Ks. Kazimierz Potiopa, syn Piotra i Ludwiki z domu Józefaciuk, urodził się 2 lipca 1922 r. we Franopolu w gminie Swory. W 1927 r. razem z rodziną zamieszkał w Kobylanach w gminie Kornica. Dwa lata później zaczął uczęszczać do miejscowej Szkoły Powszechnej (1929-1936). Siódmą klasę ukończył w 1938 r. w Leśnej Podlaskiej. W tym samym roku ochotniczo stawił się do Szkoły Podoficerskiej Piechoty dla Małoletnich w Lubawie na Pomorzu. Po wybuchu wojny w 1939 r. szkoła wojskowa została rozwiązana, a on został przydzielony jako podoficer drużynowy do 34. Pułku Piechoty w Białej Podlaskej. Po klęsce wrześniowej wrócił do rodzinnego domu i zaczął zajmować się budownictwem, a następnie pracą w Leśnictwie Woroniec, w powiecie Biała Podlaska. W lutym 1943 r. został wywieziony razem z siostrą Wandą (uciekła z transportu) na przymusowe roboty. Po krótkim pobycie w obozie przejściowym we Frankfurcie n. Odrą został przydzielony do pracy w powiecie Landsberg n. Wartą, gdzie przebywał aż do marca 1945 r.
Po wyzwoleniu wrócił do domu, przystępując z zapałem do przerabiania materiału dwóch pierwszych klas programu szkół gimnazjalnych. W latach 1945-1946 ukończył III i IV klasę w Gimnazjum dla Dorosłych w Białej Podlaskiej. W 1947 r. zapisał się do Pierwszego Państwowego Liceum Ogólnokształcącego im. J. I. Kraszewskiego w Białej Podlaskiej, gdzie też 31 maja 1948 r. uzyskał świadectwo dojrzałości (nr 93/74). W tym samym roku zapukał do furty Wyższego Seminarium Duchownego w Siedlcach. Po sześciu latach studiów filozoficzno-teologicznych 23 maja 1954 r. w katedrze siedleckiej otrzymał święcenia kapłańskie z rąk bp. Mariana Jankowskiego (1899-1962), ówczesnego sufragana ordynariusza siedleckiego.
Po święceniach pracował jako wikariusz w parafii Łosice (1954-1955) oraz Osieck (1955-1956). Przez dwa lata pełnił funkcję kapelana Szpitala Powiatowego w Węgrowie na Klimowiźnie (1956-1958). Przez kolejne cztery lata był wikariuszem w parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Białej Podlaskiej (1958-1962). Jego pierwszą samodzielną placówką była parafia Kościeniewicze, gdzie pracował w latach 1962-1969. Lata dalszej kapłańskiej posługi wypełniło proboszczowanie w następujących parafiach: Wyrozęby (1969-1974), Uścimów (1974-1981) oraz Stara Wieś (1981-1997), gdzie zbudował nową plebanię (1984-1986) i kaplicę dojazdową w Hucie Gruszczyno pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego (1982-1984). Mocą bulli papieskiej Jana Pawła II Totus Tuus Poloniae Populus z dnia 25 marca 1992 r. został inkardynowany do diecezji drohiczyńskiej.
1 września 1997 r. ks. K. Potiopa przeszedł na emeryturę, pozostając początkowo na plebanii starowiejskiej. 11 maja 1998 r. przeniósł się do Siedlec, gdzie zamieszkał we własnym mieszkaniu przy ulicy Romanówka. Po dwóch latach - na własną prośbę - został inkardynowany do diecezji siedleckiej (9 listopada 1999 r.).
Formą uhonorowania kapłańskiego życia i pracy ks. Potiopy są między innymi godności, które otrzymał ze strony władz kościelnych. 24 października 1986 r. został mianowany kanonikiem honorowym Kolegiackiej Kapituły Janowskiej, a z dniem 6 lutego 1993 r. został kanonikiem gremialnym Kolegiackiej Kapituły Węgrowskiej.
Władze wojskowe Rzeczypospolitej Polskiej, biorąc pod uwagę jego wojskowe przygotowanie, udział w kampanii wrześniowej i posługiwanie duszpasterskie na rzecz Zrzeszenia „Małoletniaków”, nadały mu kolejno stopień: podporucznika rezerwy Wojska Polskiego (8 maja 1994 r.), kapitana rezerwy (13 grudnia 1995 r.), a następnie majora (10 października 1997 r.). Żołnierską drogę ks. Kazimierza Potiopy znaczą przyznane mu odznaczenia wojskowe i kombatanckie: Krzyż Walecznych, Kombatancki Krzyż Zasługi, Krzyż Armii Krajowej, medal „Za wojnę obronną w 1939 r.”, odznaka „Akcji Burza”, Order „Virituti Militari” (1997).
Odszedł od nas kapłan, którego kapłańska droga wiodła również poprzez teren naszej diecezji. Swoim życiem, tak ściśle związanym z dziejami naszej Ojczyzny, zapisało kolejne karty historii Polski i Kościoła katolickiego. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym!

Bibliografia: Archiwum Diecezjalne w Drohiczynie. IV/Ps/10. Księża ekskardynowani z diecezji. ks. Kazimierz Potiopa, t. 1-2 (1922-2004); S. Ulaczyk (red.), Spis parafii oraz duchowieństwa Diecezji Drohiczyńskiej, Drohiczyn 1994, s. 105; tenże, Rocznik Diecezji Drohiczyńskiej. Spis parafii i duchowieństwa 1999, Drohiczyn - Warszawa 1999, s. 445.