Reklama

Powtórny pogrzeb Kapłanów

W Nowym Mieście nad Pilicą miało miejsce niecodzienne wydarzenie. Podczas rekolekcji wielkopostnych, prowadzonych w parafii Opieki Matki Bożej Bolesnej przez ks. Piotra Krzyszkowskiego - wicedyrektora Caritas Diecezji Łowickiej - odbył się powtórny pogrzeb braci, księży Franciszka i Antoniego Lipińskich.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Grobowiec braci Lipińskich został niedawno, staraniem ks. prał. Stanisława Lecha - proboszcza parafii Opieki Matki Bożej Bolesnej oraz jego parafian, odnowiony. W dniu 1 IV. br. w samo południe w kościele nowomiejskim ks. Lech, ks. Krzyszkowski i ks. wikariusz Tomasz Cierpikowski odprawili Mszę św., będącą Mszą pogrzebową. Kazanie wygłosił Ksiądz Rekolekcjonista. Mówił w nim o roli Pisma Świętego w życiu człowieka.
Na koniec Mszy św. Ksiądz Proboszcz przedstawił zgromadzonym życiorysy obydwu kapłanów. Nawiązał przy tym do nauki rekolekcyjnej. Wszak ks. Franciszek Lipiński głosił Słowo Boże przodkom dzisiejszych mieszkańców Nowego Miasta.

Budowniczy kościoła

Przebywający w Nowym Mieście na praktykach kleryk Maciej Budnik, odszukał w kronikach parafialnych, pisanych przez proboszczów nowomiejskich, księży Pawła Kapelewskiego i Konstantego Rosińskiego, zapiski, dotyczące ks. Lipińskiego. Z kroniki tej dowiadujemy się, że ks. Franciszek Lipiński, herbu Rawicz, urodził się 6 sierpnia 1808 r. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1832. Był kanonikiem honorowym Kapituły Kaliskiej. Pracował jako wikariusz w parafii św. Aleksandra na Placu Trzech Krzyży w Warszawie. Na probostwo w Nowym Mieście nad Pilicą przybył z parafii Promna, gdzie również był proboszczem.
Już w 1838 r., kiedy na czele nowomiejskiej wspólnoty parafialnej stał ks. Śliwkowski, w protokole objęcia parafii zauważono, że budynek kościelny pilnie potrzebuje remontu. Ostatecznie w 1850 r. władze administracyjne wydały nakaz o zamknięciu kościoła ze względów bezpieczeństwa. Wszystkie nabożeństwa przeniesiono wówczas do klasztoru Ojców Kapucynów. Przy opieczętowaniu kościoła parafialnego obecny był ks. Franciszek Lipiński, od 1851 r. proboszcz parafii Nowe Miasto. Wkrótce rozpoczął on usilne staranie o budowę nowego kościoła farnego. Według ówczesnego prawa koszt budowy świątyni finansował właściciel Nowego Miasta - hrabia Małachowski. Pierwotny projekt kościoła opracował znany architekt Marconi z Warszawy, twórca wielu innych projektów świątyń.
Okazało się, że hrabiego Małachowskiego nie stać na wybudowanie kościoła według projektu Marconiego. Powstał nowy projekt, w granicach kwoty zaproponowanej przez Małachowskiego. Opracował go architekt powiatu rawskiego Stane, który osobiście nadzorował budowę kościoła. Nową świątynię parafialną w Nowym Mieście nad Pilicą wybudowano w 1856 r. W 1857 r. przystąpiono do budowy plebanii, tym razem z funduszy ks. Lipińskiego.

