27 kwietnia 2000 r. otwarto Muzeum Parafialne przy kościele św. Anny, wykorzystując loże, służące niegdyś fundatorom świątyni i ich rodzinom. Po remoncie sal i ich odpowiednim zabezpieczeniu
antywłamaniowym wypełniono je cennymi eksponatami.
W zbiorach muzealnych znajdują się ciekawe pergaminy, akty chrztów, ślubów i zgonów z różnych wieków. Muzealna biblioteka zawiera księgozbiór od roku 1630: wszystkie dzieła Bernarda z Clairvaux i Credo
biskupa Hozjusza, listy św. Hieronima z Betlejem i Biblia wydana w Wenecji z XVII w.; są życiorysy świętych, cenne publikacje w drewnianych i pokrytych skórą oprawach, w tym dawne księgi liturgiczne.
Zobaczymy tu także dwie niezwykle cenne szafy, na których utrwalono pędzlem sceny tajemnic różańcowych. W zabytkowych relikwiarzach przechowywane są relikwie przywiezione z rzymskich katakumb.
Niezwykle bogata jest kolekcja ornatów od wieku XVI do XVII. Najbardziej okazały zabytek stanowi ornat ofiarowany kościołowi przez księcia Sanguszkę w dniu konsekracji świątyni. Jest on przetykany
złotą nitką, ozdobiony niezwykle misternym haftem z przedstawieniem tajemnic różańca i narzędzi Męki Pańskiej. Inne ciekawe ornaty zrobione są z tkanin tureckich i pasów słuckich. W kolekcji są ponadto
monstrancje, w tym jedna będąca darem Sanguszki; kielichy i krzyże z różnych okresów, relikwiarz Drzewa Krzyża Świętego. Jest zbiór feretronów, czyli obrazów noszonych podczas procesji. Cztery z nich
są także z czasów księcia Sanguszki z około 1740 r. Zobaczymy również pozytyw organowy z 18 stulecia i rzeźby przedstawiające różnych świętych. Na ścianach zawieszono obrazy z wizerunkami dwunastu
Apostołów, opatrzonych kolejnymi łacińskimi fragmentami modlitwy Wierzę w Boga. Towarzyszą im portrety proboszczów tutejszej parafii, są też obrazy ze zbiorów kościoła, a także malowidła z prywatnej kolekcji
ks. prał. Andrzeja Tokarzewskiego.
Muzeum Parafialne udostępnia też zbiory w podziemiach świątyni. W krypcie zobaczymy 150 trumien pochodzących z XVII-XIX w., a także obrazy trumienne, sukcesywnie restaurowane. Ponadto w podziemiach
sanktuarium św. Anny udostępniono tzw. skarbiec. Zgromadzono w nim srebra: relikwiarze, kielichy, pastorały, kryształy, numizmatykę, ordery, a także pamiątki kościoła grecko-katolickiego. Jeśli ktoś chciałby
wzbogacić parafialne zbiory, może przynieść np. dawny modlitewnik czy krucyfiks.
Muzeum Parafialne przy kościele św. Anny w Lubartowie (ul. Słowackiego 6) czynne jest w dni powszednie w godz. 9.00 -17.00, a w niedziele i święta można je zwiedzać w czasie pomiędzy nabożeństwami.
W Kościele Katolickim jestem od ponad 30 lat i zawsze wydawało mi się, że jestem zorientowany w tym, co się w nim dzieje. Gdy jednak usłyszałem, że w mojej rodzimej diecezji wydano wytyczne związane z muzyką kościelną, które — jak sugerowała wypowiedź— miałyby wykluczyć schole i zespoły muzyczne.
Moja dociekliwość sprawiła, że zacząłem zgłębiać temat. Okazało się, że wczoraj „Wrocławski Reporter” dotarł do “wiedzy tajemnej” i skrzętnie ukrywanej w Archidiecezji Wrocławskiej i ogłosił: “Nawet na mszach dla młodzieży nie spotkacie już perkusistów. Gitara na pierwszej komunii? Też jest niemile widziana. Takie wytyczne wrocławskiego biskupa trafiły do wszystkich proboszczów we Wrocławiu i okolicach. Metropolita wrocławski abp Józef Kupny wydał je już w ubiegłym roku, ale dopiero teraz dokument został ujawniony publicznie.”
