Wielkie dziękczynienie, jakie kapłan zanosi Bogu, Stwórcy Świata i Zbawicielowi człowieka, w modlitwie zwanej Prefacją, przeradza się w radosny śpiew całej wspólnoty, w którym Kościół pielgrzymujący na ziemi łączy się z Kościołem uwielbionym w niebie i z zastępami aniołów. Każdy z nas łączy swój głos z dziękczynieniem, jakie cały świat, całe stworzenie: byty widzialne i niewidzialne, zanosi Bogu. Tym śpiewem jest drugi element Modlitwy Eucharystycznej: Aklamacja Sanctus - Święty.
„Święty, Święty, Święty” - trzykrotne powtórzenie słowa „święty” wyraża najwyższy stopień świętości, bo Bóg i tylko On jest Nieskończoną i Doskonałą Świętością. Tę Świętość wychwalają zastępy niebieskie i wszystkie stworzenia, Izajasz wkłada te słowa w usta Serafinów, a św. Jan w Apokalipsie - w usta czterech Zwierząt.
Pan Bóg zastępów - Bóg jest Panem całego świata, On jest początkiem i celem wszystkich „zastępów” stworzenia, świata widzialnego i niewidzialnego. On jest wszechmogący.
„Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej” - W Starym Testamencie chwała Boża przebywała w miejscu świętym - najpierw w namiocie spotkania, potem w świątyni jerozolimskiej. Nowy Testament w Jezusie Chrystusie ukazuje nam ziemię i niebo pełne chwały Bożej, odmienione przez nią. Ta chwała objawia się w sposób szczególny w sprawowanej Eucharystii. A my, przyjmując Eucharystię, stajemy się głosem, który w imieniu całego stworzenia wielbi chwałę Bożą.
„Hosanna na wysokości” - etymologicznie „hosanna” znaczy: „zbaw mnie”, a zatem jest to śpiew skierowany do Chrystusa - Mesjasza i Zbawiciela, który zasiada na wysokościach.
Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie” - to Chrystus jest Tym, który przychodzi, to Jego oczekiwano przez wieki, a teraz w Eucharystii przychodzi ponownie by być z nami.