Reklama

Dać świadectwo nadziei

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wakacje były dla Ruchu Światło-Życie szczególnym okresem. Na terenie naszej diecezji na przełomie czerwca i lipca odbywały się 15-dniowe rekolekcje oazowe w dwóch turnusach. Choć poszczególne stopnie formacyjne różnią się tematyką i poziomem treści, to kręgosłupem każdych rekolekcji jest 15 tajemnic Różańca. Ważnym spotkaniem wszystkich grup oazowych jest dzień wspólnoty. Przypada on na 13. dzień rekolekcji, kiedy wspólnoty przeżywają tajemnicę Zesłania Ducha Świętego. Wówczas na wzór Apostołów gromadzimy się wszyscy w jednym miejscu, aby celebrować charyzmat Ruchu Światło-Życie, jakim jest „Wspólnota Żywego Chrystusa”.
26 lipca w Werchracie odbył się dzień wspólnoty Ruchu Światło-Życie. Wzięło w nim udział 5 grup rekolekcyjnych: dwie grupy 0 stopnia, 1 stopnia, 2 stopnia i KODA, a także osoby z poprzedniego turnusu i zaproszeni goście. Zawiązaniu wspólnoty towarzyszył silny deszcz i musieliśmy się wszyscy udać do kościoła, by tam każda z grup mogła zaprezentować swój meldunek, proporzec i piosenkę oazy danego stopnia.
Po przedstawieniu poszczególnych wspólnot nastąpiła godzina świadectw. Wyznaczone osoby ukazały specyfikę danego stopnia oazy, podkreślając temat roku, który brzmi „Dać świadectwo nadziei”.
Najważniejszym momentem dnia wspólnoty była Eucharystia z udziałem bp. Mariusza Leszczyńskiego. Podzielił się on z nami własnymi refleksjami związanymi z charyzmatem Ruchu Światło-Życie i dał świadectwo nadziei ucznia Chrystusa, wiernie Mu oddanego.
Po nakarmieniu naszego ducha przyszedł czas na agapę, z udziałem Biskupa Mariusza, który choć przez parę minut chciał pobyć z uczestnikami.
Po południu odbyła się godzina odpowiedzialności i misji, czyli nabożeństwo poświęcone dziełu Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, które było prowadzone przez ks. Roberta Strusa. Trzech lektorów odczytało słowa Jana Pawła II z katechezy o Kościele z 27 maja 1992 r., dzięki którym mogliśmy usłyszeć, że to Kościół jest świadkiem prawdziwej nadziei, jaką głosi i przekazuje uczniom przyjmującym Chrystusa i trwającym w Nim. Następnie członkowie KWC podzielili się swoimi doświadczeniami wyzwalania naszych braci, którzy sami już nie mogą wyjść ze swoich nałogów. To dzieło jest nadal aktualne, jego duchowy wymiar postu i wyrzeczenia jest realną pomocą podania ręki tym, którzy jej potrzebują. Widzimy konieczność podpisywania Krucjaty Członkowskiej. Ojciec Święty Jan Paweł II na Błoniach krakowskich skierował do narodu takie słowa: „Polacy, nie pozwólcie sobie odebrać tej wolności, którą was obdarował Chrystus!”. Pamiętajmy o tym, trwając i dając świadectwo całkowitej abstynencji od alkoholu.
Ula Kruk, animatorka z parafii pw. św. Michała Archanioła w Zamościu, członek Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, podzieliła się ze mną taką myślą: „Im więcej ludzi widzi się w tym szpalerze członków KWC, tym bardziej jest się podbudowanym w tej decyzji”. Podsumowaniem tego artykułu niech będą słowa sługi Bożego Jana Pawła II, które odzwierciedlają charakter oazowych dni wspólnoty: „Rekolekcje zawsze kształtują dwoistą wspólnotę, naszą wspólnotę z Chrystusem i bliźnimi. Ten dzień wspólnoty, gdzie my mamy sobie osobiście i wspólnotowo uświadomić, na ile ta dwoista wspólnota każdego z nas i wszystkich razem dojrzała w ciągu tych rekolekcji i ukształtowała w nas głębszą i dojrzalszą jedność z Chrystusem.(...) Ona kształtuje się zawsze przez miłość, tak w tym dniu wspólnoty odpowiedzmy sobie na pytanie: na ile przez te rekolekcje dojrzała w nas ta miłość do Chrystusa, (...) do członków tej wspólnoty. To dzień można powiedzieć »rachunku sumienia« z dojrzałości, jaką osiągnęliśmy i równocześnie dzień podziękowania za tę dojrzałość, którą otrzymaliśmy w Chrystusie i z Chrystusem pomiędzy sobą” (3 stopień w Rzymie, 1979 r.).
Te myśli Ojca Świętego przypominają nam, że naszym obowiązkiem jest troszczyć się i razem budować wspólnotę żywego Kościoła. Prośmy o tę jedność, bo przecież przez dni wspólnoty rozszerzamy tę cząstkę wszystkich wspólnot oazowych na ziemiach polskich i poza nimi. Pragnę przypomnieć, że co roku na początku września odbywa się w sanktuarium Matki Bożej Krasnobrodzkiej podsumowanie tegorocznych rekolekcji oazowych, na które serdecznie zapraszam.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa do Maryi, Królowej Pokoju

2026-03-04 09:02

[ TEMATY ]

modlitwa

Królowa Pokoju

Adobe Stock

Ave Regina Pacis, Królowa Pokoju w Santa Maria Maggiore

Ave Regina Pacis, Królowa Pokoju w Santa Maria Maggiore
Maryjo, Królowo Pokoju,
CZYTAJ DALEJ

Uzdrowienia Jezusa tematem marcowego zjazdu Ekumenicznej Szkoły Biblijnej

2026-03-15 11:16

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

ks. Paweł Kłys

Ekumeniczna Szkoła Biblijna w Łodzi

Ekumeniczna Szkoła Biblijna w Łodzi

Marcowy zjazdu Ekumenicznej Szkoły Biblijnej rozpoczął się od modlitwy poprowadzonej przez ks. Michała Makulę – proboszcza luterańskiej parafii Świętego Mateusza w Łodzi, przewodniczącego łódzkiego oddziału Polskiej Rady Ekumenicznej.

Podczas dzisiejszych zajęć słuchacze wysłuchali trzech wykładów nawiązujących do cudów Jezusa zapisanych w Ewangeliach Synoptycznych św. Marka, św. Mateusza i św. Łukasza.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję