Umiłowani Bracia i Siostry!

1. Podczas rzymskich obchodów uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa Jan Paweł II ogłosił Rok Eucharystii. Rok Eucharystii rozpoczął Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny w Guadajarze (Meksyk), który odbył się w dniach 10-17 października 2004 r., a zakończy się na synodzie biskupów w Watykanie w październiku 2005 r. W niedzielę 17 października podczas Mszy św. w Bazylice św. Piotra Ojciec Święty ogłosił rozpoczęcie Roku Eucharystii w całym Kościele. Na ten szczególny rok Jan Paweł II wystosował do Kościoła list apostolski, rozpoczynający się słowami: „Mane nobiscum, Domine” („Pozostań z nami, Panie”). Rok Eucharystii jest wydarzeniem religijnym, zewnętrzną manifestacją pobożności, ale także wspólnotowym świadectwem żywej wiary w Eucharystię, złożonym przez cały Kościół. Winien również stać się dla każdego wierzącego swoistą odnową duszy i źródłem nowej siły wewnętrznej - płynącej z Sakramentu nowego życia. Ufam, że Rok Eucharystii pogłębi i umocni świadomość i pobożność eucharystyczną wiernych Kościoła Sosnowieckiego. Trzeba nam bowiem pamiętać, że w obecnej ekonomii zbawienia nie ma innej drogi do Boga, jak tylko przez Jezusa Chrystusa. W Chrystusie Bóg stał się nie tylko widzialny, ale i dotykalny. Odtąd już tylko Chrystus jest najdoskonalszym i uniwersalnym znakiem Bożej obecności, jest Sakramentem spotkania z Bogiem. Instrumentem oraz znakiem aktualizującym obecność Chrystusa w świecie po Wniebowstąpieniu jest Kościół. W Kościele pozostał bowiem Chrystus, a w Nim i Bóg nadal w świecie widzialny i dotykalny. Zaś znakiem szczególnym, zawierającym realną obecność Chrystusa w Kościele jest Eucharystia.

2. W Ewangelii św. Jana czytamy: „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (J 1, 14). Przyjęcie przez osobę Syna Bożego człowieczeństwa z Najświętszej Maryi Panny Kościół określa wyrażeniem: „Wcielenie”. Kościół katolicki naucza, że Eucharystia jest kontynuacją Wcielenia. Przedłuża ona Wcielenie jako sakramentalny znak obecności Pana w Jego Kościele. Jasno o tym napisał Jan Paweł II w bulli Incarnationis mysterium, ogłaszającej Wielki Jubileusz: „Od dwóch tysięcy lat Kościół jest jakby kołyską, w której Maryja składa Jezusa, aby wszystkie narody mogły Go wielbić i kontemplować. Oby dzięki pokorze Oblubienicy jeszcze bardziej zajaśniała chwała i moc Eucharystii, którą Ona sprawuje i przechowuje w swym łonie. W znaku konsekrowanego Chleba i Wina Chrystus Jezus Zmartwychwstały i Uwielbiony, Światłość narodów (por. Łk 2, 32), objawia trwałość swojego Wcielenia. On pozostaje żywy i prawdziwy pośród nas, aby karmić wierzących swoim Ciałem i Krwią” (IM, 11). Ten, kto był Bogiem, zstąpił z nieba, by stać się człowiekiem i wieść życie podobne do naszego. Ten właśnie czyn Syna Bożego przedłuża się w Eucharystii. Kiedy kapłan wypowiada słowa: To jest Ciało moje. To jest Kielich Krwi mojej, Syn Boży w imię Którego te słowa są powtarzane, staje się obecny na ziemi, w tym ciele, jakie niegdyś otrzymał od swej Matki, Dziewicy Maryi, którą Jan Paweł II wymownie nazwał „Niewiastą Eucharystii” (Ecclesia de Eucharystia, 53).
W roku 1987 podczas Pielgrzymki do Ojczyzny Jan Paweł II 8 czerwca w homilii w czasie Mszy św. odprawianej w Warszawie w kościele Wszystkich Świętych na rozpoczęcie II Krajowego Kongresu Eucharystycznego powiedział, że „polska droga do Eucharystii prowadzi przez Maryję. Prowadzi przez wszystkie dziejowe doświadczenia Kościoła i narodu, związane w sposób szczególny z tajemnicą Wcielenia. W Eucharystii jest z nami stale obecny Chrystus (...). On też buduje Kościół jako swoje Ciało (...). Eucharystia buduje Kościół od najgłębszych podstaw” - kierował Ojciec Święty swoje przesłanie do polskich czcicieli Najświętszego Sakramentu. Do tego przesłania Jan Paweł II nawiązuje w swojej encyklice Ecclesia de Eucharystia. „Kościół żyje dzięki Eucharystii (...). W Najświętszej Eucharystii zawiera się całe dobro duchowe Kościoła, to znaczy sam Chrystus, nasza Pascha i Chleb żywy, który przez swoje ożywione przez Ducha Świętego i ożywiające Ciało daje życie ludziom” (E de E, 1).
Pragnę w tym miejscu przypomnieć także chociaż niektóre wypowiedzi Soboru Watykańskiego II o Eucharystii. Eucharystia - naucza Sobór - jest „źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego (...). Eucharystia oznacza i urzeczywistnia komunię życia z Bogiem i jedność Ludu Bożego, przez które Kościół jest sobą. Jest ona szczytem działalności przez którą Bóg w Chrystusie uświęca świat, a równocześnie szczytem kultu, jaki ludzie w Duchu Świętym oddają Chrystusowi, a przez Niego Ojcu”. W końcu przez celebrację Eucharystii jednoczymy się już teraz z liturgią niebieską i uprzedzamy życie wieczne, gdy Bóg będzie wszystkim we wszystkich (por. KKK nn. 1324-1326).

