W tym roku już po raz 19. wyruszyła z naszego miasta XIX Archidiecezjalna Piesza Pielgrzymka Gnieźnieńska na Jasną Górę. W sobotę 28 lipca dotarli do Gniezna pielgrzymi z Bydgoszczy, Inowrocławia, Mogilna, Nakła i Pobiedzisk, by następnego dnia włączyć się w pielgrzymkę archidiecezjalną. W niedzielę, o godz. 6.00, bp Stanisław Gądecki odprawił w katedrze gnieźnieńskiej Mszę św. dla pątników. "Spotykamy się na tej Eucharystii, ażeby modlić się o dobre przeżycie całej naszej drogi życiowej" - powiedział na powitanie Ksiądz Biskup. W homilii zaś wyszczególnił dwa rodzaje drogi, które stanowią o drodze rozchodzenia się Bożego Ducha w Kościele. Jest to droga koncentracji oraz droga ekspansji. Przykładem pierwszej jest człowiek, który nie rusza się ze swej roli, gdyż w niej znajduje skarb. Jest nim miłość Boża. Droga ekspansji polega natomiast na opuszczeniu własnej ziemi, na wychodzeniu w poszukiwaniu tejże miłości.

Po Mszy św. pielgrzymi zebrali się na placu przedkatedralnym, a następnie kolejno ruszali w drogę. Jako pierwsza wyruszyła grupa zielona, którą na pielgrzymi szlak odprowadził bp Stanisław Gądecki.

Pielgrzymka miała swój program. Na każdy dzień przygotowano inny temat rozważań. Poniedziałek to dzień osobistych przemyśleń i postanowień. Wtorek - dzień pojednania i modlitwy o dobrego męża i dobrą żonę. W środę pielgrzymi modlili się za Ojczyznę i o trzeźwość narodu. Z kolei czwartek to dzień modlitw w intencji rodzin. Kolejny dzień, w którym przypadała 100. rocznica urodzin Prymasa Stefana Wyszyńskiego i 77. rocznica jego święceń kapłańskich, był poświęcony modlitwom w intencji powołań kapłańskich i zakonnych. W ostatnich dniach pielgrzymi modlili się w intencji wspólnot parafialnych oraz świętości życia. Pątnicy na Jasną Górę dotarli 6 sierpnia. Przedtem musieli pokonać dziewięć etapów pielgrzymki, czyli ok. 300 km. Nie przerażały jednak te kilometry nawet starszych uczestników, którzy bardzo często twierdzą, że czas liczą od jednej pielgrzymki do drugiej. Podobnie zresztą jest ze wszystkimi pątnikami, a są wśród nich także osoby niepełnosprawne i chore. Najliczniejszą grupę stanowiła oczywiście młodzież. Wszyscy oni podążali w jednym kierunku, do Pani Jasnogórskiej, by zanieść jej swoje dziękczynienia, prośby i obietnice.