Red. Lidia Dudkiewicz: - Zmartwychwstały Zbawiciel pokazał Apostołom swoje rany: przebite ręce i bok. Poprzedził ten gest słowem pozdrowienia - Pokój wam! Wtedy to, w ten dzień, który my dziś nazywamy niedzielą, uradowali się uczniowie, ujrzawszy Pana. Czy w naszym przeżywaniu tajemnic paschalnych nie za mało jest wielkanocnych, i nie tylko wielkanocnych, radości? Czy umiemy łączyć wiarę z trudnym ewangelicznym optymizmem?

Br. Stanisław Rybicki FSC: - Radość, jaka po zmartwychwstaniu Chrystusa ogarnia Jego uczniów, odpowiada dokładnie obietnicy danej im w czasie Ostatniej Wieczerzy: „Teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać” (J 16, 22). Radość powtórnego, pełnego chwały i radości spotkania z Jezusem pozwoli zapomnieć uczniom o wszelkich przejawach bólu i ucisku. Ta prawdziwa radość wyraża się w definitywnym zwycięstwie Jezusa nad grzesznym światem. Jest ona również antycypacją radości odczuwanej wspólnie przez żniwiarza i siewcę na widok eschatologicznego żniwa. Do pełnej radości nawiązuje późniejszy nakaz misyjny. Wróćmy jeszcze raz do testamentalnych słów Jezusa wypowiedzianych podczas Ostatniej Wieczerzy: „Teraz idę do Ciebie (Ojcze), i tak mówię, będąc jeszcze na świecie, aby moją radość mieli w sobie w całej pełni” (J 13, 17).
Ukazanie ran zadanych Jezusowi w Wielki Piątek ma udowodnić Jego tożsamość z Objawiającym się w chwale, a jednocześnie przezwyciężyć lęk spowodowany zetknięciem się z nadprzyrodzoną rzeczywistością Bożą.

- A może ten gest - znak - był zarazem wychowawczą katechezą?

- Oczywiście, okazane rany spełniają teologiczną funkcję: przypominają, iż droga do chwały prowadzi przez krzyż: „per crucem ad lucem”. Chrześcijanin w drodze do chwały zmartwychwstania powinien zaakceptować swój krzyż. Jezus przecież uczy: „Kto chce iść za Mną, niech przezwycięży samego siebie, niech weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje” (por. Mt 16, 24). Chrześcijanie jako pracownicy apostolscy - na przykład przez redagowanie i kolportowanie Niedzieli - mają kontynuować ewangelizacyjne dzieło Jezusa, posłanego przez Ojca, mają głosić zbawczą rzeczywistość, potwierdzoną zmartwychwstaniem i wstąpieniem Jezusa do Ojca. W tym dziele Bożym skuteczną pomocą będzie im służył Duch Święty - Pocieszyciel zapowiedziany przez Jezusa.

- Dziękuję za rozmowę.