1500 młodych sportowców z ponad 30 krajów świata uczestniczyło w zakończonych 3 maja w Warszawie XII Światowych Igrzyskach Młodzieży Salezjańskiej. Przez 5 dni, na obiektach sportowych Wojskowej Akademii Technicznej i Akademii Wychowania Fizycznego rywalizowano w piłce nożnej, koszykówce, siatkówce i tenisie stołowym.

Cel Igrzysk był jasno określony. Chodziło o stworzenie młodzieży salezjańskiej warunków do rywalizacji sportowej i poprzez sport budowanie nowego świata, opartego na humanizmie i personalizmie, respektującego takie fundamentalne wartości jak: pokój, przyjaźń, prawda, dobro, sprawiedliwość, wolność, miłość i solidarność. Żeby realizować te wartości salezjanie postanowili w 1990 r. rozgrywać igrzyska młodzieży z całego świata. Odbyło się już 12 takich imprez, m.in. na Malcie, Sycylii, w Portuglii i dwukrotnie w Polsce.

- Przyjeżdżaliśmy do Warszawy w latach, w których Polska była w okresie wielkich przemian. Wracaliśmy do domu ubogaceni, a dzisiaj powracamy do Polski, aby na nowo przeżyć wyjątkową okazję do spotkania z różnymi kulturami europejskimi, zachodnią i wschodnią. Te kultury mają coś wspólnego: wychowanie otrzymane od ks. Jana Bosko, jego system prewencyjny - mówi Giuseppe Bracco, prezes sportowych organizacji salezjańskich na świecie. Św. Jan Bosko w pracy z młodzieżą kładł ogromny nacisk na sport. Często mawiał: "Boisko martwe - diabeł żywy, boisko żywe - diabeł martwy".

Tak więc zgodnie z wolą Założyciela podstawowym wymiarem realizacji powołania salezjańskiego jest praca wśród młodzieży, przede wszystkim opuszczonej i zagrożonej, która odczuwa szczególną potrzebę miłości i ewangelizacji. Sport jest jedną z najlepszych form dotarcia do tych ludzi. W Polsce od 1992 r. działa Salezjańska Organizacja Sportowa RP "SALOS". Zrzesza ona ok. 30 tys. dziewcząt i chłopców. SALOS prowadzi m.in całoroczną działalność sportowo-wychowawczą, organizuje akcje obozowe w okresie zimy i lata, prowadzi działalność naukowo-wydawniczą, zabezpiecza od strony sprzętu proces szkolenia sportowego.

- Zgodnie z charyzmatem salezjańskim naszą ofertę kierujemy przede wszystkim do dzieci i młodzieży z rodzin patologicznych, niewydolnych wychowawczo, zaniedbywanych. Jest to alternatywa dla sportu uprawianego przez dzieci i młodzież w klubach sportowych. Chcemy zwrócić szczególną uwagę nie tylko na sport, ale też na wartości wychowawcze, etyczne i społeczne - twierdzi Zbigniew Dziubiński, prezes SALOS RP.

Dodaje także, że organizacja nastawia się przede wszystkim na dyscypliny sportowe najpopularniejsze wśród młodzieży: piłkę nożną, siatkówkę, koszykówkę i tenis stołowy. Dzięki temu łatwiej jest zachęcić młodych ludzi do wstępowania w szeregi SALOS-u.

Nic więc dziwnego, że właśnie w tych czterech dyscyplinach rozgrywano warszawskie Igrzyska. Rozpoczęły się one w niedzielę 29 kwietnia uroczystą Mszą św., którą na boisku sportowym WAT odprawił bp Adam Śmigielski, salezjanin, ordynariusz sosnowiecki. W homilii wezwał wszystkich zgromadzonych do odważnego głoszenia prawdy o Zmartwychwstałym Chrystusie. Jako przykład podał postawę uczniów Jezusa, którzy po Zmartwychwstaniu nie przelękli się prześladowań i pozostali wierni nauce Chrystusa. - On mówi: nie bójcie się, ja jestem i żyję! Ten głos Jezusa jest skierowany do nas wszystkich, ludzi pierwszego stulecia trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa. On uczy nas wiary prawdziwej, autentycznej, wyrażanej z wielką radością. Pamiętajcie, że Jezus, podobnie jak przy Apostołach, stoi zawsze tam, gdzie przeżywacie największe trudności - konkludował bp Śmigielski.

Po Eucharystii odbył się przemarsz pocztów sztandarowych wszystkich ekip uczestniczących w Igrzyskach: Albanii, Argentyny, Belgii, Białorusi, Bośni, Brazylii, Chin, Chorwacji, Czech, Egiptu, Hiszpanii, Izraela, Jemenu, Kazachstanu, Korei, Libii, Litwy, Mongolii, Niemiec, Nigerii, Palestyny, Paragwaju, Polski, Rosji, Rumunii, Słowacji, Ukrainy, Uzbekistanu, Wietnamu, Włoch i Zambii. Następnie odczytano list, jaki skierował do uczestników Igrzysk premier Jerzy Buzek.

Uczestnicy Igrzysk rywalizowali w 2 kategoriach wiekowych ( urodzeni w roku 1983 i młodsi; urodzeni w roku 1985 i młodsi). Spotkania rozgrywano od rana do wieczora na obiektach sportowych AWF i WAT. Nie zapomniano również o propozycjach kulturalnych. Istniała możliwość autokarowego zwiedzania Warszawy.

- Każdy dzień kończył się imprezą kulturalną. Wystąpiło " Mazowsze", "Gawęda", poszczególne kraje prezentowały swoje programy narodowe. Potem wspólna modlitwa i sen. W ciągu dnia była możliwość skorzystania z kaplicy - opowiada jeden z uczestników Igrzysk.

Na boiskach rywalizowano z ogromną zaciętością i zapałem. Nie brakowało wielkich emocji, dramatów, rozczarowań, sukcesów i niespodzianek. Wszystkie mecze rozgrywane były jednak z poszanowaniem zasad "fair play".

Na zakończenie Igrzysk odbył się piknik salezjański zorganizowany przez Towarzystwo Krzewienia Kultury Fizycznej. Przedstawicielom drużyn wręczono statuetki i upominki. Następnie wszycy oglądali występ par tanecznych Akademii Tańca z Warszawy. Atrakcją pikniku był mecz piłki nożnej między reprezentacjami: księży salezjanów a korpusem dyplomatycznym. Spotkanie było pomysłem ambasadora Słowacji. Oba zespoły walczyły bardzo dzielnie, zdecydowanie lepsi okazali się jednak salezjanie. Wygrali 5:1. Wieczorem odbył się jeszcze pokaz sztucznych ogni.

Wszyscy wyjeżdżali z Warszawy z uczuciem radości. Każdy walczył nie tylko z przeciwnikiem, ale także z samym sobą, własną słabością i ograniczeniami. I właśnie to zwycięstwo - kształtujące własny charakter i osobowość, jest chyba najcenniejsze.