Reklama

Chwalić Boga śpiewem

Niedziela lubelska 4/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

27 listopada 2003 r. w kościele św. Andrzeja Boboli w Lublinie wystąpił zespół wokalno-instrumentalny „Magnifikat” z Moskwy. Koncert ten był jednym z wielu, jaki rosyjscy muzycy wykonali podczas swojego tournée po Polsce.
„Magnifikat” występuje już od 15 lat, zaś w obecnym składzie (Natalia Kalinina - sopran, Elena Egorova - sopran, Anton Anisimov - tenor, Alexy Fursik - baryton, Tatiana Maximova - skrzypce, Olga Rachmankulova - organy, Olga Glazova - viola, Anastasia Zayuyj - obój, Lubov Ageeva - wiolonczela) od trzech. Młodzi muzycy przyjeżdżają do Polski co roku.
„Gramy w różnych miastach. Odwiedziliśmy już między innymi Warszawę i Gdańsk - mówi Anton Anisimov. - Po raz pierwszy jesteśmy natomiast w Krakowie i Lublinie. Z miejsc, w których już występowaliśmy dostajemy regularnie zaproszenia. Ludzie lubią naszą muzykę. Dlatego trasa naszych wojaży coraz bardziej się wydłuża. W kwietniu na przykład jedziemy z naszym programem do Włoch”.
Podczas swojej trasy koncertowej po kościołach zespół bierze udział w Mszy św., wykonując podczas niej: Preludium, Kyrie Eleison, Gloria, Psalm, Alleluja, Offertorium, Sanctus Benedictus, Agnus Dei, Ave Verum, Dignare, Miserere i Ave Maria. Po zakończeniu nabożeństw wierni mogą natomiast usłyszeć w ich wykonaniu koncert muzyki religijnej (m.in. utwory: Vivaldiego, Mozarta, Bacha, Saint-Seansa, Pergeleciego, Cacciniego, Gabrielliego, Schuberta). Słuchaczom zawsze najbardziej podoba się brawurowe wykonanie Alleluja Mozarta.
„Jeździmy z koncertami, aby poprzez śpiew chwalić Pana. Gramy dla Boga, ponieważ w ten sposób chyba najłatwiej się modlić. Nasze rodziny nie mają więc nic przeciwko częstej nieobecności w domu - dodaje Anton. Oczywiście gramy też dla samej muzyki i nie ukrywam, dla pieniędzy”.
Nic w tym dziwnego, ponieważ większość muzyków to nienajbogatsi studenci muzyki z Moskwy. Datki zbierane podczas koncertów pomagają im przetrwać trudne chwile. Co jest nie bez znaczenia, w ten sposób mogą także za darmo zwiedzić świat i podziwiać sztukę innych krajów.
„Polacy to bardzo mili i wyczuleni na sprawy religii ludzie - twierdzą członkowie zespołu „Magnifikat. - Dlatego już na wiosnę planujemy ponowny przyjazd. Kto wie, może z naszą nową płytą...”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Mario - żono Kleofasa! Czemu jesteś taka tajemnicza?

