W ostatnią niedzielę listopada, kończącą rok liturgiczny, Kościół obchodzi uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata. Idea tej uroczystości powstała pod koniec XIX w. Jej inicjatorem był zakonnik turyński - o. Suano Solaro, ale choć w tej sprawie zyskał poparcie wielu kardynałów i biskupów, Święta Kongregacja Rytów Stolicy Apostolskiej odrzuciła prośbę w 1889 r. Kontynuatorami tej myśli byli Maria i Józef de Noaillat - małżeństwo, które ślubowało oddanie Bogu i przyczynienie się do ustanowienia święta Chrystusa Króla. Zyskali poparcie biskupów francuskich, ale i tym razem (1920 r.) papież Benedykt XV prośbę odrzucił, stawiając warunek zdobycia poparcia większości biskupów świata. Małżonkowie de Noaillat konsekwentnie realizowali swój plan i przez kilka lat zbierali podpisy. Zyskali poparcie o. Colata - dyrektora Apostolstwa Modlitwy i w rezultacie - za pośrednictwem kardynała Gasparriego - złożyli papieżowi Piusowi XI memoriał, pod którym podpisało się 779 kardynałów i biskupów. W roku jubileuszowym 1925 papież Pius XI wydał specjalną encyklikę Quas Primas, poświęconą społecznemu panowaniu Chrystusa Króla, i ustanowił święto pod tą nazwą. Początkowo było ono obchodzone w ostatnią niedzielę października, dopiero papież Paweł VI, w wyniku reformy soborowej Kalendarza Liturgicznego, przeniósł je na ostatnią niedzielę roku liturgicznego.

Szczególnie podniosły charakter mają obchody tej uroczystości w parafiach noszących wezwanie Chrystusa Króla Wszechświata lub Chrystusa Króla. W archidiecezji łódzkiej takie wezwanie mają trzy kościoły: w Pabianicach, w Zgierzu i Łodzi. Ten ostatni znajduje się na terenie osiedla Retkinia-Piaski (ul. Bandurskiego 55), w parafii erygowanej przez bp. Józefa Rozwadowskiego 15 lutego 1983 r.

Świątynię, powstałą w latach 1989-2000 wg projektu architekta Aleksego Dworczaka, poświęcił abp Władysław Ziółek 1 września w Jubileuszowym Roku 2000. Zbudowana na planie trójkąta, jednonawowa, murowana i otynkowana - góruje nad osiedlem 60-metrową wieżą. Ścianę frontową kościoła wieńczy swoisty tympanon, wypełniony malowidłem typu sgraffito, które jest dziełem salezjanina - ks. Tadeusza Furdyny. Część środkowa sgraffito przedstawia postać Chrystusa Króla oraz napisy: "Jam jest Alfa i Omega" i "Króluj nam, Chryste"; z lewej strony - wyobrażenie dobrego Samarytanina i tekst: "Zapytali Jezusa: A kto jest moim bliźnim?", zaś z prawej - postać Chrystusa Dobrego Pasterza i słowa: "Pójdźcie szukać tej, która się zabłąkała". Do wnętrza kościoła prowadzi pięcioro drzwi, najpierw do obszernej, przeszklonej kruchty, w której - gdy kościół jest zamknięty - można spokojnie pomodlić się, mając widok na całe wnętrze, a przede wszystkim na tabernakulum z Najświętszym Sakramentem, umieszczone w prawym bocznym ołtarzu z obrazem Chrystusa Miłosiernego. W lewym bocznym ołtarzu znajduje się obraz Matki Bożej Częstochowskiej i chrzcielnica. Z każdego, nawet najbardziej oddalonego miejsca (do 24 m) odczuwa się bliskość posoborowego ołtarza, w którego tle - ściana ołtarzowa z podświetloną wnęką, a w niej krzyż. Strop - biały podobnie jak ściany - zdobią belki, przechodzące w filary, które podtrzymują chór. Na posadzce z włoskiego granitu ustawiono ławki o łącznej liczbie 700 miejsc. Jasność (biel) i prostota architektury wnętrza sprawiają, że nie odczuwa się tymczasowości jego wyposażenia. Bryłę kościoła (za prezbiterium) zamyka wspomniana wieża, otwarta na trzy strony świata, pełniąca rolę dzwonnicy, w której umieszczono trzy dzwony: "Piotr", "Paweł", "Jan" - ufundowane w 1993 r. na 10-lecie parafii.

