Sobota 16 kwietnia 2005 9.00 - Msza św. na rozpoczęcie Kongresu odprawiona zostanie w parafii pw. Chrystusa Dobrego Pasterza - celebruje ks. prał. Jan Sołowianiuk;
10.30 - sympozjum Duchowość eucharystyczna i postawa wewnętrzna w kulcie Eucharystii - ks. prał Jan Sołowianiuk;
12.15 - Występ aktorów „Kotłownia” - Człowiek na wyspie;
12.45 - Wykład: Świętowanie Eucharystii w rodzinie - ks. dr Stanisław Dziekoński z Uniwersytetu kard. Stefana Wyszyńskiego;
13.30 - Rozstrzygnięcie konkursu plastycznego: Świętowanie Eucharystii w rodzinie;
16.00 - Występ zespołu „Dzieci z brodą”.
Niedziela 17 kwietnia 2005 12.30 - Program muzyczny w wykonaniu młodzieży szkół ostrowskich;
13.30 - Msza św. - przewodniczy bp Stanisław Stefanek (Stadion MOSIR); Procesja eucharystyczna ulicami miasta. Uroczyste błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem. Koncert piosenek Eleni. Wystawa misyjna pt. Eucharystia w krajach misyjnych.
Patronat medialny nad kongresem sprawuje m.in. Głos Katolicki
W Wielki Czwartek dnia 24 marca 2005 r. bp Stanisław Stefanek mianował kanonikiem gremialnym Łomżyńskiej Kapituły Katedralnej ks. Andrzeja Godlewskiego - proboszcza parafii pw. Krzyża Świętego w Łomży. Kanonikami honorowymi Łomżyńskiej Kapituły Katedralnej mianował: ks. Macieja Grajewskiego - dziekana i proboszcza parafii Piątnica, ks. lic. Jana Krupkę - wicerektora Wyższego Seminarium Duchownego w Łomży, ks. dr Józefa Łupińskiego - archiwariusza Łomżyńskiej Kurii Diecezjalnej, ks. Wojciecha Zyśka - dyrektora Caritas Diecezji Łomżyńskiej i ks. Stanisława Żbikowskiego - proboszcza parafii Jelonki.
* * *
W Wielki Czwartek 24 marca bp Stanisław Stefanek mianował kanonikiem gremialnym Myszynieckiej Kapituły Kolegiackiej ks. Stanisława Dziękiewicza - dziekana i proboszcza parafii Chorzele oraz kanonikami honorowymi Myszynieckiej Kapituły Kolegiackiej mianował następujących kapłanów: ks. Henryka Osowieckiego - proboszcza parafii Zbójna, ks. Mariana Prusaka - seniora zam. w Rumii, ks. Eugeniusza Morawskiego - seniora zam. w Suwałkach, ks. Antoniego Wróblewskiego - seniora zam. w Warszawie, ks. Feliksa Ślusarczyka - seniora zam. w Domu Wspólnoty Kapłańskiej w Łomży.
Choć nigdy nie zajmował ważnych stanowisk i był kapłanem jakich wielu, zmarł w okolicznościach w Polsce niespotykanych. Ale warto o ks. Stanisławie Zbojnowiczu mówić nie tylko przez pryzmat jego śmierci. Ludzie mówili o nim: męczennik konfesjonału. Nie dlatego, że przy nim zginął, ale dlatego, że nigdy nie wyszedł, dopóki nie wyspowiadał ostatniej osoby. I nie wychodził nawet, jeśli nikogo w kolejce nie było.
Ks. Stanisław Zbojnowicz urodził się 13 października 1958 r. Był najmłodszym z ośmiorga dzieci Mariana i Teresy. Pochodził z Grzęski k. Przeworska. W tamtym czasie jego rodzinna miejscowość należała do parafii kościoła farnego w Przeworsku i to w przeworskim kościele (dziś bazylice) pw. Ducha Świętego 20 października Stanisław otrzymał chrzest św. z rąk ks. Stanisława Krzysztonia. Tam również przyjął pierwszą komunię św. i bierzmowanie. Ale już Mszę św. prymicyjną w 1986 r. odprawił w rodzinnej Grzęsce.
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
W tym roku przypada 65. rocznica obrony kościoła ojców redemptorystów.
Z tej okazji w kościele św. Józefa sprawowana była Msza św. i odsłonięta pamiątkowa tablica. Następnie w kaplicy szkolnej miał miejsce wieczór wspomnień, podczas którego dk. prof. Waldemar Rozynkowski oraz prof. Wojciech Polak przedstawili zarys historyczny dramatycznych wydarzeń, natomiast świadkowie – mający wówczas zaledwie kilka lat – podzielili się świadectwem o odważnej postawie swoich rodziców.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
