Nowe sanktuarium maryjne w archidiecezji przemyskiej zostało ustanowione 19 marca br. Mieści się ono przy franciszkańskiej parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Sanoku.
W 1996 r. sanoczanie obchodzili 400-lecie nieprzerwanego kultu Matki Bożej Pocieszenia przy kościele franciszkańskim. Obraz Maryi, czuwającej i modlącej się przy swoim Synu, który wyobrażony jest jako kilkuletnie dziecko, cieszy się dużą czcią wśród mieszkańców Sanoka i okolic. Jak napisał w dekrecie z 19 marca br. abp Józef Michalik, sanktuarium zostało ustanowione „dla pogłębienia wiary w Chrystusa i ożywienia religijności maryjnej”.
„Przychylając się do prośby o. Kazimierza Malinowskiego OFMConv, prowincjała Zakonu Franciszkanów Prowincji św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię oraz o. Stanisława Glisty OFMConv, proboszcza i gwardiana klasztoru w Sanoku, po zasięgnięciu opinii ks. prał. Andrzeja Skiby, dziekana dekanatu Sanok I i wysłuchaniu kapłanów miejscowych parafii, odpowiadając na prośby wiernych z Sanoka i okolic, stosownie do kan. 1230-1234 Kodeksu Prawa Kanonicznego, ustanawiam sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia - Pani Ziemi Sanockiej przy parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Sanoku” - brzmi orzeczenie Księdza Arcybiskupa.
„W najbliższej przyszłości czeka nas opracowanie statutu, w którym zostaną określone obowiązki, prawa i przywileje związane z ustanowionym sanktuarium. Będziemy również podejmować działania, zmierzające do koronacji obrazu koronami biskupimi, na co także otrzymaliśmy zgodę od Księdza Arcybiskupa” - powiedział o. St. Glista.
Nowo ustanowione sanktuarium w Sanoku jest 24 sanktuarium w archidiecezji przemyskiej. Znajdują się one w następujących miejscowościach: Klimkówka (Krzyża Świętego), Przeworsk (fara - Bożego Grobu), Leżajsk (bernardyni - Matki Bożej Pocieszenia), Jarosław (dominikanie - Matki Bożej Bolesnej), Chłopice (Matki Bożej Chłopickiej), Przemyśl (archikatedra - Matki Bożej Jackowej), Przemyśl (franciszkanie - Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny), Kalwaria Pacławska (Matki Bożej Kalwaryjskiej), Stara Wieś (jezuici - Matki Bożej Starowiejskiej), Tuligłowy (Matki Bożej Tuligłowskiej), Borek Stary (dominikanie - Matki Bożej Borkowskiej), Jasień (Matki Bożej Bieszczadzkiej), Hyżne (Matki Bożej Hyżneńskiej), Domaradz (Matki Bożej Nieustającej Pomocy), Jodłówka (Matki Bożej Pocieszenia), Łańcut (fara - Matki Bożej Szkaplerznej), Jaśliska (Matki Bożej Królowej Nieba i Ziemi), Haczów (Matki Bożej Bolesnej), Wielkie Oczy (Matki Bożej Wielkoockiej), Polańczyk (Matki Pięknej Miłości), Strachocina (św. Andrzeja Boboli), Dukla (bernardyni - św. Jana z Dukli), Zagórz (Matki Bożej). Nowe sanockie miejsce święte jest również dziewiątym sanktuarium w krakowskiej prowincji franciszkanów.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Czy w zsekularyzowanej Europie możliwy jest powrót religijności? Najnowsze dane z Hiszpanii wskazują na wyraźny wzrost odsetka młodych deklarujących się jako katolicy. Według raportu „Spanish Youth Report 2026” aż 45 proc. młodych deklaruje się jako katolicy - to znaczący wzrost w porównaniu z 31,6 proc. w 2020 roku.
Jak podaje agencja Zenit, badanie przygotowane przez Fundación SM, oparte na danych z 2025 roku, pokazuje zmianę trendu w postrzeganiu religii. Jednocześnie inne analizy, jak te hiszpańskiego Centrum Badań Socjologicznych (CIS), wskazują niższy poziom identyfikacji - ok. 28 proc. Różnice metodologiczne, m.in. wiek badanych, nie tłumaczą jednak w pełni tej rozbieżności.
Odrodzenie kultu Michała Archanioła we współczesnej Francji jest faktem i ewidentnym znakiem czasu. To spontaniczna reakcja wiernych, bo im bardziej nasila się zło, tym bardziej potrzebujemy pomocy Michała Archanioła – mówi rektor tego najbardziej malowniczego sanktuarium we Francji. Za tydzień poprowadzi trzydniową pieszą pielgrzymkę na Górę św. Michała.
Pielgrzymka to oddolna inicjatywa młodych katolików. W zeszłym roku szła po raz pierwszy i zgromadziła 500 uczestników. W tym roku będzie ich dwa raz więcej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