Ponad 3 tys. chrześcijan zostało zamordowanych w ciągu ośmiu miesięcy. Biskup Wilfred Chikpa Anagbe z diecezji Makurdi uważa to za ludobójstwo i wskazuje na „zaplanowaną strategię islamizacji”.
Według najnowszego raportu Międzynarodowego Towarzystwa Swobód Obywatelskich i Praworządności (Intersociety), opublikowanego na początku września, między styczniem a sierpniem 2026 roku w Nigerii zginęło 3083 chrześcijan, a 3193 zostało porwanych w wyniku przemocy przypisywanej w szczególności grupom dżihadystycznym. Ponadto w ciągu pierwszych ośmiu miesięcy roku zaatakowano 400 kościołów, a 25 księży lub pastorów zostało zabitych lub porwanych. Lipiec i sierpień były szczególnie krwawe - zginęło 437 chrześcijan, a 393 zostało porwanych.
Spotkanie rozpoczęło się w Domu Diecezjalnym TABOR. Uczestnicy przedstawiali swoje rodziny, opowiadali o doświadczeniach małżeńskich i dzielili się historiami, które często rozpoczynały się od jednego, odważnego kroku – decyzji, że ich wesele będzie świętem miłości, a nie alkoholu. Pierwszego dnia uczestników odwiedził biskup Kazimierz Górny, który podziękował małżonkom za ich świadectwo i przypomniał postać św. Maksymiliana Marii Kolbego – patrona ludzi podejmujących trud życia w trzeźwości. Podczas Eucharystii ks. dr Wiesław Matyskiewicz podkreślał, że abstynencja nie jest wyrzeczeniem, lecz darem składanym rodzinie i bliźnim.
Drugi dzień miał charakter formacyjny. Konferencje poświęcone problematyce uzależnień pokazały, jak współczesna wiedza medyczna i psychologiczna potwierdza znaczenie profilaktyki oraz odpowiedzialnych wyborów. Szczególnym przeżyciem była pielgrzymka do Markowej – miejsca naznaczonego świadectwem błogosławionych Józefa i Wiktorii Ulmów. Ich życie przypomina, że miłość małżeńska to codzienna odpowiedzialność za drugiego człowieka, gotowość do poświęcenia i odwaga życia zgodnie z wyznawanymi wartościami. Wieczorne warsztaty taneczne, wspólna modlitwa różańcowa oraz rozmowy do późnych godzin pokazały, że integracja nie potrzebuje alkoholu. Wręcz przeciwnie – uczestnicy podkreślali, że dopiero w atmosferze trzeźwości można w pełni cieszyć się obecnością drugiego człowieka, prowadzić wartościowe rozmowy i budować prawdziwe więzi.
Ostatni dzień spotkania był czasem dziękczynienia za otrzymane łaski. Podczas Eucharystii w parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzeszowie-Dworzysku ks. prałat Władysław Zązel, który zachęcał, aby rodzinne uroczystości – zwłaszcza wesela – były świadectwem wolności, odpowiedzialności i szacunku wobec każdego uczestnika.
XXXII Wesele Wesel nie było jedynie kolejnym zjazdem małżeństw. Było przede wszystkim żywym dowodem na to, że można świętować inaczej. Coraz więcej młodych narzeczonych zastanawia się dziś nad organizacją wesela bezalkoholowego. Nie dlatego, że chcą komukolwiek coś udowodnić, ale dlatego, że pragną, aby najważniejszy dzień ich życia był pięknym początkiem wspólnej drogi, wolnym od ryzyka nadużyć i złych doświadczeń. Rzeszowskie XXXII Wesele Wesel pozostawiło uczestnikom nie tylko piękne wspomnienia, ale również ważne przesłanie. Każde bezalkoholowe wesele staje się świadectwem, że można budować kulturę spotkania opartą na szacunku, odpowiedzialności i prawdziwej wolności. Oby takich świadectw było w Polsce coraz więcej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
