KS. WALDEMAR KARASIŃSKI
W Tygodniu Modlitw o Powołania, 9 maja br. do Sieradza
przybyli kapłani diecezji włocławskiej, by modlić się o pogłębienie
nabożeństwa ku czci Miłosierdzia Bożego. Swoje modły zanosili przed
obrazem "Jezu, ufam Tobie" peregrynującym po diecezji, który w tym
czasie przebywał w parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Aby
umożliwić przyjazd wszystkim kapłanom, przewidziano dwie grupy: poranną
i popołudniową. Na godz. 10.00 przybyło 124 kapłanów na czele z biskupem
włocławskim Bronisławem Dembowskim, bp. Romanem Andrzejewskim i bp.
Czesławem Lewandowskim. Przybyli także miejscowi parafianie.
Pielgrzymka rozpoczęła się nabożeństwem przy wystawionym
Najświętszym Sakramencie. Nabożeństwo poprowadził ojciec duchowny
włocławskiego Seminarium - ks. dr Tomasz Michalski, który na wstępie
powiedział: "Jako kapłani diecezji włocławskiej gromadzimy się na
naszej dorocznej pielgrzymce, aby w tym roku w szczególny sposób
pochylić się nad tajemnicą naszego powołania do świętości w kontekście
doświadczenia Bożego Miłosierdzia w sakramencie pokuty i pojednania"
. Przewodniczący liturgii, powołując się na ostatni List Ojca Świętego
do kapłanów, zaznaczył, że dążenie do świętości to pierwszy punkt
programu duszpasterskiego. Jest to podstawowe zadanie wszystkich
wierzących, a tym bardziej kapłanów. Dlatego ważne jest - zaznaczył
ks. Michalski - "abyśmy na nowo odkryli sakrament pojednania, jako
podstawowe narzędzie naszego uświęcenia". Rozważanie ks. Michalskiego
było przeplatane pieśniami o Miłosierdziu Bożym. Po odmówionej Koronce
do Miłosierdzia Bożego i udzielonym błogosławieństwie Najświętszym
Sakramentem rozpoczęła się koncelebrowana Msza św. Eucharystii przewodniczył
i kazanie wygłosił Pasterz diecezji. Ksiądz Biskup na wstępie wyraził
radość z odbywającej się pielgrzymki kapłanów. Podkreślił cel i intencję
spotkania. Mówiąc o tegorocznych kandydatach do święceń diakonatu
i kapłaństwa, zachęcił zebranych do modlitwy za tych młodych ludzi,
którzy podejmą tak ważne decyzje. - Jesteśmy odpowiedzialni, jak
przyjmujemy słowo Jezusa Chrystusa, również słowo o miłości miłosiernej
- mówił Kaznodzieja. Przypomniał także słowa Ojca Świętego wypowiedziane
w czasie kanonizacji s. Faustyny o nierozłącznej miłości Boga i miłości
człowieka. Zwracając się do kapłanów polecił, aby teraz, w czasie
nawiedzenia naszej diecezji przez obraz Jezusa Miłosiernego, wczytywali
się w encyklikę o Bożym Miłosierdziu Dives in misericordia, list
apostolski Novo millennio ineunte i Dzienniczek s. Faustyny. Na zakończenie
homilii Pasterz diecezji powiedział: "Oby słowa z ´Dzienniczka´ pogłębiły
nasze uwielbienie Boga, który jest miłosiernym Ojcem".
W grupie popołudniowej do Sieradza przybyło 30 kapłanów.
O godz. 15.00 nabożeństwo poprowadził ks. T. Michalski, a następnie
została odprawiona Msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem Pasterza
diecezji.
Na zakończenie pielgrzymki, w godzinach dopołudniowych
i popołudniowych, odbyła się konferencja, w czasie której zebrani
zostali zapoznani z wydarzeniami z życia Kościoła w Polsce i diecezji.