3. Uwzględniając te głębokie prawdy dotyczące Eucharystii, zwracam się z serdeczną prośbą do Diecezjan, aby Rok Eucharystii był czasem odbudowy naszej pobożności eucharystycznej, w tym liturgii eucharystycznej. Powinniśmy przywiązywać szczególne znaczenie do Eucharystii niedzielnej i do samej niedzieli, przeżywanej jako specjalny dzień wiary, dzień Zmartwychwstałego Pana, prawdziwą Paschę tygodnia. Właśnie o tych zadaniach przypomniał Kościołowi Jan Paweł II w liście apostolskim Novo millenio ineunte („Na początku nowego tysiąclecia”). Udział w Eucharystii - napisał Papież - „powinien naprawdę być dla każdego ochrzczonego sercem niedzieli. Jest to powinność, której nie można pominąć, a przeżywać ją należy nie tylko jako wypełnianie przepisanego obowiązku, ale jako niezbędny element prawdziwego świadomego i spójnego życia chrześcijańskiego” (NMI, 35-36).
Proszę także rodziców, katechetów i duszpasterzy parafialnych, aby w Roku Eucharystii ze szczególną troską przygotować dzieci do pierwszego pełnego uczestnictwa w Eucharystii - pierwszej uroczystej Komunii Świętej. I oby tego świętego obowiązku nie zaniedbywano w latach następnych.
Ojciec Święty w liście apostolskim Pozostań z nami, Panie apeluje o powrót do praktyki pozamszalnej adoracji Najświętszego Sakramentu i wzywa do właściwego świętowania Bożego Ciała. Jan Paweł II zachęca nas do złożenia zbiorowego hołdu Chrystusowi, który jest Światłem Życia i Życiem nowego tysiąclecia. Odpowiedzmy na to wezwanie Namiestnika Chrystusowego. Zalecam, aby nabożeństwa i specjalne spotkania duszpasterskie poświęcone Eucharystii w Roku Eucharystii miały charakter nie tylko parafialny, ale także ponadparafialny - dekanalny i ogólnodiecezjalny. Miejscami nabożeństw ogólnodiecezjalnych niech będą sanktuaria diecezjalne. Wydziałom duszpasterskim Kurii - ogólnemu, młodzieży i rodzin - zlecam zadanie koordynacji nabożeństw eucharystycznych w Roku Eucharystii i przygotowania konkretnych programów.
Na gorliwe przeżycie Roku Eucharystii i skorzystania z jego łask całemu Ludowi Bożemu świętego Kościoła sosnowieckiego serdecznie błogosławię