Reklama

Msza Święta dziękczynna

W sobotę, 8 stycznia br. w legnickiej katedrze obchodzono 10. rocznicę sakry biskupa Stefana Regmunta. Ksiądz Biskup przyjął ją 6 stycznia 1995 r. z rąk Ojca Świętego Jana Pawła II na Watykanie.

Niedziela legnicka 5/2005

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

We Mszy św. uczestniczyło liczne grono duchowieństwa sióstr zakonnych i świeckich, reprezentujących różne środowiska. Wszystkich przybyłych powitał przewodniczący Mszy św. dostojny Jubilat: „Wiele razy uczestniczyłem w Eucharystii w tej katedrze - mówił bp Stefan Regmunt - Dzisiaj staję tu w postawie wdzięczności za 10 lat posługi biskupiej w diecezji legnickiej. Wolą biskupa ordynariusza sprawuję ją w tej świątyni, która jest Matką wszystkich kościołów. Trwamy w okresie Objawienia Pańskiego. Brzmią nam jeszcze w uszach słowa „Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi”. Jesteśmy posłani, aby pomagać innym w poznawaniu Chrystusa. Wśród tych posłanych jestem również i ja. Wyrażam wdzięczność, że na naszą wspólną modlitwę przybył biskup legnicki Tadeusz Rybak, ks. inf. Władysław Bochnak, kanclerz ks. Józef Lisowski, rektor WSD ks. Leopold Rzodkiewicz, że są księża z kapituły legnickiej, księża profesorowie, wychowawcy, dziekani, proboszczowie, wikariusze, że są siostry zakonne i wy kochani, przedstawiciele laikatu, reprezentacji różnych stowarzyszeń i ruchów. Są też osoby niepełnosprawne, szczególnie mi bliskie. Ogarniam swoją modlitwą wdzięczności wszystkie sprawy minionych lat, a szczególnie dziękuję za Was, wśród których Pan Bóg pozwala mi pracować”.
Homilię wygłosił biskup legnicki Tadeusz Rybak. „Księże Biskupie, w 10. rocznicę przyjęcia święceń biskupich byłeś tam, w bazylice św. Piotra w Rzymie, gdzie to misterium święceń przeżywaliśmy. Spotkałeś się z Ojcem Świętym, aby podziękować za udzielenie święceń i umocnić się w dalszym posługiwaniu biskupim. Dzisiaj tę rocznicę przeżywamy w naszej katedrze. W tej wspólnocie diecezjalnej przeżywamy jeszcze radosny okres Bożego Narodzenia. Jest on nam tak bliski, bo szczególnie wtedy odczuwamy nieskończoną miłość Boga Dobrego Ojca i odczuwamy nieskończone Jego miłosierdzie”. Wyrazem tej wielkiej Bożej miłości do człowieka jest między innymi posłannictwo najpierw Apostołów, a potem ich następców. Kaznodzieja przypomniał szczególne posłannictwo i zadania, jakie stają przed każdym biskupem. „Zapewne te refleksje i zadania, przed jakimi staje nowy biskup, napełniały świadomość ks. Regmunta przed 10 laty, kiedy przyjmował święcenia biskupie, by służyć ludowi Bożemu naszej diecezji i wspierać biskupa legnickiego”.
Bp Tadeusz Rybak przypomniał osobę dostojnego jubilata, jego lata dziecięce na wschodnich terenach Polski, potem lata młodzieńcze na Dolnym Śląsku, gdzie przeprowadziła się jego rodzina. Czas podjęcia decyzji o wstąpieniu do Wyższego Seminarium Duchownego w 1969 r. we Wrocławiu. Jego drogę do kapłaństwa wydłużoną o 2-letnią służbę wojskową, którą odbywał w Bartoszycach. Święcenia kapłańskie przyjął 29 maja 1976 r. z rąk bp. Henryka Gulbinowicza. Był wikariuszem w Dzierżoniowie, a potem skierowany został na studia specjalistyczne z psychologii na KUL. Uwieńczył je doktoratem. W latach 1986-1992 pełnił funkcję prefekta we Wrocławiu. Z chwilą powołania do życia nowej diecezji legnickiej, zgłosił swoją gotowość do podjęcia w niej pracy na ręce pierwszego Biskupa Legnickiego. W nowej diecezji był najpierw proboszczem w parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Legnicy, a następnie pierwszym rektorem Wyższego Seminarium Duchownego. Kiedy w 1994 r. z diecezji odszedł pierwszy biskup pomocniczy Adam Dyczkowski, obejmując posługę pasterza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, Biskup Legnicki prosił Ojca Świętego o powołanie nowego biskupa pomocniczego. Wkrótce nadeszła wiadomość, że wybrano ks. Stefana Regmunta. Święcenia biskupie przyjął w Rzymie z rąk Ojca Świętego 6 stycznia, w Święto Objawienia Pańskiego w 1995 r.
