Święto Zwiastowania Pańskiego (25 marca) stanowi jasny promień wśród poważnego nastroju okresu Wielkiego Postu. Nasze myśli kierują się ku Maryi, ku Nazaretowi, gdzie przed dwoma tysiącami lat rozpoczęło się dzieło Odkupienia. W dniu tym w katedrze rzeszowskiej o godzinie 18.00 bp Kazimierz Górny podczas uroczystej Mszy św. przedstawił Bogu trzy doniosłe sprawy.
Najpierw wielbił Boga za największy cud i tajemnicę, za misterium wcielenia. Maryja z pokorą i z poddaniem się woli Bożej przyjęła tę wielką rolę w dziejach zbawienia świata. Wyrażając swoje fiat - „niech mi się stanie” - dała ciało Bogu, by stał się człowiekiem. Maryja w Zwiastowaniu przyjęła nie tylko propozycję Boga, ale nade wszystko Jego do Niej zaufanie, że nie odmówi, że da przyzwolenie, że powie „tak”. Czytania mszalne kierowały uwagę na posłuszeństwo woli Bożej, które - wzorem Maryi - powinno być udziałem każdego chrześcijanina. Uczyć się nam trzeba od Matki Zbawiciela pokory, posłuszeństwa, znoszenia cierpień, zawodów życiowych, wszystkiego co przyziemne i nietrwałe. Cnoty, którymi jaśniała Maryja i które stały się radością Boga i Kościoła, powinny być i naszymi. Niepokalana ukazuje nam właściwą postawę wobec Pana Boga, wobec planów wobec nas, postawę uznania Boga za Stwórcę i Pana.
Druga ważną sprawą, którą w tym dniu Kościół Święty podejmował to Dzień Świętości Życia. Ksiądz Biskup zawierzył Matce Najświętszej wszystkich obrońców życia, tych którzy bronią go od poczęcia do naturalnej śmierci. Modlił się, aby hańba zabijania nienarodzonych zanikała wśród ludzi wierzących. „Wielką nadzieją dla Kościoła są rodziny katolickie, które przyjmują z miłością dzieci, i które adoptują dzieci. Wielką nadzieją są osoby, które podejmują dzieło duchowej adopcji, podejmują codzienną modlitwę za poczęte dzieci, aby mogły się narodzić” - mówił Ksiądz Biskup w homilii. W czasie Mszy św. kolejna grupa osób, poprzez złożenie przyrzeczenia, podjęła duchową adopcję dzieci - modlitwę codzienną za dzieci, żeby nie ginęły z naszej ziemi, były ratowane i mogły godnie żyć.
Trzeci temat, który Ksiądz Biskup przedstawiał Bogu to 12. rocznica diecezji rzeszowskiej, utworzonej bullą Jana Pawła II Totus Tuus Poloniae Populus. Dziękował za lata, w których diecezja mogła kształtować swoje życie duchowe, duszpasterskie i materialne. Wyrażał uznanie duchownym i świeckim, którzy na różne sposoby włączają się w tworzenie wspólnoty diecezjalnej. Dziękował za patronów: św. Józefa Sebastiana Pelczara i bł. Karolinę Kózkównę oraz osobę Jana Pawła II.
Dopełnieniem modlitwy było wykonanie przez chór seminaryjny łacińskiego Magnificat, który jest zarazem hymnem Matki Boga i Kościoła.