Poezjo łąk i leśnych dróg radosna wędrownico Po ścieżkach swych wiedzie Cię Bóg Nadziei stajesz się kotwicą
Ty łodzią jesteś płynącą wzdłuż po oceanie życia A żagiel Twój na falach burz broni nas od rozbicia Matką i Panią zwać Ciebie może każdy na polskiej ziemi gdzie wiatr radośnie kołysze zboże i Dobrze między swymi
Pani losów dziwnych jak życie osłaniaj przed ciosami I łódkę moją chroń od rozbicia Maryjo módl się za nami
Dykasteria ds. Popierania Jedności Chrześcijan (DPCU) oraz Wspólnota Kościołów Protestanckich w Europie (CPCE) ogłaszają, że prowadzony między nimi dialog w obecnej formie zostanie zawieszony na około dwa lata - poinformowano we wspólnym komunikacie opublikowanym 25 czerwca.
W dokumencie przypomniano, iż kwestia tego moratorium została wspólnie omówiona podczas spotkania podmiotów udzielających mandatu oraz osób odpowiedzialnych za obie delegacje, które odbyło się w Rzymie 9 grudnia 2025 r. Na posiedzeniu w dniu 29 maja 2026 r. w Doorn w Holandii Rada CPCE poparła tę decyzję. Członkowie Komisji Wspólnej zostali o tym poinformowani we wspólnym piśmie kardynała Kurta Kocha oraz biskupa Marko Tiitusa, jednego z przewodniczących CPCE i przedstawiciela Rady CPCE na spotkaniu podmiotów udzielających mandatu w Rzymie.
Lamentacje powstały w cieniu zburzenia Jerozolimy. Hebrajskie ’Êkāh rozpoczyna się pytaniem: „Jakże?”. To słowo niesie zdumienie bólem, który przekracza zwykły język. Rozdział drugi ma układ akrostychiczny. Kolejne wersety idą za alfabetem. Nawet w ruinie modlitwa trzyma się porządku słowa. Miasto zostaje opisane jak osoba zraniona, upokorzona i opuszczona. Starcy siedzą na ziemi w milczeniu. Dziewczęta pochylają głowy ku ziemi. Dzieci słabną na ulicach z głodu. Obraz jest surowy. Pismo nie zasłania katastrofy słowami łatwego pocieszenia. Szczególnie bolesne są słowa o prorokach. Mieli odsłonić winę miasta i wezwać do nawrócenia. Zamiast tego przekazywali widzenia próżne i zwodnicze. Fałszywe słowo rani podwójnie, bo odbiera ludziom ostatnią szansę powrotu. Dlatego na końcu rozlega się wezwanie do nocnego czuwania. Serce ma być wylane jak woda przed obliczem Pana. Ręce mają zostać wzniesione za życie dzieci. Ta modlitwa nie ucieka od historii. Wchodzi w nią z płaczem i błaganiem. Właśnie tak rodzi się nadzieja oczyszczona z iluzji.
W rozmowie z mediami watykańskimi postulatorka procesu kanonizacyjnego prof. Jérôme'a Lejeune'a mówi o niezwykłym świadectwie „spójności rozumu i serca” francuskiego lekarza. Podkreśla, że wiele matek dzieci z Zespołem Downa, do dziś wspomina niezwykły sposób, w jaki profesor patrzył na małych pacjentów. Mówi też o szeroko rozprzestrzenionej opinii o świętości tego wybitnego współczesnego genetyka i pioniera bioetyki, o którego kanonizację proszono już w dniu jego śmierci.
13 lipca upłynie sto lat od narodzin Jérôme'a Lejeune'a, francuskiego genetyka i kandydata na ołtarze, którego od wyniesienia na ołtarze dzieli obecnie jedynie uznanie cudu, wymodlonego za jego wstawiennictwem. Z okazji okrągłej rocznicy, Leon XIV przyjął na audiencji dzieci profesora oraz członków i podopiecznych fundacji, nazwanej jego imieniem. W ich gronie była m.in. Aude Dugast, postulatorka procesu kanonizacyjnego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
