W duchu ekumenizmu

Tegoroczne uroczystości upłynęły pod znakiem ekumenizmu, wskazały na otwartość Kościoła wobec dialogu z innymi wyznaniami. Rozpoczęły się już 7 września i trwały przez następnych kilka dni. Pierwszego dnia w klasztorze odbył się recital organowy w wykonaniu Wacława Golonki z Pragi. Następnie miała miejsce tzw. Debata Dwóch Ambon, w której uczestniczyli przedstawiciele różnych wyznań: prof. Selim Chazbijewicz z Gdańska oraz dominikanin, o. dr Marek Pieńkowski. Głównym tematem debaty był dialog chrześcijaństwa i islamu (Chrześcijaństwo - islam w dialogu).

„Klasztor w sercu miasta”

Jak co roku zorganizowany został konkurs literacki i plastyczny dla dzieci i młodzieży pt. Klasztor w sercu miasta. Uczestnicy konkursu musieli wykazać się zdolnościami literackimi lub plastycznymi, ale przede wszystkim wiedzą na temat bazyliki Dominikanów. Organizatorzy podkreślali dojrzałość artystyczną i wysoki poziom prac konkursowych. Uczestnicy konkursu wskazywali w swych pracach niezwykły charakter bazyliki Ojców Dominikanów i jej znaczenie dla Lublina, ale zdecydowanie największą popularnością cieszył się temat: „O czym opowiedziały klasztorne mury”. Najlepsze prace zostały nagrodzone. Komisja zwróciła również uwagę na zasługi nauczycieli w promowaniu wśród uczniów tematyki sakralnej, którym przyznała szczególne wyróżnienia.

Słowo, dźwięk, obraz

W piątek wierni mogli wziąć udział w Drodze Krzyżowej, przygotowanej przez Teatr na Złotej. Ciekawym rozwiązaniem było połączenie tego nabożeństwa ze świadectwem osoby pracującej jako wolontariusz wśród osób najbiedniejszych. Ponadto zgromadzeni w kościele mogli usłyszeć wypowiedź byłego alkoholika na temat pomocy, jakiej udzieliły mu osoby zaangażowane w wolontariat. Dużym zainteresowaniem - nie tylko ludzi młodych - cieszył się koncert w wykonaniu Grzegorza Turaua. Słowa piosenek w jego wykonaniu brzmiały niezwykle w starych murach klasztoru. Kolejne dni również obfitowały w wydarzenia muzyczne: w niedzielę odbył się koncert chóru „Jubilaeum” pod dyrekcją Tomasza Orkiszewskiego z pallotyńskiej parafii Wieczerzy Pańskiej w Lublinie; natomiast miłośnicy chórów gregoriańskich mogli obejrzeć dramat liturgiczny Ludus Passionis. Gra o Męce Pańskiej w wykonaniu scholi Teatru Węgajły. Przygotowaniom do odpustu towarzyszyły rekolekcje, które poprowadził o. Wojciech Gołaski OP.

Życie w cieniu Krzyża

Msza św. odpustowa została odprawiona 14 września; przewodniczył jej abp senior Pylak. Arcybiskup Senior nawiązał do początków istnienia bazyliki i przypomniał historię relikwii Krzyża Świętego; podkreślił rolę i znaczenie Krzyża Chrystusa w życiu każdego człowieka. Stwierdził, że „całe życie upływa w cieniu Krzyża”. W homilii abp Pylak wskazał na miłość Boga objawioną w Nim oraz na różne wymiary śmierci krzyżowej: uwolnienie człowieka od grzechu i wszelkiego zła, wypływające z Krzyża sakramenty święte, zadanie każdego człowieka do współuczestnictwa w niesieniu Krzyża, a szczególnie krzyży dnia codziennego. Podkreślił rolę cierpienia i ofiary w życiu każdego człowieka. Dodał, że pod Krzyżem uczymy się wierzyć. Ksiądz Arcybiskup zakończył homilię wołaniem: „Pozostań z nami, bo ma się ku wieczorowi i dzień się już nachyla. Pozostań w naszych sercach, w naszych rodzinach, w naszych szkołach, w naszych zakładach pracy, w naszym narodzie, tak bardzo doświadczanym w ostatnim czasie”.

Pod znakiem zwycięstwa

Następnie uroczysta procesja przeszła ulicami Starego Miasta: Złotą i Grodzką w stronę placu po Farze, gdzie odbyła się adoracja Najświętszego Sakramentu, połączona z Liturgią Słowa. Przewodniczył jej prawosławny abp Abel, który wskazał na Krzyż jako na znak zwycięstwa wszystkich chrześcijan. Na zakończenie uroczystości wierni mogli - poprzez ucałowanie relikwii Krzyża - wyrazić cześć i szacunek dla znaku zbawienia.
Bogaty program odpustu wskazuje na starania Ojców Dominikanów do pełnienia roli ośrodka nie tylko religijnego, ale i kulturalnego. Jak podkreśla o. Hieronim Kaczmarek, przeor lubelskich dominikanów, istotne jest, by ukazywać otwartość Kościoła oraz jego zakorzenienie w tradycji.