św. Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka i Krystyna, pierwszych męczenników polskich.
Byli benedyktynami i pustelnikami. Trzej z nich byli Polakami: Izaak, Mateusz i Krystyn. Dwaj inni pochodzili z Italii. Zostali zamordowani w nocy z 10 na 11 listopada 1003 r. Ich kult został zatwierdzony przez papieża Juliusza II w 1508 r. Wspominani są 13 listopada, po przeniesieniu obchodu ku czci św. Stanisława Kostki na 18 września.
14 listopada - dzień powszedni.
Nie można bezmyślnie patrzeć na świat i jego piękno. Trzeba pytać: kto mu dał początek? Niech świat, w którym żyjemy, coraz bardziej kojarzy się nam z Bogiem objawionym przez Jezusa Chrystusa. On jest Stwórcą i Ojcem wszystkiego, co istnieje.
15 listopada - dzień powszedni.
Bóg Wszechmogący ocalił pokolenie Jakuba, skazane w Egipcie na zagładę. Gdy człowiek z zaufaniem przyjmuje Boże słowo - doświadcza cudów Jego potęgi, jak lud, który wędrował przez pustynię.
