15 stycznia 2005 r. w czytelni Wyższego Seminarium Duchownego odbyło się spotkanie abp. Józefa Michalika ze starostami i przedstawicielami starostw archidiecezji przemyskiej. Był to kolejny etap realizacji inicjatywy, która zrodziła się podczas grudniowego spotkania Rady Społecznej i Duszpasterskiej. Zaproponowano wówczas, aby w ramach Roku Eucharystii realizować w poszczególnych starostwach spotkania pod hasłem Wy dajcie im jeść. Ich celem miałaby być promocja dzieł charytatywnych dobroczynnych. Owoce tych spotkań zostaną przyniesione jako dar ołtarza w dniu centralnych uroczystości Kongresu Eucharystycznego.
Na to spotkanie odpowiedziało osobistym udziałem siedmiu przedstawicieli starostw, pozostałych czterech nie mogło przybyć z powodu innych zajęć. Zdeklarowali oni jednak wolę zorganizowania takich spotkań w ramach własnych starostw.
Zgromadzonych powitał kanclerz Kurii Metropolitalnej ks. dr Józef Bar. W ramach zawiązania wspólnoty wszyscy obecni przedstawili się z imienia, nazwiska i pełnionych funkcji.
Do tak stworzonej wspólnoty słowa powitania skierował Ksiądz Arcybiskup, który powiedział m.in.: „Cieszę się, że podjęli Państwo zaproszenie na to spotkanie. Jest ono ważne, choć nie wiemy jak potoczy się zamierzona inicjatywa. Nie o statystyki zresztą chodzi. Każdy gest dobrej woli zrealizowany w duchu miłości ma wartość niewymierną. A gesty takie rodzą się, kiedy są ludzie niespokojnego ducha, którzy nie godzą się na biedę i ludzie, którzy podejmą doświadczenia innych.
Tak najkrócej można streścić sens tego spotkania. Spotkania ważnego, bo wpisującego się w Rok Eucharystii. Ten Rok nie może zawęzić się tylko do modlitwy, nabożeństw. One są ważne, ale są na tyle autentyczne, jeśli rodzą z siły modlitwy płynący czyn (...)”.
Ks. Zbigniew Suchy przedstawił zamysł Rady i plan spotkania. Na kanwie słów „Wy dajcie im jeść” (Mk 6, 37) rozwinął myśl o potrzebie poczucia wspólnoty z tymi, z którymi spotykamy się przy Jezusie, którzy w doczesnym życiu cierpią biedę. Zaznaczył, że społeczna decyzja wyboru obecnych do posługi dobru społecznemu jest niejako konsekracją do troski o to, by w miarę możliwości „dać jeść” tym, którzy mają mało lub bardzo niewiele. Zakończył przesłaniem Pawła VI: „Żaden chrześcijanin nie ma prawa odmawiać swego wkładu w rozwiązywanie najpoważniejszych problemów społecznych, które nękają dzisiaj ludzkość. Niechaj więc każdy zada sobie pytanie, co dotąd czynił i co jeszcze winien zrobić. Nie wystarczy bowiem przypominać ludziom ogólne zasady, potwierdzać intencje, potępiać krzyczące niesprawiedliwości, wygłaszać śmiałe sądy prorocze. To wszystko będzie bez wartości, jeśli nie będzie temu towarzyszyć pełniejsze poczucie własnego obowiązku i konkretna działalność. Łatwiej jest, bez wątpienia, oskarżać innych o współczesne niesprawiedliwości niż zrozumieć, że nikt nie jest bez winy i że trzeba wymagać poprawy od siebie” (Paweł VI, list apostolski Octogesima adveniens, 48).
Zaproszeni przedstawiciele stowarzyszeń, fundacji i moderatorzy dzieł dobroczynnych zrelacjonowali z kolei swoją pracę, podkreślając radości, ale wskazując także na rodzące się problemy. Głos zabierali: Jan Bury z Fundacji Pomocy Młodzieży, Agata Łyko ze Świetlicy w Łańcucie. Kolejno o pracach Świetlic „Wzrastanie” mówiła Alicja Sabatowska. O problemach Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem wypowiadał się Wiesław Solarz.
W kolejnej części spotkania głos zabrali przedstawiciele starostw. Ujawnili potrzeby i możliwości podejmowania podobnych działań na swoim terenie. Wszyscy wyrazili chęć zorganizowania takich spotkań w swoich starostwach. Pojawiły się już konkretne terminy. Mirosław Przewoźnik z Podkarpackiego Urzędu Wojewódzkiego przedstawił panoramę działań w poszczególnych powiatach, a nawet gminach. Pozwoliło to zebranym zorientować się w zróżnicowaniu potrzeb i aktywności poszczególnych jednostek administracyjnych. Ostatnimi występującymi byli Teresa Nalepa z Towarzystwa Pomocy im. Świętego Brata Alberta, która wyraziła nadzieję, że inicjatywa spotkań pozwoli założyć w każdym powiecie schronisko imienia tego Świętego oraz Jan Musiał, który zdeklarował, że jako kanclerz WSZ i członek Rady Społecznej, dokona książkowego wydania pokłosia zamierzonych spotkań i działań.