Bp Franciszek Jop pochodził z diecezji sandomierskiej. Tam przez wiele lat był profesorem w seminarium, kanclerzem kurii, a następnie przez sześć lat biskupem pomocniczym. W 1952 roku, po bezprawnym usunięciu z urzędu abp. Eugeniusza Baziaka i jego biskupa pomocniczego przez władze komunistyczne w Krakowie, za sugestią kard. Stefana Wyszyńskiego, prymasa Polski, kapituła krakowska wybrała bp. Franciszka Jopa na rządcę tej diecezji. „W tych szczególnie trudnych czasach dla Kościoła krakowskiego, biskup Jop pozostał w pamięci kapłanów i wiernych oraz samego św. Jana Pawła II jako opatrznościowy pasterz” – podkreślił bp Czaja w swej odezwie.

Diecezja opolska była dla bp. Franciszka Jopa trzecią, w której przypadło mu pracować. „W 1956 roku, po bolesnych i niezagojonych jeszcze przeżyciach wojennych, a także do niezbyt jeszcze scalonego środowiska opolskiego, przyszedł biskup Jop nikomu właściwie nieznany. W dodatku wiele nabrzmiałych spraw i problemów w tym czasie czekało na szybkie rozwiązanie. Wszystko to wymagało od nowego biskupa ogromnego doświadczenia i roztropnego traktowania spraw, zwłaszcza personalnych” – przyznał bp Czaja.

Po ingresie, jedną z pierwszych decyzji bp. Jopa było przywrócenie na stanowiska proboszczowskie kilkunastu księży miejscowego pochodzenia, których władze komunistyczne w 1954 roku usunęły z parafii. Bp Franciszek podjął także starania o powrót do diecezji ponad tysiąca wysiedlonych sióstr zakonnych, które umieszczono w kilku obozach internowania i pracy. Zabiegał też o zwrot około 180 domów klasztornych, które skonfiskowano i upaństwowiono.

„Swoją postawą i posługą pasterską biskup Jop zdobywał stopniowo zaufanie kapłanów i wiernych, zwłaszcza przez pobożne, ubogie i święte życie” – napisał w odezwie bp Czaja. Przez 20 lat posługiwania bp Franciszek Jop ustabilizował i rozwinął instytucje kościelne, a także rozbudował różne formy duszpasterstwa, zwłaszcza stanowego i specjalistycznego, wznowił działalność Wydawnictwa Diecezjalnego, które mogło drukować modlitewnik „Droga do nieba” oraz katechizmy dla dzieci i młodzieży.

Opolski biskup w swym liście zaznaczył, że nie łatwa była posługa Kościoła w tamtych komunistycznych czasach. „Dlatego ze szczególnym szacunkiem z perspektywy czasu patrzymy na pasterską posługę biskupa Jopa w naszej diecezji, który wczuwał się w realia i tradycje śląskie oraz usiłował jednoczyć wszystkich mieszkańców Opolszczyzny. Żyjący jeszcze świadkowie podkreślają bogatą osobowość biskupa Jopa, jego gorliwe i pobożne życie. Stwierdzają też, że po rocznej chorobie umierał w opinii świętości. Dlatego 40. rocznica śmierci jest okazją, by z wdzięcznością spojrzeć na pierwszego biskupa opolskiego” – dodał.

Z tej okazji w diecezji opolskiej zostaną wydane okolicznościowe publikacje, będą urządzone wystawy, zostanie też zorganizowane okolicznościowe sympozjum naukowe na Wydziale Teologicznym UO (środa, 24 X 2016 r.). Punktem kulminacyjnym obchodów będzie uroczysta Msza św. o godz. 18.30 w sam dzień rocznicy śmierci, która wypada w sobotę, 24 września br. Ordynariusz zaprasza do katedry opolskiej wszystkich kapłanów i wiernych, zwłaszcza z okolicznych parafii. „Natomiast w każdej parafii proszę w tym dniu o modlitwę za śp. naszego pierwszego biskupa, któremu przecież tak wiele zawdzięczamy” – zaapelował bp Andrzej Czaja.