ok. g. 10.00 - sosnowiecka katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Kilkaset osób wypełniło świątynię. Mimo niesprzyjającej pogody przyjechali lub przyszli. Podpierając się laskami, kulami lub ramieniem bliskich. Jest kilka osób na wózkach inwalidzkich i z „chodzikami”. Wszystkich łączy jedno - dźwigany na co dzień krzyż cierpienia wywołanego fizyczną chorobą. Potężne mury kościoła wypełnia chóralna modlitwa ufności: O krwi i wodo, któraś wypłynęła w Najświętszego Serca Jezusowego (...), ufamy Tobie. Za chwilę rozlega się dźwięk organów, a z setek ust wydobywa się najszczerzej brzmiący śpiew: Pójdź do Jezusa, do niebios bram (...), On Ojciec, lekarz, Pan. Słuchaj Jezu, jak Cię błaga lud, słuchaj, uczyń z nami cud.
ok. g. 10.00 - jeden ze szpitali miejskich w diecezji
Po 18-latce Ani nie widać, że jest chora. Jednak różaniec w ręku i nerwowe przesuwanie paciorków dają znać, że jak nigdy wcześniej potrzebuje nadziei. Wczoraj usłyszała diagnozę, która spadła na nią jak grom z jasnego nieba. Do szpitala przyszła z powodu zwykłego osłabienia, przy okazji wykryto u niej poważną chorobę. Czeka na karetkę, która ma ją przewieźć do innego szpitala. Na zabieg. Boi się. Rodzice, rodzeństwo, znajomi i lekarze mówią, że wszystko będzie dobrze, że jej siła to połowa sukcesu terapii. Są z nią przez godzinę, dwie, trzy. Później idą do domu, a Ani wydaje się, że zostaje sama - z myślami, lękiem i trwogą.
Musi się z nimi bić o nadzieję.

sosnowiecka katedra
Bp Adam Śmigielski rozpoczyna Mszę św. To główne obchody Międzynarodowego Dnia Chorych w diecezji sosnowieckiej. Można powiedzieć, że ich zakończenie, bo uroczystą Eucharystię poprzedziły biskupie odwiedziny w szpitalnych salach. Dwa dni wcześniej Ksiądz Biskup był w Szpitalu nr 1 w Sosnowcu, a 10 lutego w Szpitalu Specjalistycznym im. św. Barbary. „Spotykałem tam ludzi przykutych do łóżek - mówił na wstępie Mszy św. Biskup Sosnowiecki - i obiecywałem im, że będą ich polecał Waszym modlitwom. Najświętszej Maryi Pannie z Lourdes, która nam dziś patronuje, polecam Was wszystkich. Polecam wszystkich, którzy w swoim cierpieniu potrzebują naszej miłości, bliskości i modlitwy”.

jeden ze szpitali w diecezji
18-letniej Ani najbardziej doskwiera szpitalna samotność. Radość przynoszą jej każde odwiedziny. Osób bliskich i dalszych, znanych bardziej i znanych mniej. Wyzwalają z niej energię, dają poczucie, że jest ważna, że komuś na niej zależy. Trzymała się do tej pory od Pana Boga na odległość. Zresztą od ludzi także. Sama to przyznaje. Pewnie zbytnio wierzyła w swoje własne siły. Była przekonana, że sama ze wszystkim da sobie radę. Teraz boleśnie doświadcza, że aby żyć, potrzebni są inni ludzie. Potrzebny jest Pan Bóg. Musi nauczyć się odczuwać Jego bliskość.

sosnowiecka katedra
Bp Adam Śmigielski mówił w kazaniu: „Odwiedzając chorych w salach szpitalnych, sam pytałem: Panie Boże, dlaczego ci ludzie aż tak cierpią? Cierpienie jest tajemnicą. Ale jednocześnie musimy sobie jasno powiedzieć, że ono się zrodziło wtedy, kiedy człowiek odwrócił się od Boga. Kiedy chciał być Panem samego siebie. Kiedy stworzył swoją własną ideologię. Kiedy doszedł do przekonania, że Bóg jest mu niepotrzebny. Tak było od początku. Tak mówi nam Biblia. Tak było i tak się dzieje do tej pory. Przecież obserwujemy, jak wielkie cierpienia zadaje człowiek drugiemu człowiekowi. Jak bardzo człowiek cierpi z powodu nienawiści! Jak bardzo wielu cierpi z tego powodu, że ktoś chce zawładnąć światem!”.

jeden ze szpitali w diecezji
Ania stara się odkryć bliskość Pana Boga. Nie jakiegoś obcego, dalekiego, abstrakcyjnego, ale tego, o którym trochę już w życiu słyszała. Przypomina sobie przede wszystkim to, że Bóg jest Miłością. Odkrywa tę miłość w spojrzeniach innych, w słowach otuchy, trosce lekarzy i personelu medycznego. Patrząc na krzyżyk na końcu różańca, znajduje blask miłości, który kryje się w cierpieniu. Nie to, że się z nim godzi. Liczy i wierzy w to, że krzyż poniesie tylko przez chwilę, tak jak Cyrenejczyk. Ale najważniejsze, żeby w tej chwili znaleźć sens.