Reklama

Święcenia kapłańskie Misjonarzy Oblatów

Kapłan - świadek Chrystusa

29 stycznia przez ręce biskupa diecezjalnego Adama Dyczkowskiego dwóch diakonów ze Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej - Piotr Furman oraz Marcin Figaj otrzymało święcenia kapłańskie w stopniu prezbitera. Liturgia święceń kapłańskich miała miejsce w gorzowskiej świątyni pw. św. Józefa podczas uroczystej Eucharystii o godz. 16.00.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

O. Marcin Figaj pochodzi z Jarocina, a o. Piotr Furman z Komarówki Podhalańskiej. Ten drugi pełnił dodatkowo przez ostatnie pół roku posługę diakona w gorzowskiej placówce Misjonarzy Oblatów. „To wielkie święto dla całej wspólnoty parafialnej” - podkreślał od wielu dni proboszcz parafii pw. św. Józefa, o. Dariusz Galant OMI. I trudno się z nim nie zgodzić. Świątynia przy ul. Brackiej wypełniła się całkowicie w sobotnie popołudnie. Krewni księży neoprezbiterów oraz parafianie z niecierpliwością oczekiwali rozpoczęcia Eucharystii. Licznie przybyli także zakonnicy, współbracia wyświecanych diakonów.
W wygłoszonym słowie Ksiądz Biskup podkreślił godność sakramentu kapłaństwa oraz nakreślił zadania, które czekają na nowych księży. Stwierdził, iż współczesny świat czeka na dobrych kapłanów - świadków Chrystusa. Następnie w imieniu diakonów z prośbą o udzielenie im sakramentu kapłaństwa zwrócił się ich przełożony, prowincjał polskiej prowincji - o. dr Teodor Jochem OMI.
Na zakończenie Eucharystii obaj nowo wyświęceni kapłani gorąco podziękowali bp. Dyczkowskiemu za udzielenie święceń oraz zapewnili go o swojej pamięci modlitewnej i gotowości pełnienia swego posłannictwa zgodnie z wolą Chrystusa i Kościoła. Słowa wdzięczności za lata przebytej formacji skierowali, oczywiście, również do Ojca Prowincjała, a także podziękowali rodzicom za dar życia i ogromny trud wychowania.
W niedzielę 30 stycznia o godz. 12.00 neoprezbiterzy sprawowali w gorzowskiej świątyni swoją pierwszą Mszę św. W jej trakcie o. Jochem wręczył dekrety obediencyjne (skierowanie do przyszłej posługi). Ojciec Marcin będzie służył w prowincji hiszpańskiej, w Maladze. Z kolei Ojciec Piotr pozostanie w Gorzowie, w parafii pw. św. Józefa, już jako wikariusz. Po Eucharystii gratulacjom i życzeniom nie było końca. Obaj kapłani nie kryli swojej radości. Ciesząc się wraz z nimi, życzmy im wytrwałości oraz wszelkich Bożych łask, jakże potrzebnych na trudnych drogach posługiwania kapłańskiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kościelny na medal

2026-09-05 17:35

[ TEMATY ]

diecezja opolska

Diecezja Opolska

Gerard Tomala z żoną, córkami i synem – ks. Gabrielem, oraz bp. Rudolfem Pierskałą, ks. prał. Hubertem Sklorzem, ojcem duchownym WSD w Opolu (pierwszy z lewej) i ks. Joachimem Bombą, proboszczem parafii Św. Rodziny w Zawadzkiem (pierwszy z prawej).

Gerard Tomala z żoną, córkami i synem – ks. Gabrielem, oraz bp. Rudolfem Pierskałą, ks. prał. Hubertem Sklorzem, ojcem duchownym WSD w Opolu (pierwszy z lewej) i ks. Joachimem Bombą, proboszczem parafii Św. Rodziny w Zawadzkiem (pierwszy z prawej).

Biskup Rudolf Pierskała, biskup pomocniczy Diecezji Opolskiej, wręczył dziś krzyż „Pro Ecclesia et Pontifice” Gerardowi Tomali, wieloletniemu kościelnemu Parafii Św. Rodziny w Zawadzkiem.

Wręczenie wysokiego odznaczenia Stolicy Apostolskiej („Dla Kościoła i Papieża”) odbyło się w czasie Eucharystii sprawowanej w Kościele Św. Rodziny, w którym Gerard Tomala posługę rozpoczął mając 7 lat - najpierw jako ministrant, później opiekun Liturgicznej Służby Ołtarza, następnie od 1991 r. nadzwyczajny szafarz Komunii św. i od 1999 r. kościelny. Odznaczony posługiwał także ks. Janowi Sigmundowi, zasłużonemu proboszczowi zawadczańskiej parafii, gdy ten przeszedł na emeryturę w 1986 r., aż do jego śmierci w 1994 r. (służył mu do Mszy św., którą odprawiał w kaplicy szpitalnej oraz w domu).
CZYTAJ DALEJ

Chrystus prowadzi lud Boży ku odpoczynkowi, który pochodzi od Ojca

2026-08-16 09:20

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Paweł z kolei mówi o pysze, która rozrywa wspólnotę, i odwołuje się do zasady „nie ponad to, co napisane”. Pismo wyznacza miarę dla myślenia i oceniania. Kiedy wspólnota tę miarę traci, rodzi się wyniosłość. Grecki czasownik physioun opisuje nadęcie, które żyje pozorem wielkości. Na to nadęcie Apostoł ma jedno pytanie, zadane z rozbrajającą prostotą: „Cóż masz, czego byś nie otrzymał?” To pytanie prowadzi do samego serca wiary. Wszystko jest darem. Nie przypadkiem Augustyn uczynił z niego jeden ze swoich ulubionych wersetów w sporze o łaskę. Kto pojął, że wszystko otrzymał, ten nie ma się już czym chlubić poza Dawcą. Ironia środkowej części tekstu ma cel leczniczy. Koryntianie zachowują się, jakby już doszli do królowania. Tymczasem droga apostoła prowadzi przez uniżenie, trud i wzgardę. Paweł sięga po obraz widowiska, greckiego theatron. Apostołowie są jak skazańcy wystawieni na pokaz światu, aniołom i ludziom. Obraz był aż nadto czytelny w świecie rzymskich aren, gdzie skazanych „na śmierć” (epithanatioi) wyprowadzano na koniec igrzysk. Tak odsłania się logika krzyża. Głosiciel Ewangelii niesie Pana ukrzyżowanego. Dlatego spotyka głód, pragnienie, poniżenie i ciężką pracę, a odpowiada błogosławieństwem, cierpliwością i łagodnym słowem.
CZYTAJ DALEJ

Św. Jan Paweł II – „najbardziej loretański papież w historii”

2026-09-05 17:18

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

Loreto

Vatican Media

Mijają 22 lata, odkąd św. Jan Paweł II odbył ostatnią wizytę duszpasterską na terenie Włoch. 5 września 2004 r. udał się do Loreto, miejsca szczególnie bliskiego jego sercu, także przed wyborem na Stolicę Piotrową, do którego pięciokrotnie przybywał jako Papież. Zaledwie trzy tygodnie wcześniej odwiedził inne maryjne sanktuarium – Lourdes, które stało się miejscem ostatniej zagranicznej podróży apostolskiej jego pontyfikatu.

Loreto, położone na jednym z malowniczych wzgórz regionu Marche, słynie przede wszystkim ze znajdującego się tam sanktuarium Świętego Domku Matki Bożej i litanii loretańskiej – jednej z najpopularniejszych modlitw ku czci Maryi. Dla Polaków jest ono ważne także ze względu na Polski Cmentarz Wojenny, na którym spoczywa ponad 1100 żołnierzy 2. Korpusu Armii gen. Andersa, poległych podczas walk o wyzwolenie Włoch i pochowanych u stóp sanktuarium.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję