W Chełmie na dorocznym dniu skupienia spotkali się kapłani z pięciu dekanatów ziemi chełmskiej: Chełm-wschód, Chełm-zachód, Siedliszcze, Krasnystaw-wschód i Krasnystaw-zachód.
Tym razem 7 lutego gościła ich parafia św. Kazimierza. Wspólnie z abp. Józefem Życińskim i wiernymi kapłani modlili się o łaski potrzebne w trudnej posłudze
duszpasterskiej.
Spotkanie wspólnoty kapłańskiej rozpoczął proboszcz parafii św. Kazimierza, ks. płk Grzegorz Kamiński, który w imieniu ponad stu księży powitał Metropolitę. Mszę św. poprzedziła adoracja Najświętszego
Sakramentu oraz refleksja, którą na podstawie papieskiej adhortacji przygotował i poprowadził regionalny ojciec duchowny chełmskich kapłanów, ks. kan. Tadeusz Bereza. Mówca podkreślał, że kapłan
ma nie tylko głosić Ewangelię, lecz również świadczyć o Chrystusie własnym życiem. Wspomniał też o posłannictwie i pracy kapłana oraz potrzebie osobistej świętości. Bo
tylko świętość życia kapłana otwiera ludzkie serca.
Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył abp Józef Życiński, który wygłosił również homilię. Na początku podziękował kapłanom za wspólnotę modlitwy, będącą wyrazem duchowej więzi w obliczu
wielkich przemian i wyzwań czekających Kościół. Ksiądz Arcybiskup mówił o potrzebie jedności w Kościele, opartej na fundamencie wiary, moralności i zasad. Przypomniał,
że zadaniem kapłanów jest objęcie troską bezdomnych, bezrobotnych, zagubionej młodzieży. Tym środowiskom powinni nieść Dobrą Nowinę. Prosił kapłanów, aby dostrzegali i umieli dzielić codzienne
troski parafian, podnosić ich na duchu oraz tworzyli z nimi wspólnotę nadziei. Zaznaczył, że obowiązkiem wspólnoty Kościoła jest wierność nauczaniu papieskiemu. Odniósł się także do bieżących
wydarzeń i problemów społecznych.
Bezpośrednio po Mszy św. uczestnicy spotkania zwiedzili obiekty funkcjonującego przy wojskowo-cywilnej parafii św. Kazimierza Centrum Pomocy Bliźniemu „Caritas”. W skład tego
kompleksu wchodzą również utworzone niedawno Warsztaty Terapii Zajęciowej.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
Prezentacja ukraińskiego wydania Biblii Jerozolimskiej w Kijowie
Słowo Boże bliżej nas. Prezentacja ukraińskiego wydania Biblii Jerozolimskiej w Kijowie.
W Patriarszym Soborze w Kijowie greckokatolicką liturgię, wraz z ponad trzydziestoma kapłanami, celebrował biskup Andrij Chimiak. Modlono się, dziękując za ukraińskie wydanie Biblii Jerozolimskiej – wyjątkowego dzieła biblijnego, cenionego na całym świecie za niezwykle bogate komentarze oraz rozbudowany system odsyłaczy do tekstów paralelnych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
