Nowa świątynia, nowa plebania - nowe szanse dla parafian.

Dzień 17 czerwca br. dla parafii pw. bł. Urszuli Ledóchowskiej w lubelskiej dzielnicy Węglin był dniem szczególnym w tym roku. Ta wyjątkowość wynikała z dwóch przynajmniej powodów. Pierwszy to wizytacja parafii przez abp. Józefa Życińskiego. Od wczesnych, rannych godzin, Ksiądz Arcybiskup przebywał w parafii. Uczestniczył i sprawował Msze św., głosił Słowo Boże, spotykał się z poszczególnymi grupami parafialnymi. Wieczorem odprawił Mszę św. w intencji wszystkich wiernych. Po niej poproszono Metropolitę o poświęcenie nowego domu parafialnego. Właśnie zaprezentowanie zebranym nowego domu jest tym drugim, bardzo ważnym powodem, dzięki któremu można uznać ten dzień za wyjątkowy.

Budynek będzie z jednej strony mieszkaniem dla księży, a z drugiej miejscem spotykania się grup duszpasterskich. Tutaj również będą mogli spotykać się wszyscy mieszkańcy parafii. Jak zaznaczył proboszcz parafii ks. Antoni Socha, korzystać z niego mają zarówno dorośli, jak młodzież i dzieci. Dom ten został wzniesiony w ciągu trzech lat dzięki wysiłkowi i ofiarom wszystkich parafian, którzy jak zawsze wykazali postawę wielkiej życzliwości i zrozumienia. Dzięki wspólnym wysiłkom wcześniej wzniesiono nową świątynię. Ksiądz Proboszcz szczerze dziękował tym wszystkim, którzy przyczynili się do realizacji tych inicjatyw i tym wszystkim, którzy cały czas dbali o solidne wykonania prac, a także tym, którzy dawali cenne ofiary.

Abp Józef Życiński, doceniając wkład w całą budowę, wyraził nadzieję, że zarówno w świątyni jak i w domu parafialnym wszyscy odnajdą możliwość formacji duchowej. Patrząc na zapełnioną wiernymi świątynię dodał też, że niektóre twarze widzi już tego dnia po raz drugi w kościele. Podziękował więc za tę żarliwość, mówiąc, że "to z was będą elity, które będą budować ten niewidzialny Kościół ducha, którego tak bardzo potrzeba, ażeby nasze budowle wypełnione były tą Bożą Chwałą, którą głosi Kościół". Wyraził też podziękowanie wszystkim za to, co zrobili w tak krótkim czasie: za świątynię i funkcjonalny dom parafialny. Docenił też styl współpracy, który umożliwił przełamanie początkowych oporów wśród części mieszkańców. Zadaniem wiernych, oprócz dokończenia niektórych prac, jest też ciągłe budowanie Kościoła niewidzialnego, do których mogą dołączać nowe grupy apostolskie. Warto też, aby powstała nowa biblioteka dla tych rodzin, których nie stać na kupowanie książek.

Jak wspomniał abp Życiński, lubelski Kościół jest wspólnotą, którą można przyrównać do rodziny, bo nie jest to biurokratyczna ani instytucjonalna społeczność przypadkowych ludzi. W rodzinie można dostrzegać różne nastroje. Można dostrzegać niepowtarzalny urok, który sprawia, że na święta ciągniemy z drugiego końca kraju, bo chcemy być wśród bliskich, bo czulibyśmy się obco, gdyby brakowało tych, z którymi tworzymy jedną wspólnotę. Ale może być też rodzina widziana w prozie codzienności i z jej zwykłymi problemami. Także we wspólnocie Kościoła mogą więc być różnice zdań. To są zjawiska normalne i należy ze spokojem, bez emocji, wyważać racje i modlić się. Wszystkim zaś potrzeba pogłębionej wiary.