Reklama

Opinie

Obelisk skłaniający do refleksji

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 34/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W bardzo interesującej książce pt. Święta Jadwiga Śląska jako wychowawczyni własnych dzieci i swoich wnuków, zawierającej serię wykładów monograficznych ks. dr. Antoniego Kiełbasy SDS, wygłoszonych na
Papieskim Fakultecie Teologicznym we Wrocławiu, autor wykazał m.in. związki św. Jadwigi z Krosnem Odrzańskim.
W tamtych czasach, obok Wrocławia, Legnicy, Głogowa i Brzegu, właśnie Krosno Odrz. stanowiło jedną z głównych rezydencji książąt śląskich. Położone na północnym krańcu Śląska pełniło bardzo ważną funkcję obronną. To właśnie w Krośnie Odrz. św. Jadwiga oraz jej córka Gertruda wraz z cysterkami z klasztoru trzebnickiego, ukrywały się przed nawała tatarską w 1241 r.
Przejeżdżając przez Krosno Odrz., trudno nie wspomnieć ze czcią i głęboką wdzięcznością św. Jadwigi, patronki Śląska i Polski, patronki chrześcijańskich małżeństw i rodzin, patronki pojednania i twórczej współpracy między narodami oraz patronki dnia wyboru papieża Jana Pawła II. Cieszy fakt, że obecnie w Krośnie Odrz. można dostrzec pozytywne przemiany, takie jak chociażby wybudowany port rzeczny i naprawdę piękny bulwar na lewym brzegu Odry, o czym napisał Piotr Miechowicz w artykule pt. Witaj Majowa Jutrzenko (Aspekty, 23.05.2004).
Warto dodać, że kilka lat temu pomiędzy obecnym bulwarem a dworcem PKS wykonano niewielki obelisk. Obrazuje on fragment wodowskazu, przy którym odnotowano kulminacyjne stany wód na Odrze podczas powodzi, począwszy od 1736 r. Godne podziwu i uznania jest zainteresowanie mieszkańców Krosna Odrz. dziejami swojego miasta, w tym problematyką powodzi. Poświęcono bowiem wiele czasu i wysiłku na odnalezienie wiarygodnych, rzetelnych informacji odnośnie powodzi na przestrzeni ok. 300 lat, przeszukując różne archiwa. W oparciu o zebrane, wiarygodne informacje dokonano następnie precyzyjnych pomiarów geodezyjnych, umożliwiających oznaczenie odpowiednich poziomów wód na obelisku. Turyści, stając orz nim, ze zdziwieniem i zainteresowaniem stwierdzają, że wyższy stan wody niż podczas słynnej lipcowej powodzi 1997 r. na Odrze był zarówno w 1737 r., jak i latach: 1830, 1838, 1854, 1876. Tym samym widać, że wiek XX pod względem powodzi na Odrze okazał się być dla mieszkańców Krosna Odrz. wiekiem bardzo łaskawym. Niestety, zdaniem wybitnych klimatologów, obecne stulecie ma być bardzo niekorzystne. Obelisk w Krośnie Odrz. skłania do głębszej refleksji odnośnie zabezpieczenia przeciwpowodziowego miejscowości nadodrzańskich. od 1997 r. upłynęło już siedem lat, przez ten czas zabezpieczeń przeciwpowodziowych w stosunku do potrzeb wykonano niewiele. Stanowi to poważny sygnał alarmowy. Będąc w Krośnie Odrz., warto obejrzeć również ten obelisk, niewielki, a dający tak wiele do myślenia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jezus przywołuje zasadę „oko za oko, ząb za ząb”

