21 lutego. Do szpitala św. Wojciecha w Szczecinie trafiło kolejne dziecko z posocznicą. Czteromiesięczny chłopiec chorował wcześniej na zapalenie płuc. To już 6 przypadek posocznicy od początku
roku na Zachodnim Pomorzu.
23 lutego. Poseł Ryszard Bonda, oskarżony o wyprowadzenie zboża wartości 12 mln złotych, należącego do Agencji Rynku Rolnego i prywatnych właścicieli, nie przyznaje się do winy. Mimo trwających
dwa dni przesłuchań, poseł utrzymuje, że zboże (choć go w elewatorach nie było) wcale nie zniknęło.
24 lutego. Przed sądem w Stargardzie Szczecińskim stanął tamtejszy wicestarosta i szef SLD w powiecie Mirosław D. Wicestarosta jest oskarżony o to, że będąc prezesem klubu „Błękitni Stargard”,
nie odprowadzał podatku od pensji zawodników, mimo że pensje o ten podatek były pomniejszane. Władze wojewódzkie SLD nie widzą w tym nic złego, bo do tej pory nie podjęły decyzji o zwieszeniu Mirosława
D. w członkostwie w partii.
26 lutego. Profanacja Krzyża w Szczecinie-Podjuchach. Nieznani sprawcy porąbali siekierą przydrożny krzyż. Figurkę Chrystusa bandyci zerwali z krzyża, połamali i wdeptali w ziemię. Niestety,
policjantom, nie udało się zatrzymać sprawców tego czynu.
27 lutego. Rada Nadzorcza Portu Szczecin-Świnoujście zawiesiła dotychczasowego prezesa firmy Andrzeja Montwiłła. Oficjalnym powodem tej decyzji był kredyt jaki port poręczył prywatnej stoczni
remontowej Pomerania w wysokości 10 mln złotych. Nieoficjalnym - SLD od dawna zabiegał o odwołanie Montwiłła. Nowym zarządca portu został Piotr Nowakowski - dyrektor urzędu morskiego i radny
SLD w sejmiku wojewódzkim.
28 lutego br. Wyższa Szkoła Morska w Szczecinie stała się Akademią Morską. Tytuł ten zatwierdziły wcześniej obie izby Parlamentu.
Ministerstwo Edukacji Narodowej zapowiada zmiany, które mają zagwarantować uczniom ustawowe prawo do decydowania o własnym wyglądzie. W debacie publicznej mówi się o wolności, godności i prawach człowieka. Tymczasem w szkolnych korytarzach pytanie brzmi bardziej przyziemnie: kto dziś naprawdę wyznacza granice – statut, dyrektor, rodzic, kurator, a może… TikTok?
Na pierwszy rzut oka konflikt o strój wydaje się błahy. Ot, kaptur, kolczyk, kolor włosów. Jednak każdy nauczyciel wie, że to tylko wierzchołek góry lodowej. Pod spodem kryje się spór o autorytet, o rolę szkoły w procesie wychowania, o to, czy dorosły ma jeszcze prawo stawiać wymagania, czy już tylko reagować na skargi. Ministerstwo argumentuje, że brak jasnych przepisów rodzi konflikty, dlatego chce zagwarantować uczniom prawo do kształtowania własnego wyglądu. Jednocześnie nowe regulacje mają wprowadzić granice: strój nie może nawoływać do nienawiści, być dyskryminujący, sprzeczny z prawem ani zagrażać bezpieczeństwu.
Takich rzeczy robić nie wolno; nigdy i w odniesieniu do nikogo - powiedział w piątek przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem kard. Grzegorz Ryś, odnosząc się do wydarzeń w szkole w Kielnie, w której nauczycielka miała zdjąć krzyż ze ściany i wyrzucić go do kosza na śmieci.
Według mediów ogólnopolskich i lokalnych do zdarzenia miało dojść 15 grudnia 2025 r. podczas lekcji języka angielskiego. Nauczycielka miała zażądać od uczniów zdjęcia krzyża z sali lekcyjnej, a gdy młodzież odmówiła, samodzielnie zdjęła krzyż i wyrzuciła go do kosza na śmieci.
Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
