29 lutego - I Niedziela Wielkiego Postu.

Jesteśmy wezwani do nawrócenia, czyli uwierzenia, że Bóg jest naszym Ojcem, a my Jego dziećmi. Z tej wiary wypłyną czyny życzliwości, dobroci, przebaczenia. Mądrość Boża mówi: „Kto mnie znajdzie, znajdzie życie” (Prz 8, 35). Zechciejmy jeszcze raz opowiedzieć się po stronie Boga i Jego mądrości.

1 marca - poniedziałek po I Niedzieli Wielkiego Postu.

Na pytanie: „które jest pierwsze i najważniejsze przykazanie?” Jezus odpowiedział, że jest nim miłość Boga, drugim zaś - miłość bliźniego. Gdy Pan powtórnie przyjdzie na świat, będziemy sądzeni z miłości. Nie ze słów, lecz z czynów z niej płynących.

2 marca - wtorek po I Niedzieli Wielkiego Postu.

Gdy Bóg wypowiada słowo, stwarza to, co mówi. „Słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem” (Iz 55, 11). Gdy słyszymy więc Boże Słowo - otwórzmy nasze serca: niech ono wyda w nas owoc zbawienia.

3 marca - środa po I Niedzieli Wielkiego Postu.

Bóg jest nam bliski. W swoim Synu stał się jednym z nas. Jedynie Jezus może każdemu z ludzi dać poczucie bezpieczeństwa: On ocala ludzkie życie, zgładził grzech i zwyciężył śmierć!

4 marca - czwartek. Święto św. Kazimierza królewicza.

Był synem króla Kazimierza Jagiellończyka. Żył w latach 1458--84. Ikonografia przedstawia go najczęściej jako modlącego się nocą bądź tuż przed świtem przed drzwiami kościoła. Jest to obraz symboliczny. „Noc” w życiu człowieka oznacza bowiem różne trudne etapy jego życia. Modlitwa w takich chwilach wyprasza „świt”, jutrzenkę, zwycięstwo nad tym, co człowieka zniewala!

5 marca - piątek po I Niedzieli Wielkiego Postu.

W swej dobroci Bóg daje nam sposobność naśladowania czynów Jego łaskawości i miłosierdzia. Czasem szczególnie stosownym ku takiemu działaniu jest Wielki Post. Wykorzystajmy te dni.

6 marca - sobota po I Niedzieli Wielkiego Postu.

By chodzić Bożymi drogami, trzeba przede wszystkim słuchać, co Bóg do nas mówi i spełniać Jego polecenia. Każdy z nas ma za co przeprosić Pana.