„Dziś, po 10 latach, jako pasterz diecezji, dziękuję Panu Bogu, że otrzymałem tak gorliwego i oddanego Bogu biskupa pomocniczego - kontynuował Biskup Legnicki. - Ale z pewnością ze mną dziękuje także wielu ludzi, cała diecezja, za tę posługę Biskupa Stefana. A zaznacza się ona w wielu dziedzinach życia Kościoła. Widać ją w posłudze wizytacyjnej parafii, w udziale w innych wydarzeniach parafialnych i diecezjalnych, widać ją w załatwianiu niełatwych spraw personalnych, w opiece nad duszpasterstwem młodzieży, Akcją Katolicką i wielu innych dziedzinach życia diecezji. Ale na szczególne podkreślenie i wdzięczność zasługuje duszpasterska troska Księdza Biskupa o osoby niepełnosprawne. Trzeba też przypomnieć wielki wkład Księdza Biskupa w przygotowanie historycznej wizyty Ojca Świętego w Legnicy. Ale Ksiądz Biskup cieszy się również zaufaniem całego Episkopatu, bo gorliwie działa jako delegat Episkopatu ds. powołań - to niezwykle ważna dziedzina Kościoła. Także jest członkiem Komisji Charytatywnej, tu trzeba wymienić szczególnie pielgrzymkę chorych z Polski do Lourdes, przygotowaną perfekcyjnie.
Dzisiaj z okazji 10-lecia posługi biskupiej składamy Panu Bogu wyrazy wdzięczności za Księdza Biskupa i jego dotychczasowe lata niezwykle gorliwej służby Kościołowi. Dziękujemy też Jubilatowi. Czynimy to całym sercem i życzymy, by dalsze posługiwanie biskupie było przeniknięte mocami Ducha Świętego i dokonywało się na wzór posługi Dobrego Pasterza, który jest dla nas wszystkich wzorem. Życzymy, by było owocne dla Kościoła i ludu Bożego.”
Szczególną sposobnością okazania wdzięczności za dotychczasową posługę pasterską Jubilata był moment składania darów ofiarnych. W procesji z darami znaleźli się przedstawiciele różnych grup, stowarzyszeń, organizacji i władz, którzy w ten sposób chcieli wyrazić swoją wdzięczność i przekazać wśród różnych darów także dar modlitwy za Biskupa Jubilata.
Na zakończenie Mszy św. głos zabrał ks. inf. Władysław Bochnak, prepozyt Kapituły Katedralnej, który wraz z kanclerzem Kurii ks. Józefem Lisowskim złożyli życzenia w imieniu duchowieństwa diecezji. Ksiądz Infułat przypomniał tu troskę Biskupa Jubilata o nowe i aktualne powołania duchowne, a także troskę o rozwój kadry naukowej naszej uczelni. „Od samego początku - mówił ks. inf. Bochnak - z takim oddaniem podejmujesz pracę na odcinku duszpasterskim. Za to świadectwo dla duchowieństwa, świeckich, dla Kościoła lokalnego, za obecność w różnych wspólnotach składamy nasze podziękowanie. W imieniu Kapituły i wszystkich kapłanów, pragniemy życzyć duchowej radości z tych wszystkich dzieł, które podejmujesz od początku swej pasterskiej posługi dla dobra Kościoła i ludu Bożego. Życzymy też, by dopisywało ci zdrowie, a także by udało się spełnić te marzenia, pragnienia, oczekiwania, które w sercu nosisz. Niech twoje zawołanie biskupie - servire in caritate - służyć w miłości - realizowało się po najdłuższe lata”.
Słowa życzeń wypowiedzieli także przedstawiciele kleryków oraz diecezjalnej Akcji Katolickiej.
Ksiądz Biskup Jubilat raz jeszcze podziękował za wszystkie życzenia i modlitwę. Szczególnie zaś podziękował za to, że swej posługi biskupiej uczył się u boku bp. Tadeusza Rybaka. Słowa pozdrowień skierował do wszystkich obecnych podczas tej uroczystości: „Dziękuję za wszystkie przejawy szacunku do biskupa i wsparcia w wierze. Dziękuję za modlitwę. Niech Duch Święty wspiera wszystkich na drodze osiągnięcia świętości”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Na ten Nowy Rok

