W Piśmie Świętym niewiele jest informacji mówiących o strukturze Królestwa Niebieskiego. Bardziej wymowna jest pod tym względem Tradycja i nauka Ojców Kościoła. W myśl tej literatury, w centrum Królestwa Niebiańskiego znajduje się Bóg, w Trójcy Jedyny, jako duch nieskończenie doskonały, Stworzyciel nieba i ziemi. Ma on od swojej dyspozycji aniołów, duchy czyste, które w niezliczony sposób odbijają doskonałość swojego Stwórcy i wypełniają powierzone im zadania. Te byty niewidzialne podzielone są według kategorii i pełnionych funkcji. Biblia przekazuje tylko nazwy grup anielskich, określanych jako chóry. Są to: aniołowie, archaniołowie, zwierzchności, władze, panowania, moce, trony, cherubini, serafini. Teologowie od początku chrześcijaństwa próbują z nazw grup anielskich odczytać treści i poznać ich znaczenie, a tym samym odgadnąć zadania aniołów. Chociaż Kościół nie określa wyraźnie, czym są aniołowie poszczególnych kategorii i ile jest chórów anielskich, to jednak aprobuje, potwierdzony przez Tradycję, podział na dziewięć chórów anielskich.
Systematyzacji i podziału chórów anielskich, opierając się na pismach swoich poprzedników i Słowie Objawionym, dokonał Pseudo Dionizy Areopagita. Stworzył on naukę o chórach anielskich. Według niego, wszystkie duchy niebiańskie posiadają taką samą naturę i nie różnią się między sobą niczym, oprócz miejsca, jakie zajmują w hierarchii i funkcji, jakie wykonują. W Hierarchii Niebieskiej Pseudo Dionizy podzielił anioły na trzy wielkie oddziały czyli hierarchie, a każdą z trzech hierarchii - na trzy wielkie chóry. Aniołowie, archaniołowie i księstwa lub zwierzchności stanowią najniższą hierarchię. Do pośredniej należą panowania, mocarstwa lub moce i władze albo inaczej potęgi. Trzecią, najwyżej postawioną są trony, cherubini i serafini. Podział aniołów na trzy hierarchie, a tych na trzy chóry odpowiada Trójcy Przenajświętszej, dla której chwały duchy te zostały stworzone.
Św. Tomasz z Akwinu, porównując ze sobą dwór ziemski z niebiańskim, stwierdza, że tak, jak najwyżsi godnością dworzanie stoją najbliżej króla i są jego towarzyszami, przyjaciółmi i powiernikami, tak też najwyższa hierarchia aniołów stoi najbliżej Boga. Jest najdoskonalsza, ponieważ jest postawiona tuż przed obliczem Najwyższego. Serafini, najdoskonalsi z aniołów, pałają miłością Bożą i są przyjaciółmi Boga. Cherubini, pełni wiedzy Bożej, są Jego powiernikami, zaś trony, przebywając przed tronem i majestatem Bożym, górują nad innymi aniołami posłuszeństwem i uznawani są za towarzyszy Najwyższego. Po dworzanach, którzy stoją u tronu, pośrednie miejsce zajmują panowania, moce i władze. Tej hierarchii chórów anielskich oddany jest zarząd nad państwem Bożym, czyli nad całym światem. Panowania, duchy wolne od bojaźni niewolniczej, zawsze są gotowe służyć Bogu. Przewodzą aniołom i wydają im najważniejsze rozkazy i polecenia. Nadzór nad wypełnianiem poleceń i rozkazów Bożych sprawują moce, zawsze zwrócone ku sprawom Bożym i pomagające innym w ich wypełnianiu. Jednocześnie przypisuje się im moc spełniania cudów. Nad sposobem realizacji Bożych przykazów czuwają potęgi lub inaczej władze, które mają władzę poskramiania złych duchów. W swych działaniach pełne są niezwyciężonej mocy, której udzielają aniołom niższym. Trzecia hierarchia, najbardziej „oddalona” od Boga, a najbliższa ludziom, to chóry zwierzchności (księstwa), archaniołów i aniołów. Ci niebiańscy dworzanie są wykonawcami Bożych poleceń. Księstwa lub zwierzchności sprawują nadzór nad archaniołami i aniołami. Są jakby ich zwierzchnikami. Poza tym sprawują opiekę nad państwami i narodami. Swym stylem przywództwa dają przykład rządzenia według najwyższych norm, zaś ludziom dzierżącym władzę ukazują trudną sztukę rządzenia.
Archaniołowie spełniają najważniejsze zadania i zwiastują ludziom rzeczy niezwykłej wagi. Przez to są postrzegani jako emisariusze między Bogiem a ludźmi i dźwigają na sobie odpowiedzialność za dobro ogółu. Aniołowie spełniają zwyczajne misje i są ludziom najbardziej bliscy. Są naszymi wiernymi druhami i przyjaciółmi, opiekują się nami pośród niebezpieczeństw, przekazują oświecenie i mądrość oraz towarzyszą od momentu narodzin aż do śmierci. Z ich szeregów rekrutują się aniołowie stróżowie. Jak głosi Psalmista: „bo swoim aniołom dał rozkaz o tobie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach. Na rękach będą cię nosili, abyś nie uraził swej stopy o kamień” (Ps 91, 11-12).

cdn.