Ks. Zygmunt Gorazdowski (zm. 1 stycznia 1920 r.) był kapłanem archidiecezji lwowskiej obrządku łacińskiego, proboszczem parafii św. Mikołaja we Lwowie. Jako tercjarz franciszkański założył Zgromadzenie Sióstr św. Józefa (józefitki), których charyzmat oraz opieka nad chorymi i pomoc biednym wywodzą się z duchowości św. Franciszka z Asyżu.
Ks. Gorazdowski prowadził różne instytucje dobroczynne, napisał katechizm ludowy, założył gazetę. Chociaż nie był zakonnikiem, jednak w całym swoim życiu odznaczał się franciszkańskim umiłowaniem ubóstwa oraz miłością do wszystkich ludzi. Jego działalność często porównywana jest do dzieła św. Brata Alberta Chmielowskiego w Krakowie. Mówi się o nim, że był „Lwowskim Bratem Albertem”.
Jan Paweł II, który beatyfikował go 26 czerwca 2001 r. we Lwowie, powiedział o nim: „Jego życie było ustawiczną służbą miłości. Całym sercem i z całych sił ukochał Boga i służył Mu ochoczo i z radością. Obce mu było przywiązanie do spraw ziemskich, dzielił się z potrzebującymi wszystkim, co posiadał”. Za życia nazywano go „Księdzem dziadów”, „Ojcem ubogich”, „drugim Proboszczem z Ars”, Dzisiaj mówi się o nim najczęściej „Lwowski Apostoł Bożego Miłosierdzia”.
Bł. Zygmunt Gorazdowski urodził się w Sanoku 1 listopada 1845 r., osiem dni później został ochrzczony we franciszkańskim kościele Podwyższenia Krzyża Świętego. Wydarzenie to upamiętnia płyta pamiątkowa, wmurowana w ścianę przy głównym wejściu do świątyni. Po Jego beatyfikacji sanoczanie dedykowali mu kaplicę w kościele franciszkańskim, w której znajduje się ołtarz z Jego relikwiami. Od 2001 r. franciszkanie razem z wiernymi w pierwszy czwartek każdego miesiąca odprawiają specjalne nabożeństwo ku czci bł. Z. Gorazdowskiego, a Jego kult cieszy się w Sanoku dużą popularnością.
23 października, oprócz ks. Z. Gorazdowskiego, kanonizowani zostaną czterej inni błogosławieni: abp Józef Bilczewski ze Lwowa (1860-1923), księża Gaetano Catanoso (1879-1963) i Alberto Hurtado Cruchaga (1901-1952) oraz zakonnik Felice da Nicosia (1715-1787).