W ciągu 18 lat istnienia parafii, równolegle z budową ośrodka duszpasterskiego, umacniał się kościół żywy, czego dowodem choćby liczne formy duszpasterstwa, o których proboszcz ks. kan. Edward Dudziński (wicedziekan dekanatu Łódź-Retkinia) mówi z radością. Trudno przedstawić działalność wszystkich grup, więc może warto wymienić te, których nie ma w innych (bądź są w niewielu) parafiach archidiecezji. I tak "Wieczernik modlitwy za kapłanów" to forma duszpasterstwa, która powstała przy Studium Duchowości Instytutu Teologicznego. Tworzy ją dziesięć 7-osobowych grup, które podjęły ustawiczną modlitwę w intencji kapłanów. Każda z osób modli się w określony dzień tygodnia w intencji jednego kapłana. Członkowie "Wieczernika" obejmują modlitwą przede wszystkim kapłanów swej parafii. Spotykają się w pierwsze czwartki miesiąca na Mszy św. w intencji powołań kapłańskich.

Z inicjatywy Zgromadzenia Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych powstała grupa Apostolskiego Dzieła Pomocy dla Czyśćca, skupiająca 200 osób, które uczestniczą we Mszy św. w intencji dusz czyśćcowych w każdy pierwszy i trzeci poniedziałek miesiąca i spotykają się na konferencjach formacyjnych. Animatorką jest s. Kinga Szczurek.

Powstała także grupa Stowarzyszenia Matki Bożej Patronki Dobrej Śmierci (84 osoby), która uczestniczy w pogrzebach, a spotyka się w trzeci poniedziałek miesiąca przed Mszą św. w intencji swoich członków.

Dużym zainteresowaniem cieszy się Krąg Biblijny, działa prężnie Duszpasterstwo Rodzin.

Ogromnie cieszy serce Księdza Proboszcza duszpasterstwo dzieci i młodzieży. Żywa Róża Dziecięca skupia już 10 dziewcząt i 15 chłopców, istnieje Parafialny Klub Sportowy, a Schola Dziecięca i Młodzieżowa nie tylko uczestniczy w nabożeństwach i uroczystościach parafialnych, ale często ze swym programem występuje w różnych parafiach całej Polski oraz bierze udział w festiwalach pieśni i piosenki religijnej.

Wszystkie parafialne grupy duszpasterskie bardzo wyraźnie zaznaczają swą obecność w dniach Triduum Eucharystycznego przed odpustem, czyli uroczystością Chrystusa Króla, kiedy w kościele trwa całodzienne wystawienie Najświętszego Sakramentu i jest sprawowana (rano i wieczorem) uroczysta Msza św.

Z nieukrywaną radością Ksiądz Proboszcz podkreśla fakt, że od momentu poświęcenia kościoła znacznie wzrosła frekwencja na nabożeństwach, a ponad 60% wiernych uczestniczących każdorazowo we Mszy św. przystępuje do Stołu Pańskiego.

Wiele jest jeszcze do zrobienia w kościele pod względem materialnym. Na wmurowanie czeka kamień węgielny, poświęcony w Rzymie przez Ojca Świętego Jana Pawła II podczas audiencji 15 lutego 1984 r., ale - jak zapowiada proboszcz ks. kan. Edward Dudziński - nastąpi to prawdopodobnie po zakończeniu ważnych prac, m.in. po zagospodarowaniu terenu wokół kościoła, więc może na jubileusz 20- lub 25-lecia parafii.

Szczęść Boże, Księdzu Proboszczowi i całej wspólnocie parafialnej w tych chlubnych zamierzeniach.