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

pixabay.com

Opowiadanie o Nabocie odsłania zderzenie królewskiej zachłanności z Prawem Boga. Winnica leży przy pałacu Achaba w Jezreel. Król chce ją mieć jako ogród warzywny. Nabot odmawia, ponieważ chodzi o naḥălāh, dziedzictwo ojców. W Izraelu ziemia nie była tylko własnością użytkową. Należała ostatecznie do Pana. Rodzina otrzymywała ją jako dar przymierza. Sprzedaż lub utrata dziedzictwa dotykała pamięci rodu i miejsca człowieka w ziemi obiecanej. Achab reaguje gniewem dziecka, które nie dostało tego, czego pragnęło. Izebel przejmuje inicjatywę. Używa pieczęci królewskiej i uruchamia postępowanie publiczne. Ogłasza post. Sadza Nabota przed ludem. Sprowadza dwóch nikczemnych świadków. Prawo o dwóch świadkach zostaje tu odwrócone przeciw niewinnemu. Post, który miał służyć skrusze, staje się narzędziem mordu. Starsi miasta wykonują rozkaz. Nabot ginie poza miastem przez ukamienowanie. Władza wykorzystuje religię i sąd, by zagarnąć cudze dobro. Tekst pokazuje, jak łatwo wspólnota może służyć przemocy, gdy boi się silniejszych od siebie. Późniejsza wzmianka o synach Nabota odsłania jeszcze większą skalę zła. Ta scena przygotowuje słowo sądu wypowiedziane przez Eliasza. Zarazem przypomina, że Bóg widzi krew sprawiedliwego i nie milczy.
CZYTAJ DALEJ

Pół wieku przy Chrystusowym ołtarzu

2026-06-14 20:16

Marzena Cyfert

Ks. Stanisław Krzemień

Ks. Stanisław Krzemień

Wspólnota parafii Najświętszego Zbawiciela we Wrocławiu-Wojszycach świętowała Dzień Jedności Parafii. Centralnym punktem uroczystości była Msza św. pod przewodnictwem bp. Stefana Regmunta, podczas której wierni dziękowali za 50 lat kapłaństwa proboszcza ks. Stanisława Krzemienia oraz jego kolegów kursowych.

– Gromadzimy się dzisiaj w naszej świątyni na wyjątkowej, historycznej liturgii, która łączy w sobie dwa wielkie powody do wdzięczności Panu Bogu i ludziom. Przeżywamy dzisiaj nasze parafialne dziękczynienie za Synod Archidiecezji Wrocławskiej. Przez czas synodu wspólnie wsłuchiwaliśmy się w głos Ducha Świętego, aby odnawiać oblicze naszego lokalnego Kościoła. Dzisiaj prosimy o owoce tego świętego czasu i powierzamy Bogu przyszłość naszej archidiecezji. Ta radosna chwila zbiega się z drugim niezwykle bliskim naszym sercom wydarzeniem. Przeżywamy dziś złoty jubileusz kapłaństwa naszego księdza proboszcza, a także obecnego wśród nas księdza biskupa Stefana i ich kolegów kursowych – mówił ks. Krzysztof Wojtaś i życzył: – Dziękujemy za wasze 50-letnie trwanie przy Chrystusowym ołtarzu. Szczególnie tobie, Księże Proboszczu, dziękujemy za ojcowskie serce, za każdą odprawioną w tej parafii Mszę św., za głoszone słowo Boże i budowanie naszej wspólnoty parafialnej.
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV na Dzień Dziadków i Osób Starszych: w każdym wieku można odkryć, że jesteśmy dziećmi Bożymi

2026-06-15 12:43

[ TEMATY ]

Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych

Papież Leon XIV

Vatican Media

W każdym wieku można odkryć siebie jako synów i córki Boga - napisał Ojciec Święty w Orędziu na VI Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych, który będzie obchodzony 26 lipca - w liturgiczne wspomnienie dziadków Pana Jezusa - świętych Joachima i Anny.

Ustami proroka Izajasza Pan obiecuje, że nigdy nie zapomni o nikim z nas. Zapewnia nas, że nasze twarze nosi wyryte na obu dłoniach (por. Iz 49, 16) i że Jego miłość jest większa niż miłość matki do własnego dziecka (por. Iz 49, 15). Prorok pozwala nam dostrzec bliski, przejmujący dialog, w którym Bóg zwraca się do każdego człowieka i do całego ludu, mówiąc mu: „ty”. Także dzisiaj możemy odczytywać te słowa jako skierowane do każdego z nas, a każdy może usłyszeć owo: „Ja nie zapomnę o tobie” - wypowiedziane właśnie do niego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję