Z okazji konsekracji świątyni Matki Bożej Licheńskiej wrocławskie Wydawnictwo ZET wydało piękny album Świątynia Matki Bożej Licheńskiej Barbary Bieleckiej - autorki projektu świątyni oraz koordynatorki dokumentacji i nadzoru technicznego budowli. W albumie znajdują się m.in. rysunki Barbary Bieleckiej oraz liczne fotografie, których autorami są: Tomasz Szarski (Wydawnictwo ZET), Maciej Konieczny, Piotr Bela, Piotr Dras, Bronisław Piczman i fotografowie „Felici”, „L´Osservatore Romano” i wydawnictwa „Świat kamienia”. Przedmowę do książki napisał ks. Eugeniusz Makulski MIC, charyzmatyczny kustosz Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Licheniu i inwestor budowy świątyni.
W sposób przystępny autorka informuje czytelnika o wpływie przeznaczenia i skali obiektu na sposób kształtowania przestrzeni sakralnej, o roli tradycji wobec specyfiki monumentu wotywnego, tradycji biblijnej i tradycji sztuki, o zasadach kompozycji jako wyniku przyjętych założeń oraz o genezie form i znaków przyszłego czasu.
Dalej opisana jest historia Lichenia - „miejsca wybranego”, początki i rozwój kultu maryjnego, dla którego datą przełomową był 15 sierpnia 1967 r. - dzień uroczystej koronacji obrazu Matki Bożej Bolesnej. Szczegółowo opisany został proces inwestycyjny budowy nowej świątyni licheńskiej. Podane są nazwiska i nazwy inwestorów, projektantów i wykonawców. Następnie Barbara Bielecka przechodzi do opisu budowli, koncentrując uwagę czytelnika na poszczególnych częściach wnętrza świątyni. Ostatni rozdział zatytułowany jest Porządek polski i zawiera kompedium wiedzy nt. istoty polskości architektury świątyni w Licheniu. Autorka wspomina tu również 2 sierpnia 1998 r.: „dzień, w którym na placu przed Świętym Piotrem Ojciec Święty przyjął robotniczą delegację budowy świątyni z wielkimi rysunkami kościoła. Robotników szczęśliwych, pełnych własnej wartości i pełnych miłości do Ojca Świętego”. Rok później Papież przybył do Lichenia. Barbara Bielecka pisze: „w przemówieniu [...] zawarł niezwykle syntetyczny wykład nauki mariologicznej Kościoła. Jego słowa [...] muszą zostać w naszej pamięci, muszą być przytoczone w całości”. Czytamy zatem historyczne przemówienie Jana Pawła II, rozpoczynające się od słów: „Jako pielgrzym staję dziś w Licheńskim Sanktuarium...”.
Książkę zamyka Posłowie, w którym autorka przyznaje: „Gdyby faustowski Mefisto zaproponował mi za ich cenę (12 lat życia poświęconych świątyni, przyp. BS) powtórną młodość - nie oddałabym. Ta świątynia była i jest dla mnie nieporównywalnym, bezcennym szczęściem powołania”.