Nie gniewam się, Tatusiu, że nie chcesz mnie pokochać,
Nie gniewam się, że żyjesz jak w odległej przeszłości
Nie gniewam się. I KOCHAM...
Choć od domu „ze złota” bardziej pragnę Twojej ojcowskiej Miłości

Nie gniewam się Tatusiu, że czasu Ci brakuje
Nie gniewam się, że chcesz szybko się wzbogacić
Nie gniewam się I KOCHAM więcej
Choć Miłość kosztuje -
Bo żeby coś zyskać, należy najpierw stracić...

Nie gniewam się, Tatusiu, jednak łzy wciąż płyną
Nie gniewam się, ale tak się coś we mnie złamało
Jakby świat zamilkł
Ciemność zapanowała
A dzień na zawsze minął
Jakby serce głodne Miłości nagle bić przestało...

Nie gniewam się, Tatusiu, że mnie nie przytuliłeś
Nie gniewam się, że przede mną wciąż uciekasz
Nie gniewam się I KOCHAM dalej -
Choć Ty mnie opuściłeś
Ja cierpliwie na Ciebie - do końca - będę czekać...