Wspomnienia i pamiątki

Ks. Franciszek Lipiński przestał być proboszczem parafii Nowe Miasto w roku 1887. W ostatnich latach jego proboszczowania pomagał mu w pracy duszpasterskiej ks. Władysław Krombach, zamieszkały na terenie parafii. Od kilku lat w Nowym Mieście nad Pilicą mieszkał również ks. Józef Żmijewski - kanonik honorowy diecezji podlaskiej. On właśnie został proboszczem nowomiejskim po ks. Franciszku Lipińskim. Ksiądz Lipiński zmarł 19 stycznia 1889 r., mając 80 lat życia i 57 lat służby kapłańskiej. Doczesne jego szczątki zostały złożone na cmentarzu parafialnym w Nowym Mieście.
Po ks. Franciszku Lipińskim zostało w Nowym Mieście kilka pamiątek. Przede wszystkim jest nią jego portret, namalowany jeszcze za życia, w 1856 r. Obraz ten przez długie lata wisiał w zakrystii. Obecnie wisi w pokoju jadalnym nowomiejskiej plebanii. W księgach kancelaryjnych umieszczony jest akt zgonu ks. Lipińskiego, napisany po rosyjsku. W kancelarii znajduje się również akt zgonu z 1879 r., osobiście sporządzony i podpisany przez ks. proboszcza Franciszka Lipińskiego.
Drugi z kapłanów, których doczesne szczątki ponownie pochowano w Nowym Mieście nad Pilicą to ks. Antoni Lipiński - rodzony brat ks. Franciszka. Wiadomo o nim, że urodził się w 1813 r. Pracował jako proboszcz parafii Dzierzbice koło Krośniewic. Zmarł 17 marca 1878 r., w wieku 65 lat.
Po Mszy św. w dniu 1 kwietnia kondukt pogrzebowy z udziałem księży, wiernych i nowomiejskiej orkiestry dętej udał się na cmentarz parafialny. Trumna została złożona do wyremontowanego grobowca księży Lipińskich, który od tej pory będzie też grobowcem proboszczów nowomiejskich.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kościół powinien ukazywać samarytańskie oblicze - mówili kardynałowie podczas 3. sesji konsystorza

2026-06-27 15:37

[ TEMATY ]

Kościół

konsystorz

samarytańskie oblicze

Vatican Media

3. sesja konsystorza nadzwyczajnego

3. sesja konsystorza nadzwyczajnego

Podczas trzeciej sesji konsystorza w Watykanie w sobotę 27 czerwca kardynałowie zwrócili uwagę na podziały występujące w świecie, które uderzają najbardziej w ubogich, a młodym odbierają nadzieję. Kościół powinien ukazywać oblicze samarytańskie – wskazywali.

Przedpołudniowa sesja konsystorza nadzwyczajnego rozpoczęła się Mszą św., celebrowaną przez dziekana kolegium kardynalskiego kard. Giovanniego Battistę Re.
CZYTAJ DALEJ

Rodzina daje tożsamość, ochronę i miejsce pośród ludzi

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Szunemitka rozpoznaje w Elizeuszu „świętego męża Bożego”. Nie zatrzymuje się na uprzejmości jednego posiłku. Przygotowuje dla niego stałą izbę na dachu. Wymienia łóżko, stół, krzesło i lampę. Dom otwiera dla proroka miejsce odpoczynku, modlitwy i ciszy. Gościnność w Piśmie ma wielką wagę. Dom, który przyjmuje posłańca Boga, staje się miejscem nawiedzenia. Szunemitka czyni dobro proste i wierne. Nie szuka zysku. Daje przestrzeń. Elizeusz pragnie odwzajemnić to dobro. Kobieta nie prosi o miejsce na dworze ani o wpływ. Mówi, że mieszka pośród swego ludu. To odpowiedź człowieka wolnego od ambicji. Prorok dostrzega jednak ból niewypowiedziany. Nie ma syna. Jej mąż jest już stary. Pada obietnica narodzin za rok. Reakcja kobiety odsłania trzeźwość serca zranionego długim czekaniem. Nie chce złudzeń. Bóg jednak potrafi otworzyć życie tam, gdzie nadzieja ludzka dawno przygasła. Ta historia przypomina Sarę i Annę. Pan pozostaje wierny także wtedy, gdy człowiek nie ma już sił do oczekiwania.
CZYTAJ DALEJ

„Wychowujemy dzieci dla Nieba” – czy to przesłanie jest dziś jeszcze możliwe?

2 lipca rozpoczyna się w Polsce peregrynacja relikwii św. Teresy z Lisieux oraz jej rodziców – Zelii i Ludwika Martin. To wydarzenie przychodzi w czasie, gdy coraz więcej rodziców patrzy na swoje dorastające dzieci z niepokojem: odchodzą od wiary, dystansują się od Kościoła. I coraz częściej pojawia się pytanie – nie zawsze wypowiedziane na głos: czy jeszcze wiemy, dokąd chcemy je prowadzić?

Zelia i Ludwik Martin to pierwsze w historii Kościoła małżeństwo, które zostało wyniesione na ołtarze wspólnie jako para małżeńska. Ich historia mocnym znakiem sprzeciwu wobec współczesnego zamętu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję