Jakże inne warunki i okoliczności towarzyszyły budowie i poświęceniu kościołów w Woli Jasienickiej; starego - budowanego w bardzo ciężkich czasach powojennych, kiedy to ówczesne władze zabraniały budowy obiektów sakralnych i nie wydawały zezwoleń na ich budowę - i nowego, którego budowa rozpoczęła się w I połowie maja 1998 r.
Mieszkańcy wspominają dzień poświęcenia „starego” kościoła - 14 listopada 1971 r. - z wielkim wzruszeniem, mimo że wydarzeniu temu towarzyszył strach, obawa przed reakcją władz.
Upłynęły 32 lata i parafianie z Woli Jasienickiej uczestniczyli po raz ostatni we Mszy św. odprawionej w „starym” kościele i ze łzami w oczach patrzyli na zabierany Najświętszy Sakrament. Ale to nie koniec Kościoła, bo on trwa. Istnieje w ludziach, którzy go tworzyli, i w nowym, pięknym obiekcie sakralnym.
Dzień 21 grudnia 2003 r. na bardzo długo zostanie w pamięci parafian. W to zimowe popołudnie odbyło się bowiem uroczyste poświęcenie nowo wybudowanego kościoła pod wezwaniem św. Stanisława Kostki. Abp Józef Michalik dokonał poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego, pochodzącego ze schodów bazyliki archikatedralnej w Przemyślu, poświęconego przez Papieża Jana Pawła II w Krośnie w 1997 r. Obok kamienia węgielnego, w ścianie kościoła został wmurowany akt erekcyjny, podpisany przez Księdza Arcybiskupa, księży koncelebransów, księży rodaków, przedstawicieli komitetu budowy, zaproszonych gości i parafian.
Ksiądz Arcybiskup poświęcił również ściany kościoła wraz z całym jego wyposażeniem oraz dzwony. Później w obecności bardzo licznie zgromadzonych wiernych, została odprawiona uroczysta, pierwsza Msza św., podczas której homilię wygłosił abp Józef Michalik.
Powiedział w niej między innymi: „W tym wmurowaniu kamienia odnajdzie się każdy, kto pomógł czy pomaga w dziele powstawania świątyni. Odnajdą się więc budowniczowie, którzy przepracowują tutaj dniówki i ci, którzy przekazali swoją złotówkę na ten cel (...). Odnajdzie się każdy z was, bracia i siostry. Nie stanęłyby te mury, gdybyście tutaj nie przychodzili (...)”.
Nowo powstały kościół to świadectwo i materialny pomnik wiary parafian. Dzień jego poświęcenia, prócz aspektu katolickiego, był również okazją do wyrażenia wdzięczności ofiarodawcom oraz wszystkim tym, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do powstania nowej świątyni.