30 listopada 2003 r. w kościele powizytkowskim w Lublinie została odprawiona Msza św. w intencji byłego rektora tej świątyni i rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie, śp. ks. Mieczysława Brzozowskiego, w 12. rocznicę śmierci (29 listopada 1991).
Eucharystię sprawował ks. dr Alfred Wierzbicki, wychowanek ks. Brzozowskiego i obecny prorektor Seminarium, który w słowie wstępnym przypomniał wspaniałą postać i wielką osobowość swego mistrza - kapłana, wychowawcy, społecznika, wykładowcy KUL oraz kapelana lubelskiej „Solidarności” i Związku Żołnierzy Armii Krajowej, gorącego patrioty i odważnego, natchnionego kaznodziei. Podkreślił, że ks. Brzozowski pozostawił owoce swej wielokierunkowej pracy w różnych dziedzinach życia religijnego, społecznego, patriotycznego i kulturalnego. Był człowiekiem „dobrym jak chleb”, otwartym dla wszystkich potrzebujących pomocy i wsparcia zarówno duchowego jak i materialnego, kapłanem o cechach ekumenizmu, traktującym wszystkich ludzi jak braci, niezależnie od narodowości i wyznania. Wszystkie te cechy świadczą o jego wszechstronnej i wielokierunkowej działalności, zainteresowaniach i bogactwie duchowym. Ks. Brzozowski był niewątpliwie wzorem kapłana i Polaka-patrioty.
Postać tego niezwykłego człowieka, przyjaciela i wychowawcy przybliża również wydana w 1992 r. książka Zawsze miał nadzieję. Ksiądz Mieczysław Brzozowski. Świadectwa i wspomnienia.

„Człowiek staje się w pełni sobą, gdy wychodzi poza siebie. Dla ks. Brzozowskiego była to prawda życia, którą realizował pięknie żyjąc dla innych”.
abp Bolesław Pylak