Niedziela Ogólnopolska 15/2006, str. 16

pl.wikipedia.org

"Trzy Marie u grobu" Mikołaj Haberschrack

Trzy Marie u grobu Mikołaj Haberschrack
Sądzę, że każda kobieta ma w sobie coś, co sprawia, że jest tajemnicza. Być może w moim przypadku owa tajemniczość bardziej rzuca się w oczy. Pewnie jest tak dlatego, że przez długi czas żyłam niejako w cieniu odwiecznej Tajemnicy, czyli Jezusa z Nazaretu. Według tradycji kościelnej, sięgającej II wieku, mój mąż Kleofas był bratem św. Józefa. Dlatego też od samego początku byłam bardzo blisko Świętej Rodziny, z którą się przyjaźniłam. Urodziłam trzech synów (Jakuba, Józefa i Judę Tadeusza - por. Mt 27,56; Mk 15,40; 16,1; Jud 1). Jestem jedną z licznych uczennic Jezusa. Wraz z innymi kobietami zajmowałam się różnymi sprawami mojego Mistrza (np. przygotowywaniem posiłków czy też praniem). Osobiście nie znoszę bylejakości i tzw. prowizorki. Zawsze potrafiłam się wznieść ponad to, co zwykłe i pospolite. Stąd też lubię, kiedy znaczenie mojego imienia wywodzą z języka hebrajskiego. W przenośni oznacza ono „być pięknym”, „doskonałym”, „umiłowanym przez Boga”. Nie chciałabym się przechwalać, ale cechuje mnie spokój, rozsądek, prostolinijność, subtelność i sprawiedliwość. Zawsze dotrzymuję danego słowa. Bardzo serio traktuję rodzinę i wszystkie sprawy, które są z nią związane. Wytrwałam przy Panu aż do Jego zgonu na drzewie krzyża (por. J 19, 25). Wiedziałam jednak, że Jego życie nie może się tak zakończyć! Byłam tego wręcz pewna! I nie myliłam się, gdyż za parę dni m.in. właśnie mnie ukazał się Zmartwychwstały - Władca życia i śmierci! Wpatrywałam się w Jego oblicze i wsłuchiwałam w Jego słowa (por. Mt 28,1-10; Mk 16,1-8). Poczułam wtedy radość nie do opisania. Chciałam całemu światu wykrzyczeć, że Jezus żyje! Czyż nadal jestem tajemnicza? Jestem raczej świadkiem tajemniczych wydarzeń związanych z życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa. One całkowicie zmieniły moje życie. Głęboko wierzę, że mogą one również zmienić i Twoje życie. Wystarczy tylko - tak jak ja - otworzyć się na dar łaski Pana i z Nim być.
CZYTAJ DALEJ

Młodzi w USA zwracają się ku wierze i Kościołowi

2026-04-09 14:33

[ TEMATY ]

Stany Zjednoczone

Vatican Media

W Stanach Zjednoczonych rośnie religijne zaangażowanie katolików, szczególnie młodych. Widać to w uczestnictwie w adoracji, spowiedzi i życiu wspólnot. Odnowa dokonuje się przede wszystkim na poziomie wspólnot i duszpasterstw.

W wielu parafiach i ośrodkach duszpasterskich gromadzą się dziesiątki, a nawet setki wiernych. W spotkaniach modlitewnych, rekolekcjach czy nabożeństwach uczestniczą osoby w różnym wieku. Wielu pozostaje na modlitwie także po zakończeniu oficjalnych wydarzeń - informuje katolicki portal National Catholic Register.
CZYTAJ DALEJ

Młodzi zaprosili na Drogę Światła

2026-04-09 23:08

Marzena Cyfert

Droga Światła w parafii Trójcy Świętej we Wrocławiu

Droga Światła w parafii Trójcy Świętej we Wrocławiu

Radość Wielkanocy wybrzmiała w parafii Trójcy Świętej we Wrocławiu, gdzie wspólnota Phileo wraz z ks. Jakubem Deperasem poprowadziła nabożeństwo Drogi Światła. Uczestnicy, z zapalonymi świecami i śpiewem, rozważali spotkania ze Zmartwychwstałym Chrystusem, odkrywając na nowo sens Jego miłości.

Droga Światła jest paschalnym odpowiednikiem Drogi Krzyżowej, opiera się na rozważaniu 14 spotkań z Chrystusem Zmartwychwstałym – od pustego grobu po Zesłanie Ducha Świętego. Rozważania, które prowadził ks. Deperas oparte były na biblijnym Hymnie o Miłości. Przy stacji V upamiętniającej objawienie się Jezusa przy łamaniu chleba, ks. Deperas mówił: „Miłość nie pamięta złego. (...) W Eucharystii pamiętamy, że Bóg jest samym dobrem. Pamiętamy Jego akt ofiary; to, że nieustannie składa się za nas w ofierze; pamiętamy Jego pragnienie komunii z nami, że chce nas nakarmić swoim Ciałem i Krwią. Dlatego Eucharystia, łamanie chleba, jest najlepszym lekarstwem na każdą pokusę podejrzewania Boga, że nas ogranicza, że zabrania, że gdyby nas kochał, to nasze życie wyglądałoby inaczej. Dlatego Eucharystia jest miejscem rozpoznania Boga, bo otwiera oczy na to, jakim Bóg naprawdę jest. Uwalnia nas od naszych własnych projekcji i podejrzeń na Jego temat. Gnaj mnie Panie na Eucharystię! Przyciągaj mnie do Eucharystii Panie! Bym się nie mylił co do Ciebie”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję