W 20. rocznicę konsekracji radość z posiadania kościoła przeżywała parafia pw. św. Wojciecha w Częstochowie. Uroczystość ta zbiegła się z rozpoczęciem VIII Kongresu Eucharystycznego Archidiecezji Częstochowskiej i jubileuszem 80-lecia istnienia diecezji. Z tej racji w dniach 15-23 października br. trwały misje święte pod hasłem Zostań z nami, Panie. Przewodnikami na drogach wiary i nawrócenia byli pallotyni ks. Jerzy Błaszczak i ks. Piotr Czaja. Księża Misjonarze zachęcali parafian do podjęcia trudu zjednoczenia serc przy Chrystusie: „Misje to czas szczególny, w którym Bóg mówi do człowieka. On chce przyjść do każdego ze swoją miłością i przebaczeniem. Miłosierny Bóg pragnie dotknąć każdego człowieka, każdą rodzinę”.
W programie misji znalazły się nauki stanowe, dzień przebłagania za grzechy z możliwością przystąpienia do sakramentu pokuty, modlitwy za zmarłych oraz adoracja Krzyża Świętego. Każdego dnia wierni gromadzili się na nabożeństwie różańcowym i Apelu Jasnogórskim.
20 października br., w dniu rocznicy konsekracji, w kościele pw. św. Wojciecha zapłonęły świece-zacheuszki, a licznie zgromadzeni wierni uczestniczyli w dziękczynno-błagalnej Mszy św. koncelebrowanej pod przewodnictwem ks. prał. Józefa Słomiana - budowniczego świątyni i pierwszego proboszcza na Tysiącleciu, świadka tamtych czasów. Eucharystię poprzedziła adoracja Najświętszego Sakramentu i procesja wewnątrz świątyni. Tego dnia na ołtarzu wystawiony był Najświętszy Sakrament, na środku kościoła krzyż misyjny, a świętowojciechowa wspólnota wpatrywała się w oblicze Boże i słuchała Jego słów. Wobec Słowa Wcielonego szczególnego znaczenia nabrały napomnienia ks. Jerzego Błaszczaka SAC wzywające do przebłagania Boga za nie wypełnianie przykazań, zwłaszcza za brak miłości Boga i bliźniego. Radość wypełnia serce człowieka, gdy korzy się przed Bogiem i jednoczy z bliźnimi, czego wyrazem było podanie dłoni w symbolicznym akcie pojednania.
Przypominając trudne czasy budowy kościoła, z którego powstało 7 parafii, ks. prał. Józef Słomian powiedział m.in.: „Kościół ten to dom Boży, dom wiary i miłości, przybytek łask Bożych, który prowadzi do nieba. W tym szczególnym dniu przekazuję mojemu godnemu następcy ks. prał. Stanisławowi Iłczykowi kielich - dar od Ojca Świętego Jana Pawła II. Kielich ten wyraża wolę posiadania kościoła na Tysiącleciu i dzieło jego budowy, a przede wszystkim miłość wiernych, którzy wraz ze mną ten kościół budowali. Wyrażam wdzięczność 47 księżom wikariuszom, którzy przez wszystkie te lata stali przy swoim proboszczu. Dziękuję także wiernym za słowa życzliwości i troski o byłego proboszcza, za kulturę serc. Wy jesteście moją rodziną, siłą i radością”.
Już od 20 lat wierni parafii św. Wojciecha gromadzą się wokół stołu Pańskiego, by dziękować Bogu i posilać się Jego Ciałem i Krwią. O umocnienie ich wiary, rozwój życia religijnego i dobroć serca wyrażającą się w trosce o najuboższych zatroskany jest ks. prał. Stanisław Iłczyk: „To radość dla mnie jako proboszcza, który dopiero podejmuje pracę duszpasterską w parafii, że piękna, bogata historia łączy się z zaangażowaniem w życie Kościoła. Ludzi, którzy budowali tę świątynię jest coraz mniej, jednak pamiętają tamte czasy, a jest to historia podobna do tej, która stała się udziałem wiernych w Nowej Hucie w Krakowie. Oni bardzo pragnęli, aby tam stanął kościół i kochali go. I tak pozostało. Obecnie dokonują się przemiany w życiu miast i parafii, wszechobecne staje się zeświecczenie. Świątynia ta jednak nadal się wypełnia. To wielkie przeżycie dla nas, kapłanów. Chciałbym też zwrócić uwagę na aktywnie działającą grupę Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Ci młodzi utożsamiają się z parafią, pragną, aby świadectwo ich wiary było czytelne, mają też poczucie obowiązku względem innych. Prężnie pracuje Akcja Katolicka, grupy modlitewne gromadzą się przed Najświętszym Sakramentem, a ministranci będą uczestniczyć w profesjonalnym kursie lektorskim (zajęcia z dykcji prowadzone będą przez aktorów Teatru).”
22 października był dniem Podwyższenia Krzyża Świętego. Podczas Mszy św. koncelebrowanej Ksiądz Proboszcz przypomniał, że „dobra jest parafia, gdy trwa przy krzyżu, gdy przez krzyż patrzy w przyszłość i wieczność. Niech nasze dłonie wyciągnięte do krzyża będą dziękczynieniem, że na tym świętym drzewie dokonało się zbawienie świata”. Ogłosił również, że od tego dnia rozpoczyna się miesięczne nocne czuwanie w kaplicy adoracji. Po Eucharystii wierni wzięli na ramiona krzyż i wyruszyli w procesji, podczas której odprawiono nabożeństwo Drogi Krzyżowej. Po poświęceniu i okadzeniu znaku zbawienia świętowojciechowa wspólnota złożyła wyznanie wiary, po czym zapłonęły 3 znicze: wiary (zapalony przez rodziny kapłańskie), nadziei (przedstawicieli młodzieży) i miłości (małżeństwa), a Wspólnota Krwi Chrystusa złożyła kwiaty. Świadkiem misji, miłości i nawrócenia jest krzyż, na którym Chrystus ofiarował samego siebie. Ta sama ofiara dokonuje się w sposób bezkrwawy podczas każdej Mszy św. Ta sama Miłość ukryta jest w białej Świętej Hostii.
Zakończyły się misje, jednak czas Bożej łaski i miłosierdzia trwa nadal, a w sercach wiernych pozostały słowa Księdza Misjonarza: „Na wezwanie Jana Pawła II idzie przez świat wielka modlitwa, byśmy jeszcze raz jak uczniowie w Emaus zawołali: zostań z nami, Panie, bo tyle w nas ciemności, zamętu. Zostań z nami, bo Ty jesteś Drogą, Prawdą, Życiem i Miłosierdziem”.