Na południowych peryferiach Lubartowa (w Jadwinowie) znajduje się klasztor Sióstr Felicjanek wraz z Domem Pomocy Społecznej. Jest to niezwykle urocze miejsce na piaszczystej wydmie z pozostałością
lasu; malowniczą okolicę uzupełniają stawy. Stąd tylko 3 km do centrum Lubartowa i 2 km do rzeki Wieprz.
13 czerwca przypada tu doroczny odpust ku czci św. Antoniego. To jego za patrona obrała sobie wspólnota Sióstr Felicjanek. W tym roku uroczystą Mszę św. odprawił ks. Krzysztof Grzesiak z Lublina. W homilii
przypomniał życiorys św. Antoniego. Po Mszy św. ks. prał. Andrzej Tokarzewski poświęcił tablicę na frontonie kaplicy, która upamiętnia rok jej budowy - 1958. Wierni ucałowali relikwie św. Antoniego,
które przywieziono z Padwy.
W XIX w. obecny Jadwinów nosił nazwę Jacek i jeszcze do dziś ta nazwa jest popularna wśród mieszkańców Lubartowa i okolicznych miejscowości. Wieś Jacek stanowiła część dóbr miejscowości Annobór. Jej
nazwa pochodzi od imienia właściciela wiatraka i posiadłości ziemskich w powiecie lubartowskim. Trzeci z kolei właściciel Jacka zbudował dużą halę i założył w niej warsztat tkacki. Niestety, po kilku
latach zbankrutował. Obiekt ten kupił ks. Ignacy Kłopotowski, wielki społecznik i przekształcił go na sierociniec. W 1909 r. zwrócił się on do Felicjanek prowincji krakowskiej, aby objęły sierociniec.
W 1916 r. placówkę przejęły siostry z prowincji lwowskiej. W trzy lata później poświęcono kościół przy sierocińcu. Od 1922 r. tym obiektem opiekowały się siostry z prowincji warszawskiej i tak
jest do dziś. Od 1925 r. siostry prowadziły 4-klasową prywatną szkołę powszechną, ale tylko przez 10 lat. Po wyzwoleniu sierociniec przemianowano na dom dziecka. Istniał do 1952 r. Wtedy siostry
zajęły się starszymi i opuszczonymi przez rodziny kobietami. To dało początek nowemu dziełu charytatywnemu, jakim jest opieka nad nimi.
Istniejący od 1952 r. Dom Pomocy Społecznej dla Dorosłych zajmował pomieszczenia w drewnianym, liczącym niemal 200 lat dworku, istniejącym do dziś. Tu mieszkał także kapelan. Obecnie posługę
duszpasterską pełni ks. Arkadiusz Paśnik. W dworku i obok wybudowanym budynku było miejsce dla 25 pań. W 1991 r. rozpoczęto budowę nowego zakładu opiekuńczego. W trzy lata później odbyło się poświęcenie
nowego segmentu. Mszę św. odprawił wówczas bp Bolesław Pylak. Po oddaniu kolejnego segmentu zamieszkało tu 95 kobiet. Od stycznia 1999 r. Dom świadczy usługi osobom kierowanym do niego na podstawie
decyzji administracyjnej Starosty Powiatu Lubartowskiego i działa na podobnych warunkach jak inne tego typu placówki państwowe. Obecnie trwają prace przy budowie ostatniego segmentu, w którym będzie m.in.
nowocześnie urządzona kuchnia. Po zakończeniu prac zaplanowano też zagospodarowanie otoczenia z ogródkiem dla kobiet, które tu mieszkają.
Watykański sąd apelacyjny orzekł względną nieważność wyroku pierwszej instancji w sprawie afery korupcyjnej w Londynie, dotyczącej chybionych inwestycji, na których Sekretariat Stanu miał stracić od 130 do 180 mln euro. Orzeczenie to nie pociąga jednak za sobą całkowitej nieważności postępowania w pierwszej instancji, zarówno rozprawy, jak i wyroku.
Sąd apelacyjny orzekł ponowne przeprowadzenie postępowania. Oznacza to, że niektóre etapy procesu zostaną powtórzone w sądzie apelacyjnym. Na prokuraturę nałożono obowiązek złożenia do 30 kwietnia pełnej wersji wszystkich akt i dokumentów z fazy postępowania przygotowawczego, aby zagwarantować obronie -która podnosiła zarzut, że miała do dyspozycji materiał niekompletny - pełny dostęp do materiału dowodowego zebranego podczas śledztwa. Sąd apelacyjny uznał, że w tej kwestii zarzut nieważności podniesiony przez obronę jest zasadny i powinien zostać uzasadniony.
Iz 49 należy do części księgi związanej z wygnaniem babilońskim. W tle stoją ruiny Jerozolimy i pytanie, czy Bóg pamięta o Syjonie. Pan mówi o „czasie łaski” i „dniu ocalenia”. To język chwili, w której Bóg sam otwiera drogę. Werset o ustanowieniu Sługi „rękojmią więzi dla ludu” łączy się z odbudową kraju i z przekazaniem spustoszonych dziedzictw. Pojawia się obraz nowego wyjścia. Bowiem więźniowie wychodzą, ludzie z mroku stają w świetle, a wędrowcy znajdują pokarm przy drogach i na wszystkich nagich wzgórzach. Upał i słońce ich nie porażają. Prowadzenie odbywa się przy źródłach wody. Lud nadchodzi z daleka, z północy i od morza. Pojawia się nazwa Sinim, rzadki toponim, wskazujący daleką krainę. Następnie prorok wzywa niebo i ziemię do radości, bo Bóg pociesza swój lud.
Upamiętnienie ppłk. Stanisława Noworolskiego "Zwora"
2026-03-17 21:59
ks. Łukasz
ks. Łukasz Romańczuk
Uroczyste odsłonięcie nowego nagrobka ppłk. Stanisława Noworolskiego ps. „Zwora” odbyło się na Cmentarzu św. Rodziny we Wrocławiu. Wydarzenie, zorganizowane przez wrocławski oddział Instytutu Pamięci Narodowej, miało szczególny charakter. Uroczystość zbiegła się z 80. rocznicą tragicznej śmierci oficera.
Nowy pomnik nagrobny oraz oznaczenie grobu insygnium „Grobu Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Polski” stanowią symboliczne przywrócenie należnego miejsca w historii dla ppłk. Stanisława Noworolskiego. Podczas ceremonii wielokrotnie podkreślano, że pamięć o bohaterach nie powinna ograniczać się wyłącznie do najbardziej znanych postaci.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.