Dzisiejszy fragment wyrasta z mów Jeremiasza do Judy, która szukała oparcia w układach i w sile ludzi. W tle stoi polityka ostatnich dekad królestwa, napięcie między Egiptem i Babilonią oraz pokusa, by bezpieczeństwo zbudować na sojuszach. Prorok mówi o zaufaniu. „Ciało” oznacza tu kruchą ludzką moc, także władzę i pieniądz. Formuła „przeklęty… błogosławiony…” przypomina styl psalmów mądrościowych, szczególnie Ps 1. Tekst zestawia dwa obrazy roślinne. Pierwszy przypomina krzew pustynny rosnący na solnisku. Hebrajskie ʿarʿar wskazuje roślinę stepu, niską i jałową. Taka roślina trwa w miejscu bez stałego źródła, a „dobro” pozostaje poza zasięgiem. Drugi obraz pokazuje drzewo zasadzone nad wodą, z korzeniami sięgającymi potoku. W kraju o wądołach wypełnianych deszczem drzewo przetrwa „rok posuchy” i nie traci liści. U Jeremiasza woda często oznacza Boga jako źródło życia i wierności (por. Jr 2,13). Wers 9 dotyka wnętrza człowieka. Hebrajskie serce (lēb) oznacza ośrodek decyzji i ukrytych motywów. Jeremiasz nazywa to wnętrze podstępnym i trudnym do poznania. W następnym zdaniu Pan mówi o badaniu „nerek”. Hebrajskie kĕlāyôt wskazuje sferę pobudek, tego, co pozostaje zakryte nawet przed samym człowiekiem. Widzimy język sądowy. Bóg „przenika” i „bada”, a potem oddaje według drogi i owocu czynów. Tekst usuwa złudzenie samousprawiedliwienia. Zaufanie nie pozostaje uczuciem. Ono formuje wybory, styl mowy, relacje i sposób używania dóbr. W Wielkim Poście ten fragment prowadzi do rachunku sumienia i do uporządkowania tego, na czym spoczywa nadzieja w dniu próby.
Syr 51 zamyka księgę osobistym świadectwem. Po modlitwie dziękczynnej autor opisuje drogę do mądrości. Syrach pisze w Jerozolimie na początku II wieku przed Chr., w środowisku szkoły mędrców. Księga powstaje po hebrajsku, a przekład grecki sporządza wnuk autora w Egipcie. Ten rys pomaga zrozumieć, dlaczego mądrość ma tu wyraźnie biblijny charakter. Łączy się z Prawem, ze świątynią i z modlitwą ludu. Wspomnienie młodości odsłania początek szukania. Poszukiwanie przebiega „jawnie” i zaczyna się od prośby zanoszonej w pobliżu przybytku. Syrach opisuje proces uczenia się. Najpierw słuchanie, pochylone ucho, wierność nauce i dalej cierpliwość. Obrazy wzrostu i dojrzewania powracają w porównaniach do owocu winorośli. Mądrość rośnie w człowieku etapami, od pierwszego poruszenia do dojrzałego wyboru. W greckiej wersji księgi obecny jest obraz „jarzma” mądrości, znany z Syr 6; jarzmo oznacza dyscyplinę, która porządkuje myśli i pragnienia. Wersety 13-20 otwierają poemat o układzie alfabetycznym; zachowane hebrajskie fragmenty pokazują akrostych, który służył pamięciowemu opanowaniu tekstu. Autor mówi o zbliżaniu się do mądrości i o trosce, aby nie odejść od napomnienia. W tej modlitwie brzmi wdzięczność za dar pochodzący od Boga oraz gotowość do dalszej nauki. Mądrość zostaje ukazana jako droga, która obejmuje modlitwę i pracę nad sobą. Taki opis dobrze pasuje do liturgicznego wspomnienia młodego władcy, który dojrzewał w świętości pośród spraw publicznych. W języku księgi mądrość pozostaje darem, a zarazem domaga się czujności i stałego wyboru dobra.
Urządzenie do telemedycyny podarowane Papieżowi. Zostanie przekazane do leczenia dzieci na odległość.
Urządzenie umożliwiające przeprowadzanie wysokiej jakości wizyt lekarskich na odległość zostało przekazane Papieżowi Leonowi XIV. Sprzęt telemedyczny TELADOC LITE ma wspierać globalną sieć opieki medycznej dla dzieci w regionach, gdzie dostęp do leczenia jest ograniczony.
Dar wręczyła Ojcu Świętemu delegacja amerykańskiej organizacji non-profit Patrons of the World’s Children Hospital. Papież przyjął jej przedstawicieli w Auli Pawła VI po zakończeniu środowej audiencji generalnej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.