„Akvarel” powstał w 2001 r. z inicjatywy Martyny Pietuchowej, wykładowcy państwowej uczelni muzycznej w Grodnie. Jest ona także jego dyrygentem. Składa się on z nauczycieli szkół muzycznych, wykładowców, uczniów i studentów szkół średnich i wyższych.
Repertuar chóru „Akvarel” to utwory muzyki sakralnej - dawnej i współczesnej, klasyki zagranicznej, opracowania pieśni narodowych białoruskich oraz utwory współczesnych kompozytorów białoruskich. Utwory wykonywane są a cappella.
Zespół występuje często w grodzieńskim radiu; w maju 2002 r. chór koncertował na Litwie. W czerwcu 2003 r. uczestniczył w festynie kultury białoruskiej w Białymstoku.
„Udział w łapskim festiwalu jest dla nas wielkim wyróżnieniem i nobilitacją” - powiedziała Martyna Pietuchowa. „To najważniejszy występ od chwili powstania chóru” - dodała dyrygent.
Zespół zaprezentował urozmaicony program. Wykonywał utwory białoruskie, rosyjskie, polskie i francuskie w różnych językach. Niezbyt licznie zgromadzona publiczność otrzymała namiastkę profesjonalnego śpiewu. Każdy, kto był na koncercie wychodził z niego pod wrażeniem.
„Dawno nie słuchałam tak pięknego śpiewu” - powiedziała Maria Sobolewska. „Jeżeli tak śpiewa chór prawie amatorski, to nie wyobrażam sobie jak to robią zawodowcy” - dodała.
Dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury, Marzanna Chwaszczewska jest zadowolona z występu. „Cieszę się, że udało mi się zorganizować imprezę, która trafiła w gust publiczności” - powiedziała Dyrektor. „Żałuję tylko, że tak mało osób skorzystało z zaproszenia”.
Być może ludzie nie są przyzwyczajeni do tego rodzaju sztuki. Wiele osób po prostu nie potrafi jej odbierać i dlatego nie korzysta z takiej formy obcowania z kulturą. „W dużych miastach za takie występy trzeba zapłacić, a tu nawet za darmo nikt nie chce” - powiedział jeden z mieszkańców Brańska.
Rzeczywiście, w ostatnim czasie społeczeństwo jakoś mniej interesuje się własnym rozwojem intelektualnym. Nie uogólniam swojego stwierdzenia, ponieważ obrażałbym uczucia wielu ludzi, ale niestety często w pogoni za mamoną zapominamy nie tylko o sobie, ale także i o kulturze.