Półwiecze posługi kapłańskiej obchodził w niedzielę 24 czerwca
w Tuliszkowie ks. prał. Walerian Rędzia, emerytowany proboszcz tej
parafii i były dziekan dekanatu tuliszkowskiego (1971-96), nadal
tu mieszkający - już jako emeryt. Przed 50 laty, w uroczystość św.
Jana Chrzciciela, w katedrze włocławskiej, wraz z siedmioma diakonami
Seminarium włocławskiego otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa
sufragana Franciszka Korszyńskiego. Z wyświęconych wtedy kapłanów
złoty jubileusz obchodzili też ks. prał. Adolf Reizer oraz ks. kan.
Alojzy Siedlewski.
Na uroczystości w Tuliszkowie, przygotowanej przez proboszcza
parafii - ks. kan. Stanisława Nowaka, obecni byli tylko dwaj jubilaci
- ks. Reizer obchodził jubileusz w rodzinnej Albigowej (archidiecezja
przemyska), gdzie zamieszkuje po przejściu na emeryturę. Mszy św.
koncelebrowanej z Jubilatami przewodniczył biskup senior Czesław
Lewandowski. W uroczystości wzięli udział kapłani z rodzinnych stron
ks. Rędzi, jego byli wikariusze i kapłani kondekanalni, delegaci
parafii Gruszczyce, w której ks. Rędzia pracował, rodzina i parafianie
tuliszkowscy. Odczytany został list gratulacyjny biskupa włocławskiego
Bronisława Dembowskiego. Okolicznościowe kazanie wygłosił ks. kan.
Lech Król, dyrektor włocławskiego Domu Dobrego Pasterza. Kaznodzieja
przypomniał m. in. drogę do kapłaństwa Jubilata i etapy jego pracy
duszpasterskiej w diecezji. Ks. Rędzia pracował jako wikariusz w
Brzeźniu k. Sieradza, w kolegiacie kaliskiej, a jako proboszcz w
Gruszczycach (obecnie diecezja kaliska) i w Tuliszkowie. Za działalność
niepodległościową ks. Rędzia został odznaczony Krzyżem Oficerskim
Orderu Odrodzenia Polski, a za zasługi w odrestaurowaniu kościoła
w Gruszczycach został nominowany do grona zasłużonych ludzi XX wieku
miasta i gminy Błaszki.
Przed uroczystością jubileuszową bp Cz. Lewandowski udzielił
sakramentu bierzmowania 170-osobowej grupie młodzieży tuliszkowskiej
oraz poświęcił pamiątkową tablicę upamiętniającą pobyt sługi Bożego
Stefana Kardynała Wyszyńskiego w parafii. Ksiądz Prymas modlił się
w tej świątyni 9 sierpnia 1950 r.
Iz 58 należy do części księgi związanej z czasem po powrocie z wygnania. Trwa post i modlitwa, a równocześnie trwa krzywda ubogich. Prorok dostaje polecenie: „Wołaj na całe gardło”. To mowa publiczna, w tonie upomnienia. Lud pości i pyta, czemu Bóg „nie widzi”. Odpowiedź dotyka dnia pracy. W dzień postu załatwia się interesy i „uciska” robotników. Pojawia się spór i przemoc. Zewnętrzne znaki żałoby zostają nazwane: skłanianie głowy „jak sitowie” i leżenie w worze z popiołem. Hebrajskie określenie sitowia oznacza trzcinę bagienną, łatwo uginającą się pod palcami. Prorok pokazuje więc gest, który można wykonać bez przemiany życia. „Post, który wybieram” zostaje opisany czasownikami wyzwolenia. Należy rozwiązać więzy nieprawości, zerwać jarzmo, wypuścić uciśnionych. Potem idą czyny bardzo konkretne. Należy dzielić chleb z głodnym, wprowadzić pod dach biednych tułaczy, okryć nagiego, nie odwracać się od człowieka „z własnego ciała”. Hebrajskie bāśār oznacza także krewnego, więc odpowiedzialność zaczyna się najbliżej. Wers 8 używa obrazu świtu. Światło wschodzi, a „chwała Pana” idzie z tyłu jako osłona. W 9a pada obietnica: „Oto jestem” (hinneni). To słowo pojawia się w Biblii jako odpowiedź gotowości, na przykład u Samuela w noc powołania. Prorok ukazuje post, który otwiera drogę do wysłuchanej modlitwy i do uzdrowienia relacji społecznych. W wersecie 1 pojawia się obraz trąby. Hebrajskie skojarzenie prowadzi do szofaru, rogu używanego do ogłaszania świąt i alarmu. Ten sam dźwięk ma obudzić sumienie wspólnoty. W tle stoją także posty pamięci po katastrofie, o których mówi Za 7-8.
Co św. Augustyn pisał o miłości? Jak rozumiał listy św. Jana i jak polecenie Jezusa o miłowaniu Boga i bliźnich wcielał w życie?
Jeśli spojrzymy na różne motywy postępowania, przekonamy się, że jeden człowiek bywa surowy z powodu miłości, a drugi bywa uprzejmy z powodu nieprawości. (…) Wiele działań, które wydają się dobre, nie ma korzenia w miłości. Nawet ciernie mają kwiaty. Są rzeczy, które wyglądają na surowe i okrutne, a mimo to dokonuje się ich z miłości, by przywrócić dyscyplinę. Dlatego raz na zawsze otrzymujesz krótkie przykazanie: kochaj i rób, co chcesz.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