Niedziela przemyska 51/2002

Krzysztof Świderski

W Nowy Rok od świtu po kolędzie chodzą "szczodraki-szczodroki" składając mieszkańcom życzenia pomyślności, dostatku i zdrowia. Kiedyś gospodynie obdarzały ich małymi bułeczkami - "szczodrokami" wypiekanymi z pszennej mąki. Starsi chłopcy chodzili po kolędzie z "drobami" (okolice Sieniawy). Przebierali się w kożuchy odwrócone włosiem na zewnątrz lub okręcali się słomianymi powrósłami. Na twarze zakładali malowane maski. Często kolędowali w towarzystwie muzykantów. Obdarowywano ich miarką zboża lub drobnymi kwotami pieniężnymi. "Szczodroki" i "droby" śpiewali kolędy i składali rymowane życzenia: "Na szczęście, na zdrowie, Na ten Nowy Rok. Oby wam się urodziła kapusta i groch, Ziemniaki jak pniaki, Reczki pełne beczki. Jęczmień, żyto, pszenica i proso, Żebyście nie chodzili gospodarzu boso". Dawniej we wsi Nienadowa po szczodrokach chodzili dwaj parobcy przebrani za stary i nowy rok. Inscenizowali oni odejście starego i przybycie nowego roku, posługując się następującym tekstem: Stary rok: "Jestem sobie starym rokiem, Idę do was smutnym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Nowy rok potwierdzał to słowami: "Jestem sobie nowym rokiem, Idę do was śmiałym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Wynagrodzeni podarkiem lub poczęstunkiem śpiewali: "Wiwat, wiwat, już idziemy, Za kolędę dziękujemy. Przez narodzenie Chrystusa Będzie w niebie wasza dusza". Natomiast we wsi Słonne z życzeniami po szczodrokach chodziły dzieci i zbierały datki na ołówki szkolne. Z życzeniami po domach chodzili też starsi gospodarze, rozrzucając po podłodze ziarno pszenicy, owsa jęczmienia, co miało zapewnić im urodzaje. My także nie zapominajmy o noworocznych życzeniach. Niech "szerokim strumieniem" płyną z naszych serc.
CZYTAJ DALEJ

Jezus niesie łagodność ofiary i moc wybawienia

2026-01-01 14:00

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Adobe Stock

Fragment prowadzi od sprawiedliwości do synostwa. Autor łączy postępowanie z pochodzeniem. Sprawiedliwość przyjmuje kształt czynów i zdradza narodzenie z Boga. W języku listu «zrodzić» (gennaō) oznacza realne wszczepienie w życie Ojca. Wiara dotyka więc ciała, słów i wyborów. Potem pada zdanie o miłości, która nadaje imię: «dziećmi Bożymi».
CZYTAJ DALEJ

Słowo i dotyk Jezusa tworzą drogę powrotu do Boga i do ludzi

2026-01-02 10:25

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Opowiadanie otwiera tzw. narrację o Arce (1 Sm 4-6). Izrael staje do walki z Filistynami w okolicy Eben-Ezer i Aphek. Pierwsza porażka budzi pytanie starszych: „Dlaczego Pan pobił nas dziś przed Filistynami?” Autor widzi dzieje w świetle przymierza. Klęska odsłania stan ludu i stan sanktuarium. W odpowiedzi sprowadza się z Szilo Arkę Przymierza Pana Zastępów, „który zasiada na cherubach” (kerubim).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję