Któż z nas nie lubi baśni, legend, opowieści o walecznych rycerzach, szlachetnych książętach, którzy rozdawali bogactwa potrzebującym? Wprawdzie i dziś jesteśmy świadkami istnienia bogatych i biednych, ale nie zawsze ci pierwsi chcą się dzielić z tymi drugimi. Zdarza się jednak czasami, że bogate zakłady czy współcześni magnaci wielkiego kapitału sponsorują jakieś akcje charytatywne czy kulturalne.
Myślę, że Żary muszą być jakimś magicznym miejscem, bo od czasu do czasu (zazwyczaj niedługo po Nowym Roku) tajemniczy smok czy magnat objawia swoją obecność wspaniałymi fajerwerkami i nad miastem wyrasta feeria barw i radosnych odgłosów. Prowadzi nas ona do kościoła pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Żarach, gdzie od kilku lat firma „Kronopol” organizuje i sponsoruje występy wybitnych artystów. W tym roku na zaproszenie prezesa „Kronopolu” Johanna Josefa Bitzi i dyrektora W. Maciuszonka zostało wykonane oratorium Świętokrzyska Golgota - lament u wrót sanktuarium relikwii Drzewa Krzyża Świętego. Wystąpiła Orkiestra Filharmonii Dolnośląskiej pod dyrekcją Piotra Rubika oraz chór Instytutu Edukacji Muzycznej Akademii Świętokrzyskiej i Chór Kameralny Fermata. Narratorem oratorium był Paweł Deląg, a solistami: Dorota Marczyk, Joanna Słowińska, Janusz Radek i Maciej Miecznikowski.
Kompozytorem i dyrygentem oratorium jest Piotr Rubik. Jest on absolwentem Akademii Muzycznej w Warszawie. Uczył się m.in. pod okiem Ennio Moricone w Sienie. Koncertował w Ameryce Południowej i Europie. Komponuje piosenki, muzykę instrumentalną, teatralną i filmową. Autorem oratorium jest Zbigniew Książek, absolwent UJ, scenarzysta, prozaik, dramaturg, autor tekstów piosenek, m.in. Michała Bajora, Zbigniewa Wodeckiego, Ryszarda Rynkowskiego.
O niezwykłości tego utworu decyduje w dużym stopniu muzyka - pełna dramatyzmu, napięć, utrzymana na poziomie forte lub fortissimo. Oratorium składa się z kilku części, które poprzedzone są cytatami z Pisma Świętego. Jedynie inwokacja nawiązuje do Tryptyku rzymskiego Jana Pawła II: „Zatrzymaj się, to przemijanie ma sens…, ma sens…, ma sens”.
Oratorium Świętokrzyska Golgota w swoim przesłaniu jest przypowieścią o życiu, śmierci, przemijaniu i miłości. Stanowi zadumę nad losem człowieka, który zmierza do wieczności, a jednocześnie odsuwa od siebie tę świadomość i poszukuje głównie miłości. Ona to bowiem, przybierając różne formy - od caritas poprzez przyjaźń, fascynację i miłość kobiety i mężczyzny, jest najważniejsza. Gatunkowo oratorium kojarzy się z balladą, pieśnią ludową czy też pastorałką. Jest dostosowane w rytmie do melodii tanecznej o budowie zwrotkowej z charakterystycznymi powtórzeniami.

Czy wesoło, czy też nie,
Czyś na górze, czy na dnie,
Żyj tak, by z uśmiechem mógł
Zasypiać dobry Bóg
(przyśpiewka orszaku weselnego).

Na koniec koncertu, który odbył się 7 stycznia, podziękowania organizatorom złożył bp Adam Dyczkowski.